قدرت زمانی پایدار است که به پیشرفت منجر شود#معماری_آینده_ایراندر ایامی که منطقه همچنان درگیر مذاکرا…

قدرت زمانی پایدار است که به پیشرفت منجر شود#معماری_آینده_ایراندر ایامی که منطقه همچنان درگیر مذاکرات سیاسی، رقابت‌های امنیتی و بازتعریف موازنه‌های قدرت است، یک حقیقت بیش از هر زمان دیگری توجه انسان را جلب می‌کند: هیچ ملتی نمی‌تواند صرفاً با قدرت نظامی یا دیپلماسی، آینده خود را تضمین کند. آنچه سرنوشت کشورها را رقم می‌زند، قدرت آنها در ساختن درون خویش است. مذاکرات و تحولات اخیر نیز نشان می‌دهد که رقابت اصلی، دیگر صرفاً بر سر میدان نبرد نیست؛ بلکه بر سر توان اقتصادی، انسجام اجتماعی و قدرت راهبردی است.جامعه‌ای که عدالت را برقرار کند، علم را گسترش دهد، امکان کار و تولید را برای همگان فراهم سازد، خانواده را تقویت کند و مردم را در ساخت آینده شریک بداند، می‌تواند قدرت راهبردی تولید کند. می‌توان به جرات مدعی شد حتی قدرت نظامی برترساز نیز مولود چنین جامعه‌ای است.قدرت زمانی ماندگار می‌شود که مردم آن را در زندگی روزمره خود احساس کنند.حضرت امام خمینی انقلاب اسلامی را صرفا برای تغییر یک حکومت آغاز نکرد؛ هدف، ساختن جامعه‌ای بود که استقلال سیاسی، عدالت اجتماعی و کرامت انسان در آن به هم گره بخورند. قائد شهیدمان نیز مکرر بر این نکته تأکید داشتند که پیشرفت حقیقی، زمانی تحقق می‌یابد که «قدرت» و «پیشرفت» هم‌زمان به قله برسند؛ قله‌ای که در آن، ملت ایران روی پای خود بایستد و راهی نو برای بشریت بگشاید.از همین منظر، بزرگ‌ترین خطای راهبردی آن است که امنیت را از اقتصاد، اقتصاد را از فرهنگ، فرهنگ را از علم و همه اینها را از عدالت جدا کنیم. اینها اجزای یک منظومه‌اند. تمدن نوین اسلامی، محصول جمع شدن همین اجزاست؛ تمدنی که در آن، انسان فقط مصرف‌کننده نیست، بلکه خالق، مسئول و سازنده است.امروز بیش از هر زمان دیگری باید از «مدیریت روزمرگی» عبور کنیم و به «معماری آینده» برسیم. در آستانه هر تصمیم اقتصادی باید پرسیده شود که آیا این تصمیم قدرت ملی را افزایش می‌دهد؟ درباره هر تصمیم فرهنگی باید سنجیده شود که آیا سرمایه اجتماعی را تقویت می‌کند؟ هر تصمیم سیاسی باید محک بخورد که آیا ما را یک گام به تمدن نوین اسلامی نزدیک‌تر می‌کند؟وظیفه مسئولان، آن است که همه سیاست‌ها را با معیار افزایش قدرت ملی، عدالت و مشارکت مردم بازآرایی کنند؛ و وظیفه مردم، آن است که امید را نه در انتظار تغییر دیگران، بلکه در اراده خویش برای ساختن ایران بجویند.ایران آینده، کشوری نیست که صرفا قادر به عبور از بحران‌ها شده است؛ ایران آینده، کشوری است که از دل هر بحران، پله‌ای برای نزدیک‌تر شدن به تمدن نوین اسلامی ساخته است.ایران آینده، پیش از آنکه در جغرافیا ساخته شود، باید در اندیشه ما معماری شود.@syjebraily