🔴طرح مجلس و خاموشی دانش حقوق و سیاست🔱آزادی‌های عمومی و حقوق اساسی، چهارچوب بنیادین دانش حقوق و علم…

‍ 🟢گزارش از حصر موسوی و رهنورد از بمباران ۹ اسفند تا امروز🔻باکدام قانون خانه شخصی را تصرف و برای ساکنان آن تصمیم گیری می کنید؟☀️〽️☀️کوکب، زهرا، نرگس موسوی خامنه نیمه شب نهم اسفند ۱۴۰۴،  پس از بمباران پاستور و شروع جنگ چهل روزه، والدین را بدون اطلاع هیچکدام از افراد خانواده، از خانه خارج و به مکانی نامعلوم  که هنوز از کجایی و شرایط آن بی اطلاعیم منتقل کردند. 〽️در آن اوضاع مبهم نا به سامان چند بار دیگر نیز جا به جایی هایی داشتند که سرانجام منجر  به  بیماریی همه جانبه، سخت و باعوارضی طولانی مدت و بستری شدن مهندس موسوی در بیمارستان شد. چنانکه مادرمان  هم چند بار گفته است که «ما را غم غذا و نان نکشت. ما را غم غربت کشت» 🍃نکته مهم دیگر وضعیت مساله خانه شخصی زهرا رهنورد و میرحسین موسوی در بن بست اختر است. در همه پانزده سال اخیر با ایزوله کردن آنها از جامعه و سلب حقوق شهروندی، کلیدها، درها و بخشی از خانه در اشغال ماموران بوده، هرگونه تعمیر یا بررسی شرایط، منوط به اجازه و تشخیص آنهاست. ما بر روی مساله «خانه شخصی » تاکید داریم چون مالکیت یک حق مدنی و عینیست.🎋خانه و ماشین در بمباران آسیب دید اما تخریب کامل نشد. و پدر و‌ مادر هم از بیمارستان به خانه موقتی دیگری برای ادامه ایام حصر منتقل شده اند. 〽️پس از آن بارها خواهان این بودیم که مثل هر جنگ زده دیگری بگذارند به خانه خود مراجعه کرده از وضعیت آن باخبر شویم که سرانجام پس از سعی و فشار فراوان و خواستهای مکرر، بیش از هفتاد روز بعد از آغاز جنگ، برای بار اول این مجوز به مدت چندساعت و فقط برای ما، ولی نه برای والدین، صادر شد. در آن بازدید متوجه شدیم خانه به دلیل بی در و پنجره ماندن و تخریبها، تبدیل به مکان حیات وحش گردیده است. اما در بازدید دوم  هم، مجوزی  برای  والدین صادر نشد. 🔻تا امروز هربار مطرح کردن این خواست به جا که دکتر رهنورد و‌مهندس موسوی، یعنی صاحبان و ساکنان اصلی خانه، ضروریست  و می خواهند که به آن جا مراجعه کنتد، به طرز عجیبی موکول به اجازه شعام در آینده ای نامعلوم شده و معلق مانده است. 🪷حال این سوال  پیش می آید که با کدام اصل حقوقی، دینی و اخلاقی در تطبیق باکدام قانون، افرادی، خانه شخصی دیگری را تصرف و بر آن رفتار غیرقانونی اصرار کرده و برای ساکنان آن تصمیم گیری هم بکنند؟ نبز مجوز و امکان  هر تغییری و شکل دسترسی به آن اگرچه حیاتی به دست کسانی باشد که دخلی در آن ندارند. ⚡️تا بدان اندازه که  حتی پس از جنگ هم به صاحبان ملک اجازه ندهند تا کلید خانه در دست خودشان باشد و به دلخواه و تصمیم و نیاز خود به آن مراجعه و با نطارت مهندسین و کارشناسان معتمد امین آن را تعمیر کرده و برای ادامه زندگی حتی در همین  حصر ظالمانه در مکان مورد نظر خود- هرجا که باشد-  تصمیمی آگاهانه و ازادانه بگیرند؟ 🪽آیا واقعا این امر عادی و  شخصی، منوط به اجازه شعام و  در سطح تصمیم کلان ملیست؟ یا  مفهوم ملکیت استحاله پیدا کرده  و ساختمان بن بست اختر، کلیدها و مجوز برای سرزدن به خانه شخصی  هم به مثابه سلاح علیه آنان بوده  و منع صاحبان اسیرش از دسترسی به آن نوعی جنگی ماهیتی است؟@Sobhema_ir

🟢سیدحسن خمینی: گاهی سکوت کردن دروغ گفتن است🪽کارشناسانی که در جایی که نباید سکوت بکنند سکوت می‌کنند؛ یا به خوف یا به طمع، خائن هستند.🔺سیاست‌مدارانی که از خوف دشنام سخن نمی‌گویند، بیان مواضع کارشناسانه نمی‌کنند خائن‌اند. چون دروغ می‌گویند.@sobhema_ار

‍ 🟢رسول منتجب‌نیا:🔱در شرایطی که کشور با خطر جنگ، فشارهای خارجی و تصمیم‌های حساس روبه‌روست، بیش از هر زمان دیگری به عقل جمعی، گفت‌وگو و استفاده از تجربه چهره‌های ملی نیاز داریم. از همین منظر، سخنان رسول منتجب‌نیا درباره مواضع سیدمحمد خاتمی قابل تأمل است.🪽خاتمی را می‌توان نقد کرد، با بخشی از دیدگاه‌هایش مخالف بود و حتی درباره عملکرد گذشته او پرسش‌های جدی مطرح کرد؛ اما نمی‌توان انتظار داشت شخصیتی با چنین سابقه و تجربه‌ای در شرایطی که منافع و آینده کشور در معرض تهدید است، سکوت کند.〽️سرمایه ملی فقط نفت، گاز، طلا و معادن نیست. شخصیت‌های باتجربه، نخبگان و چهره‌هایی که سال‌ها در عرصه سیاسی کشور حضور داشته‌اند نیز بخشی از سرمایه ملی‌اند؛ سرمایه‌هایی که اگر با توهین، تمسخر و تخریب از میان بروند، به‌سادگی قابل جایگزینی نیستند.🍃در موضوع تفاهم اخیر نیز باید میان «نقد» و «تخریب» تفاوت گذاشت. هر توافقی می‌تواند محل نقد باشد، اما وقتی یک تصمیم مسیر رسمی و قانونی خود را طی کرده است، نقد جزئیات آن با تخریب اصل تصمیم و حمله به کسانی که از آن دفاع می‌کنند، یکسان نیست. حتی اگر طرف مقابل در آینده بدعهدی کند، این موضوع لزوماً به معنای نادرست بودن اصل تلاش برای صلح و کاهش خطر جنگ نیست.⚡️«صلح شرافتمندانه» نیز به معنای تسلیم یا چشم‌پوشی از منافع ملی نیست؛ صلحی است که در آن جنگ متوقف شود، اما عزت، استقلال، تمامیت ارضی و منافع ایران حفظ شود.🎋از سوی دیگر، صداوسیما اگر قرار است رسانه ملی باشد، باید امکان شنیده‌شدن دیدگاه‌های مختلف را فراهم کند. نمی‌توان از یک سو از گفت‌وگوی ملی سخن گفت و از سوی دیگر، تریبون عمومی را به میدان تخریب یک جریان یا یک شخصیت تبدیل کرد. جامعه امروز بیش از شعار، به شنیدن صداهای متفاوت و گفت‌وگوی کارشناسی نیاز دارد.🍂مسئله در نهایت فقط خاتمی نیست. مسئله این است که آیا در شرایط حساس کشور، اختلاف نظر را با گفت‌وگو مدیریت می‌کنیم یا با حذف و تخریب؟🫆می‌توان با خاتمی مخالف بود؛ اما تخریب او چیزی به منافع ملی اضافه نمی‌کند. همان‌طور که منتجب‌نیا می‌گوید، تخریب چهره‌های ملی در واقع حراج کردن بخشی از سرمایه انسانی و سیاسی کشور است.⭐️ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به همه سرمایه‌های خود نیاز دارد؛ نه اینکه آنها را قربانی منازعات جناحی و سیاسی کند.@sobhema_ir

🟢ایلنا: هر خانواده باید ماهانه حداقل ۹۰ میلیون تومان درآمد داشته باشد تا بتواند حداقل هزینه‌های زندگی را بپردازد در حالی که دستمزد اکثر کارگران به ۴۵ میلیون تومان هم نمی‌رسد!@sobhema_ir

🟢پارادوکس خالص‌ سازی !✍🏻مرتضی صارمی 🔱در بخشی از گفتمان اصولگرا و برخی محافل سیاسی و نظامی، گاهی گفته می‌شود اگر امامان شیعه از قدرت و سازوبرگ نظامی بیشتری برخوردار بودند، شکست نمی‌خوردند و امروز نیز باید چنان قدرتی داشت که حکومت هرگز شکست نخورد. اما این نگاه یک پرسش اساسی را نادیده می‌گیرد: هدف، حفظ جامعه است یا حفظ حکومت؟🪽در سیره امام علی(ع) و امام حسن(ع)، حکومت هدف نهایی نبود. در مقاطعی که ادامه منازعه می‌توانست جامعه را بیشتر فرسوده کند، با" سکوت و صلح"  مصلحت جامعه بر بقای قدرت ترجیح دادند. امام حسین(ع) نیز در کربلا حکومتی نداشت که برای حفظ آن بجنگد. مسئله او پیش از آنکه نظامی باشد، مسئله مشروعیت و اجبار بود؛ یزید از او بیعت می‌خواست و «نه» گفتن امام، به معنای نپذیرفتن مشروعیت‌بخشی اجباری به قدرت بود.〽️از این منظر، تقلیل عاشورا به این درس که «باید آن‌قدر قوی باشیم که حکومت شکست نخورد»، می‌تواند معنای عاشورا را وارونه کند. اگر حکومت وسیله‌ای برای عدالت و خیر عمومی است، بقای آن نباید به هدفی مستقل از جامعه تبدیل شود.🫆همین پرسش را می‌توان درباره مفهوم «خالص‌سازی» نیز مطرح کرد. وقتی گفته می‌شود «بگذارید ریزش صورت بگیرد»، یعنی کنار رفتن بخشی از جامعه امری مطلوب تلقی می‌شود. اما در مقابل، استفاده گسترده و پرهزینه تبلیغاتی از مناسکی مانند اربعین برای جذب مردم، پرسش‌برانگیز است: اگر ریزش مطلوب است، چرا این‌همه تلاش برای جذب و حفظ همراهی جامعه؟🔻البته اربعین را نمی‌توان صرفاً یک پروژه سیاسی دانست و حضور مردم در آن لزوماً به معنای حمایت سیاسی نیست. بحث بر سر استفاده سیاسی از یک سرمایه دینی و اجتماعی است؛ تناقضی میان «خالص‌سازی» از یک سو و «جذب حداکثری» از سوی دیگر.در نهایت، شاید پرسش عاشورا برای امروز این نباشد که چگونه حکومت را به هر قیمت حفظ کنیم؛ بلکه این باشد که حکومت برای جامعه است یا جامعه برای بقای حکومت؟ اگر قدرت وسیله است، نباید خود به هدف تبدیل شود.@sobhema_ir

⭕️برخورد نیروهای امنیتی با تندروها در حرم امام رضا@sobhema_ir