اگر هر روز كمى بارون می‌اومد، مى‌شد خيلى چيزها رو تحمل كرد.

سعى كردم ساعت خوابمو درست كنم،ولى ديدم دنيا از 12 تا 5 صبح خيلى بى صروصدا ، آروم و قشنگه.

مغز عزیز، لطفا منفجر شو چون من دیگه تحمل این همه فکر و خیال رو ندارم.

شاید میشددرستشکرداما من دیگر آدم روزهای اول نبودم.

می‌پرسی چه شد؟غم تمام شد؟ شادی برگشت؟ زخم‌ها التیام یافتند؟نمی‌دانم.رهایشان کردم و به گور پدر همه‌شان خندیدم.به‌جای آنکه یک گوشه غم‌باد بگیرم تا خبر مرگم،زندگی از این رو به آن رو شود،تصمیم گرفتم میان گریه‌هایم بخندم.می‌خواهم دروغ یک روز خوب را با همه تقسیم کنم؛و اگر قرار است غمگین باشم، ترجیح می‌دهم با غم رها باشم،نه در حصار چهاردیواری یک خانه.

کاش میشد سلیقه‌ی موسیقی این آدمو بوسید>>>>

اگه شبا با هندزفری میخوابی به اینجا نیاز داری :MidnightPlaylist 💙