دو کلمه حرف حساب: این بدان معناست که پروژه‌های متمرکز بر شخصیت‌هایی که شاید بسیاری از طرفداران قدیم…

دو کلمه حرف حساب: این بدان معناست که پروژه‌های متمرکز بر شخصیت‌هایی که شاید بسیاری از طرفداران قدیمی دی‌سی حتی در نام بردنشان هم دچار مشکل شوند، در کنار — و در برخی موارد، حتی پیش از — بزرگ‌ترین نمادهای این شرکت، در اولویت قرار گرفته‌اند. در نتیجه «فصل اولِ»…دو کلمه حرف حساب:گان با اشباع کردن بازار با این همه قهرمان از رده‌های B و C، این خطر را به جان می‌خرد که دیگر شخصیت‌های درجه یک احساس خاص بودن نکنند. اگر با هر گوشه مبهم و گمنام از دنیای دی‌سی به همان اندازه اهمیت داده شود که با بتمن و واندر وومن رفتار می‌شود، مخاطبان ناگزیر دیگر تمام این شخصیت‌ها را به عنوان رویدادهایی که «حتماً باید دید» تلقی نخواهند کرد و DCU هویت خود را به‌طور کامل از دست خواهد داد.ریسک‌های خلاقانه چیز بدی نیستند، اما اولویت باید این باشد که ابتدا شخصیت‌های بزرگ به درستی معرفی شوند؛ یعنی استفاده از بتمن، سوپرمن، واندر وومن و لیگ عدالت برای پایه‌گذاری این دنیای مشترک، تا به این ترتیب به تماشاگران سینما اجازه داده شود خودشان تصمیم بگیرند کدام‌یک از شخصیت‌های مکمل پتانسیل ارتقا به نقش‌های اصلی را دارند.اما در عوض، این‌طور به نظر می‌رسد که جیمز گان بیشتر در حال ساختن دنیای دی‌سی‌ای است که «خودش» دوست دارد تماشا کند، تا آن دنیایی که مخاطبان عامِ سینما خواهانش هستند. بزرگ‌ترین قربانی این رویکرد، پروژه‌هایی مثل «سوپرگرل» یا «دی‌سی کرایم» نخواهد بود، بلکه خودِ DCU است که آسیب خواهد دید.