و آغوشت وطن من ست آنجا که جان می دهم برای ذره ذره اش تا که آرام گیرد روح خسته و تن دردمندم....

دوست دارم اول بشناسنم،بعد درکم کنن،بعد دوسم داشته باشن وقتی یه راست میرن سراغ دوست داشتن حس بدی میگیرم حس میکنم یه جای کار میلنگه.

خیلی عادی دارم زندگیمو میکنم ؛اما خیلی غیر عادی قلبم یهو پر از غم میشه.😭😔😭

من شخصیتم حساسه،ضعیف نیست،درحاله گریه‌ام میتونم با خاک یکسانت کنم.

یه جوری خاموش شد اون ذوقم که انگار سی تا گلوله تو قلبم خالی کردن.😔

امیدوارم از همان شرابی که در جام دیگران ریختی بنوشی از همان خیالی که برای دیگران بافتی بپوشی و در همان دنیایی که برای دیگران ساختی،زندگی کنی.

اونی که میگه من مثل بقیه نیستم،از بقیه،بقیه تره.