تـــو از مــن، تمام دلم را ڪَرفتی...!

روز ها میگذرد،و من در انتظار نشسته امانتظاری که بیهوده است،انتظاری که در بلا تکلیفی عجیبی قرارم دادهبه مانند درختی در زمستان،روزها را می‌شمارم تا فصل بهارکه شکوفه دهم اما من درخت نیستمشکوفه نخواهم داد،ریشه ام آب نمی‌گیرد مگر با بارش جانانه‌امضربه میخورم،برایم مهم نیست که چه خواهد شداما فقط در خود تکرار میکنم که کاش،کاش تازه بودم،مثل شاخه هاکاش کهنه بودم،مثل ریشه هااینجا که من ایستاده‌امفقط تبر میخورد🕊🖤

چه عاشقانه ای بنویسمکه دلتان برایم بلرزد!؟‌ وقتی نه دستانش را گرفته ام،نه در آغوشش کشیده ام،و نه حتی او را بوسیده ام ...! من فقط از دور،او را در خویش گریسته ام.عشق میان ما...معصوم ترین عشق تاریخ جهان بود.🫂

به گمانم گیر افتاده ام جایی میان چشمانت...فکرم مشغول توستو هوایِ خیالم مملو از عطر حضورت...چُنان ماه می مانی که هر شب می درخشی بر فراز آسمان اقبالم...با تو فراموش کرده ام جهان را با همه یِ دلتنگی اش...تو وصف بی بدیل عشقی، که پوشانده ای بر تنِ شب هایم پیراهن سپید نور را...🥰❤️

استاد شهریار چه سوزناک عشق رو توصیف کرده :‌چشم خود بستمکه دیگر چشم مستش ننگرمناگهان دل داد زددیوانه من میبینمش...تقدیم به مخاطب خاص قلبم😘💋

زندڪَی یعنی نڪَاه توڪوڪـ ڪردن قلبمبا صدا؎ تو❤️‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎ ‎‌‌ ‎‌‌

گل در گلستانم تویی باغی و بستانم تویی♡