⏳کانال سل می⌛

چه جالب شده این زمانه...هرچه با نامحرم گرم‌تر بگیری، صمیمی‌تر شوی،بیشتر شوخی کنی و بخندی،عزیزتر و خواستنی‌تری؛اما اگر دختری حیا داشته باشد،حد و مرزش را نگه دارد و سنگین رفتار کند،انگار دیگر جذابیتی ندارد!عجب زمانه‌ای؛ظاهراً برای عزیزتر شدن، باید از همان چیزهایی کم کرد که یک روز ارزش آدم بود

چه جالب شده این روزها...هرچه با نامحرم گرم‌تر بگیری، صمیمی‌تر شوی، بیشتر شوخی کنی و بخندی، عزیزتر و خواستنی‌تری؛اما اگر دختری حیا داشته باشد، حد و مرزش را نگه دارد و سنگین رفتار کند، انگار دیگر جذابیتی ندارد!عجب معیارهای عجیبی برای «عزیز شدن» ساخته‌ایم...

انگار این روزها هرچه با نامحرم گرم‌تر بگیری، صمیمی‌تر شوی، بیشتر شوخی کنی و بخندی، بیشتر تحویلت می‌گیرند؛ولی حیا که کنی، حد و مرز که داشته باشی و خودت را حفظ کنی، انگار دیگر جذاب نیستی...عجب زمانه‌ای؛ ظاهراً برای عزیزتر شدن، باید از همان چیزهایی کم کرد که یک روز ارزش آدم بود.

گاهی آدم‌ها فکر می‌کنند هرچه با نامحرم صمیمی‌تر شوند، بیشتر شوخی کنند، بخندند و گرم بگیرند، عزیزتر و دوست‌داشتنی‌تر می‌شوند؛غافل از اینکه بعضی مرزها، برای کم‌کردن محبت نیستند؛ برای حفظِ ارزشِ آدم‌ها هستند.محبت وقتی زیباست که حرمتش هم حفظ شود.

گاهی آدم دلش می‌گیرد از اینکه انگار دیگر پاکی، حیا و ایمان به چشم نمی‌آید؛هرچه راحت‌تر صمیمی شوی، بیشتر شوخی کنی و با نامحرم گرم بگیری، بیشتر تحویلت می‌گیرند…و دختری که خودش را حفظ می‌کند، شاید کمتر دیده شود.اما ای کاش یادمان باشد؛ ارزشِ یک دختر به میزان توجهی که می‌گیرد نیست، به ارزشی‌ست که برای خودش و مرزهایش قائل است.

گاهی آدم واقعاً دلش می‌گیرد...انگار این روزها هرچه دختری بیشتر با نامحرم گرم بگیرد، صمیمی شود، شوخی کند و بخندد، بیشتر دیده و تحویل گرفته می‌شود؛اما دختری که حیا می‌کند، فاصله‌اش را حفظ می‌کند و خودش را نگه می‌دارد، انگار کمتر به چشم می‌آید...

لحظه ای که داشتی به خودت میگفتیاز کجا میخواد بفهمه؟!دقیقاً همونجا جلوی خودتو بگیرتو در درون خودت هم مسئولینه فقط در بیرون و در قبال دیگری.

کسی که ازدواج نکرده و ازش فرار می‌کنه بازنده نیستبازنده اون کسیه که ازدواج کرده و کودکان بی‌آیندهبه دنیا آورده و تو مخارج زندگی مونده و تواناییتأمین پروتئین بدنشو نداره.

بزرگ‌ترین «پارادوکس جهان هستی» می‌دانی چیست؟اینکه برای رسیدن به خواسته‌ات گاهی باید کاملاً از آن رها شوی.نه اینکه دیگر آن را نخواهی...بلکه آن‌قدر به قدرت کائنات اعتماد کنی،که بدانی در زمان درست،بدون هیچ تقلای اضافه‌ای، از آنِ تو خواهد بود.«کتاب چهل نامه»بهرام بهاری---

برای این که آدم‌ها دوستت داشته باشن،به این در و اون در نزن!فرمول محبوبیت، قوی‌ترین رابطه با کائناتِ عشقی یعنی خداست!— استاد محمد شجاعی

ازدواج

امیدوارم کسی را پیدا کنی که به تو یادآوری کند مجبور نیستی همه چیز را به تنهایی به دوش بکشی. کسی که عاشق همان بخش‌هایی از تو شود که زمانی فکر می‌کردی هیچ‌کس هرگز دوستشان نخواهد داشت.— بیانکا اسپاراسینو«یک یادآوری آرام»هنی وینی

«خودتون رو تشویق کنید»هیچ‌کس نمی‌دونه چند بار تا مرز فروپاشی و تسلیم شدن رفتید.هیچ‌کس شب‌هایی رو که با تردید خوابیدید، روزهایی رو که خسته بودید اما ادامه دادید، یا لحظه‌هایی رو که می‌تونستید رها کنید و نکردید رو ندیده.#فرهنگ_کار

این قضیه که «تو چرا ازدواج نمیکنی؟ من همسن تو بودم بچه‌م ۶ سالش بود» هم به نوبه خودش جالبه. تو الگو نیستی فداتشم، درس عبرتی.🎀🎀---

من از آدم‌ها بدم نمی‌آید اما دوست ندارم زیاد به آنها نزدیک شوم چون نه من می‌توانم در رفاقت سیاست به خرج دهم نه آنها حاضر می‌شوند لحظه‌ای بدون سیاست زندگی کنند. این راز تنهایی من است.« پوریا کریمی »

از آدمایی که فکر می‌کنن تنها هدف زندگی‌مون اینه که بچه‌دار بشیم و یه خانواده بزرگ کنیمو با افتخار در عمق جهل راجع بهش موعظه بافی می‌کننخوشم نمیاد و دوری می‌کنم

خانومای عزیز مجرد!هیچوقت استقلال و شغل و تحصیلتون رو با هیچ مردی عوض نکنید!چون اون مرد اگر واقعا بالغ و سالم باشه و به طور واقعی دوستتون داشته باشه به فکر پیشرفتتون میوفته و به جای مانع شدن، تشویقتون میکنه و پله برای بالا رفتنتون میشه!پس اگر این حرفا رو شنیدید، فقط فرار کنید 😄: • بشین خونه خودم خرجتو میدم • دانشگاه بری که چی بشه؟ • حالا ارشدم گرفتی؟ بعدش چی؟ • هرچقدر حقوق میگیری دو برابرشو میدم • زن باید بشینه خونه بچه بزرگ کنه به شوهرش برسه + بحث رقابت یا قدرت‌نمایی نیست! مهم استقلال و پیشرفت و ترقی شماست

تا ۱۰۰ سال دیگر، یعنی در سال ۱۵۰۵، همه ما در کنار دوستان و اعضای خانواده‌مان زیر خاک خواهیم بود.روی سنگ‌قبرها (از راست به چپ): بهترین دوست | پدر | مادر | برادر | خواهر | دوستتا ۲۰۰ سال دیگر، یعنی در سال ۱۶۰۵، دیگر هیچ‌کس به یاد نخواهد آورد که ما روزی وجود داشته‌ایم.»روی سنگ: ما اینجا بودیمحتی نوه‌ها و نسل‌های بعد از ما هم ما را به یاد نخواهند آورد.»۳۰۰ سال دیگر نامت، چهره‌ات، صدایت… کاملاً از بین خواهد رفت.روی دفترچه: نام چهره صداهیچ ردی از اینکه ما اینجا بوده‌ایم، باقی نخواهد ماند. هیچ‌کس دستاوردها و شکست‌های شما را به یاد نخواهد آورد.روی تابلو: اقامتگاههر چیزی که نگران آن هستید مهم نخواهد بود… نه حتی افرادی که امروز از آنها می‌ترسید قضاوت شوندچون یعنی ما تمام این مدت آزاد بودیم.این فکر ترسناکی است. اما در عین حال رهایی‌بخش هم هست.متن‌های داخل تصویر تاریک: چه می‌شود اگر کافی نباشد شکست قضاوت پشیمانیشاید زندگی هرگز برای به یاد ماندن نبود. فقط برای زیستن بوده.روی تابلو: نه برای به یاد ماندن، بلکه برای بودن در اینجا. ♡

تا ۱۰۰ سال دیگه یعنی سال ۲۱۲۶،همه‌ی ماکنار عزیزانی که براشونجنگیدیم،گریه کردیم،دوستشان داشتیم،آرام گرفته‌ایم!تا ۲۰۰ سال دیگه،نه عکسی از ما مانده،نه صدایی،نه کسی که اسممان را بلد باشد.دویست سال بعد،تمام رد مااز روی این جهان پاک شده است!غریبه‌هاروزی در اتاق‌هایی زندگیخواهند کردکه ما برای ساختنشتمام عمر جنگیدیم.و صاحب چیزهاییمی‌شوندکه روزی فکر می‌کردیمبرای همیشه مال ماست.هیچ‌کسنه پیروزی‌هایمان را یادشمی‌ماند،نه شکست‌هایمان را.ما حتیاز حافظه‌ی دنیا هم عبورمی‌کنیم.شاید معنای زندگی در ماندگار شدن نبود؛ در حس کردنِ کوتاهِ این عبور بود. ما آمده بودیم کمی دوست بداریم، کمی بخندیم، کمی زندگی کنیم، و آرام ناپدید شویمترسناک است که روزی همه‌چیز تمام می‌شود؛ اما شاید همین پایان است که زندگی را ارزشمند می‌کند! شاید آزادی واقعی از همان لحظه‌ای شروع می‌شود که می‌پذیری هیچ‌چیز ماندگار نیست!

آن‌ها:چرا دیگر با هیچ‌کس رفت‌وآمد نمی‌کنی؟من:همه پشت سر همدیگر بد می‌گویند،اما باز هم دور یک میز می‌نشینند.میز من کوچک است، اما آرامش دارد.

آدم‌ها مرا متفاوت می‌بینند؛یکی مرا مهربان و صمیمی می‌داند،دیگری مغرور یا کم‌حرف.اما من همان آدم هستم؛فقط رفتار دیگران باعث می‌شودبخش‌های متفاوتی از شخصیت‌ام نمایان شود.

ازدواج این روزها برای خانم‌ها کمتر جذاب؛ چون خیلی از اون مزایایی که قبلاً براشون داشت، تقریباً از بین رفته.‌صد سال پیش، ازدواج مهم‌ترین راه رسیدن به ثبات مالی، جایگاه اجتماعی، امنیت و حتی هویت بزرگسالگی بود. ولی الان یه زن می‌تونه خودش پول دربیاره، مستقل زندگی کنه و به بیشتر چیزهایی که قبلاً فقط از طریق ازدواج بهشون می‌رسید، دسترسی داشته باشه. رشد جایگاه زن، تغییرات فرهنگی و اقتصادی، آموزش و اصلاحات قانونی باعث شده که دیگه ازدواج شبیه به ارتقای بزرگ به نظر نرسه؛ بلکه بعضاً شبیه یه ریسک با سودهای نامطمئن باشه.»

زنده باد تمام نرسیدن‌هایی که بعدها فهمیدم خود «معجزه» بودند

برای تمام زن‌هایی که منتظر نماندند،بلند شدند،و خودشان زندگی را ساختند‌روز زنان مجرد شاغل مبارک

کارها با تقدیر خداوند اتفاق می‌افتد، نه با تدبیر بندگان.»(مولا علی (ع)، غرر الحکم، حدیث ۱۹۲۷)

«و خدا بعضی از ما را برای بعضی دیگر، مانندِ رزق می‌فرستد»

زندگی نزیسته همیشه زیباتر به نظر می‌رسد...اگر ازدواج می‌کردم...اگر بچه نمی‌آوردم...اگر مهاجرت می‌کردم...ذهن می‌تواند از هر مسیری که نرفته، بهشتی خیالی بسازد؛ چون آن مسیر، هرگز در معرض اصطکاک واقعیت قرار نگرفته است...»واقعیت این است که هر زندگی، نوع مخصوص خودش از اندوه را تولید می‌کند.ازدواج، اندوه‌هایی دارد که تنهایی ندارد. تنهایی، زخم‌هایی دارد که ازدواج نمی‌شناسد. داشتن فرزند، سوگ‌های خودش را دارد؛ نداشتنش نیز.آرامش، پاداشِ بهترین انتخاب نیست. آرامش زمانی متولد می‌شود که دست از عاشق شدن سایه‌ها برداریم؛ سایه‌ی زندگی‌هایی که هرگز فرصت واقع‌شدن نداشتند، و برای نخستین بار، به زندگی روبه‌روی‌مان اجازه دهیم از خیال، واقع‌تر باشد.»در این حالت دو زندگی را با هم مقایسه نمی‌کنیم؛ یک زندگی واقعی را با یک فانتزی دست‌نخورده مقایسه می‌کنیم. به همین دلیل، بعد از هر انتخاب، ذهن شروع به ساختن روایتی از «منِ دیگری» می‌کند؛ کسی که اگر مسیر دیگری را رفته بود، لابد آرام‌تر، موفق‌تر، عاشق‌تر یا خوشبخت‌تر می‌شد. اما آن «منِ دیگر» هرگز وجود نداشته است. او فقط از رنج‌های خودش بی‌خبر مانده است

کسی که ازدواج نکرده و ازش فرار می‌کنه بازنده نیست؛ بازنده کسیه که ازدواج کرده و کودکان بی‌آینده به دنیا آورده و تو مخارج زندگی مونده و توانایی تأمین پروتئین بدنش رو نداره

یه جمله معروف تو بسکتبال وجود داره که میگه: پرتاب بعدی تو خبر نداره که پرتاب قبلیت رو خراب کردی. دوباره پرتاب کن.»‌«... دوباره پرتاب کن 🔥»

«حواسمون باشه؛ شاید اون لبخند، آخرینِ توانِ یه آدم باشه.»

پشتِ خیلی از لبخندها، جنگی برپاست که ما ازش بی‌خبریم. آروم‌تر با هم رفتار کنیم

«هیچ فقدانی تصادفی نیست؛ آنچه رفت، برای تو نوشته نشده بود و آنچه نوشته توست، راهی به نبودن ندارد.»

و اگر روزی ناخواسته باعث رنجش تو شدم و هیچ‌وقت درباره‌اش چیزی به من نگفتی، عذر می‌خواهم.»

آدم‌ها را تشویق کنید؛ زحمتشان را ببینید و زیبایی‌شان را بگویید.اگر بلد نیستید آدم‌ها را حیف نکنید.»

مدیر شماتاثیر زیادی روی سلامت روانتان داردحتی بیشتر از یک دکتر یا روانشناس...داشتن مدیر خوب می‌تواند زندگیتان را عوض کند.

«امیدوارم سَهمت از این جهان، مواجه‌شدن با آدم های پاک باشد،آن ها که در غیبت تو حتی حرمت اسم تو را حفظ می‌کنند»

وقتی برای یه شغل خوب دعا می‌کنی،برای یه محیط کاری سالم هم دعا کن؛ محیطی که تو رو به سمت فرسودگی، افسردگی و پشیمونی نکشونه

کارت عروسی یکی از دوستامون به دستم رسید، اولش نوشته بود: «شما جزو ۷۹ نفری هستید که قرار است توی جشن ما حضور داشته باشید.»برام جالب شد. بعد خودشون گفتن که ما دوست داشتیم فقط آدم‌هایی کنارمون باشن که واقعاً حس می‌کنیم باهاشون حالمون خوبه. برای همین همین ۷۹ نفر رو انتخاب کردیم؛ حتی اگر بعضی‌ها نسبت فامیلی خیلی نزدیکی هم باهامون داشتن، ولی این حس بینمون نبود، دعوتشون نکردیم. گویا همین تصمیم کلی جنجال درست کرده بود.با خودم فکر کردم چقدر آدم باید به یه بلوغ برسه که توی یکی از مهم‌ترین روزهای زندگی‌ش، حال خودش رو جدی‌تر از بقیه بگیره.»

این قضیه که "تو چرا ازدواج نمیکنی؟" من همسنم تو بودم بچه‌م ۶ سالش بود" هم به نوبه خودش شر و ور خوبیه. تو الگو نیستی فداتشم، درس عبرتی

امیدوارم سهمت از این جهان، مواجه شدن با آدم‌هایی با نیت پاک باشد،آن‌ها که در غیبت تو، حتی حرمت اسم تو را حفظ می‌کنند.»

فرزندت به تو بدهکار نیست.تو تصمیم گرفتی والد بشی.پس بزرگ کردنش وظیفه‌ی تو بوده،نه لطفی که حالا باید پس بگیری.بچه ازدواج فرزند

کاش در مورد بچه‌اوردن و نیاوردن ادما نظر ندین.شما خجشو میدین؟شما امنیت بچه‌تو این مملکت تأمین میکنین؟شما شادی بچه‌مون تضمین میکنید؟شما تضمین میکنید وقتی پچم رفته بیرونجنازشو برام نیارن؟شما شب بیداریاشو میکشن؟شما دردشو میکشین؟خیلی دوست دارین خودتون بچه بیارید با احترام.

برای مذهبی بودن‌تان و یا کدامتان افتخار کنید؛ زیرااین عزت، نصیب هر کسی نمی‌شود. در روزگاری که گناهرواجی و ایمان را عجیب جلوه می‌دهند، کسی که حیا،عفت و بندگی خدا را انتخاب می‌کند، در حقیقت به توفیقو لطف پروردگار گام برداشته است.بزرگ‌ترین افتخار انسان، ثروت، شهرت یا تعریف مردمنیست؛ بزرگ‌ترین افتخار این است که خدا دلش را با نورایمان زنده، نگه دارد و ماش را در شمار بندگان صالحخود بنویسد. پس تا می‌توانید پاک بمانید، ایمان بمانید وبه راه خدا استوار قدم بردارید؛ زیرا آن‌چه برای خدا حفظشود، هیچ‌گاه از بین نخواهد رفت.

باید انقدر عاشق کارت باشی که تو شرایط بد اون حالت رو خوب کنه

تو جمعی نشستی بودیمشهید والا مقام سید رضی هم بودنحرفِ آدم شدن، تهذیب نفس و...بودکه شهید سید رضی گفتن:بزرگا و علمامون گفتن وقتی کهتونستی کفش اونایی کهباهاشون مشکل داری رو جفت کنیاون وقت آدم شدی.#شهید‌سیدرضی‌موسوی +نثار روح شهید یک صلواتی هدیه کنیم#منهاج🍃@menhajoir

همه ی ما مخلوقات یک روز هستیم؛یادآورندگان و یاد آورده شدگانی مثل هم،همه چیز بی دوام استهم حافظه و هم موضوعات حافظه .دیری نمی پاید که همه چیز را فراموش خواهی کرد ؛و دیری نمی پاید که همه چیز تو را فراموش خواهند کردهمیشه به این فکر کن که خیلی زود دیگر هیچ کسی نخواهی بود ،هیچ کجا نخواهی بوداورلیوس : تاملات

ذات آدما رو که می‌شناسی تازه می‌بینی چقدر همه بی‌معرفتنهرچی جلوتر می‌ری می‌فهمی به حرفای هیچکس نمی‌شه اعتماد و حتی دل خوش کردآدما روبروت ازت تعریف می‌کنن، بعد پشت سرت می‌گن هندونه گذاشتم زیر بغلشآدما روبروت خوبت رو می‌گن، بعد کنار دیگران تمام عیب‌های تو رو لو می‌دنآدما بهت احترام می‌ذارن، بعد پیش دیگران میگن عجب اوسگولی بودمی‌دونی آدما عجیبن خیلی عجیب ...حتی اونی که فکرش رو نمی‌کنی اینجوری باشه ولی یهو می‌فهمی اونم همینه!

متاسفانه نمی‌تونم سیاست داشته باشم.عاشقِ عشق و دوست داشتن هستم.عاشقِ اینم که نشون بدم اهمیت می‌دم،نگران می‌شم و احساس می‌کنم.»

«این سن بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم سخت بود.یک روز به آینده و کارم فکر می‌کنم، روز دیگر حرفِ ازدواج و ساختنِ زندگی پیش می‌آید.پیر شدنِ پدر و مادرم مرا به فکر فرو می‌برد، در حالی که هنوز رویاهای بزرگی در سر دارم.عجیب است که زندگی هم‌زمان از آدم می‌خواهد در همه‌چیز رشد کند.»