ژروم فراری (Jérôme Ferrari) متولد ۱۹۶۸، نویسنده و رماننویس فرانسوی است @tabarshenasi_ketab🔹 ژروم ف…
انتشار: 2026/06/26 11:24 UTC
ژروم فراری (Jérôme Ferrari) متولد ۱۹۶۸، نویسنده و رماننویس فرانسوی است @tabarshenasi_ketab🔹 ژروم فراری؛ رماننویس فروپاشی جهانها ژروم فراری (Jérôme Ferrari) متولد ۱۹۶۸، نویسنده و رمان نویس فرانسوی است با گرایش فلسفه به روایت، که نامش بیش از هر چیز با رمان «خطابهی سقوط روم» گره خورده است؛ رمانی که در سال ۲۰۱۲ جایزه معتبر گنکور را برای او به ارمغان آورد. اما اهمیت فراری تنها در موفقیت ادبی او نیست. او از معدود نویسندگان معاصر فرانسه است که ادبیات را به آزمایشگاهی برای اندیشیدن دربارهی سرنوشت تمدنها، شکست آرمانها و زوال جهانهای انسانی تبدیل کرده است.در جهان داستانی فراری، تاریخ نه روایت پیروزیها، بلکه تاریخ فروپاشیهاست. او بارها نشان میدهد که انسانها جهانهایی میسازند؛ جهانهایی مبتنی بر عشق، سیاست، ایمان، انقلاب، خانواده یا آرمانهای جمعی. اما این جهانها دیر یا زود در برابر نیروی زمان، فساد، خشونت یا ضعف انسانی فرو میریزند.مشهورترین رمان او، «خطابهی سقوط روم»، از خطابهی مشهور آگوستین قدیس پس از سقوط روم الهام گرفته است. فراری از خلال داستان یک میخانهی کوچک در کوهستانهای کرس، پرسشی کاملاً فلسفی را مطرح میکند: آیا هیچ جهانی میتواند از فروپاشی بگریزد؟ پاسخ فراری تلخ اما عمیق است: نه.از نگاه او همه جهانها محکوم به زوالاند؛ امپراتوری روم، انقلابها، آرمانهای سیاسی، عشقهای بزرگ و حتی روایتهایی که انسانها درباره خود میسازند. اما همین آگاهی از فناپذیری، معنای تراژیک زندگی را آشکار میکند. ژروم در جزیره کرس زندگی میکند و برای چندین سال به تدریس فلسفه در الجزیره پرداخته است. در حال حاضر استاد فلسفه در مدرسه فرانسوی ابوظبی است. شاید به همین دلیل رمانهای فراری عموما موضوع فلسفی دارند. از او تا کنون پنج اثر به فارسی ترجمه شده است.
پستهای تلگرام — تبارشناسی کتاب
فردریک چارلز بیزر(Frederick C Beiser)، ( ۱۹۴۹ - ) فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در دانشگاه سیراکیوز است. وی از برجستهترین محققان انگلیسیزبان ایدهآلیسم آلمانی است. @tabarshenasi_ketabروزگارزدگی: بدبینی در فلسفهی آلمان فردریک بیزر ( بیسر) چاپ اصل کتاب ۲۰۱۶ترجمهی عرفان موسویان چاپ اول ترجمهی فارسی ۱۴۰۵ مرداد
سیروس رادمنش در گفتوجوی داریوش کیارسچاپ اول ۱۴۰۵ مرداد148 ص
این توصیههای راسل خیلی به درد ما ایرانیان میخورد. ویدئویی تکراری است اما بگذارید این توصیهها شعار شود. هر بار که میشنوم حس خوبی به من دست میدهد. @tabardhenasi_ketabتمام محققانی که این روزها با زاویهی خاص دربارهی ایران و شاهنامه تحقیق میکنند، بیش از هر زمان دیگری باید به این سخن راسل وفادار بمانند؛ در غیر این صورت تمام تحقیاتشان به زودی از دل تاریخ پاک خواهد شد و آیندگان بیتردید رسوایشان میکنند.پیام اول راسل به محققان است و پیام دوم او به سیاستمداران و البته دربارهی تحمل دیگری، هر دو پیام گویی برای امروز ایران است.
این توصیههای راسل خیلی به درد ما ایرانیان میخورد. ویدئویی تکراری است اما بگذارید این توصیهها شعار شود. هر بار که میشنوم حس خوبی به من دست میدهد. @tabardhenasi_ketab
رنه وِلِک (۲۲ اگوست ۱۹۰۳ در وین- ۱۱ نوامبر ۱۹۹۵ در همدن)، منتقد ادبی چکی-آمریکایی بود. او در وین متولد و بزرگ شده و به زبان چکی و آلمانی صحبت میکرد. وی قبل از عزیمت به تدریس در دانشکده اسلاوی و مطالعات اروپای شرقی (اکنون بخشی از کالج دانشگاه لندن) در سال ۱۹۳۵، ادبیات را در دانشگاه چارلز در پراگ تحصیل کرد و در بین زبان شناسان مدرسه پراگ نیز فعال بود. ولک یکی از بنیانگذاران روانشناسی موسیقی بود و در آلمان زندگی می کرد. قبل از سال ۱۹۳۹ ، ولک حدود ۶۰ مقاله را منتشر كرد كه همگی به زبان چكی نوشته شده بودند.رنه ولک افزون بر نظریهپردازی، منتقد و تاریخنگاری برجسته در عرصه مطالعات ادبی، تطبیقگری کمنظیر در عرصهی مطالعات ادبیات تطبیقی بهویژه در آمریکا نیز هست. او را پایهگذار مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی میدانند؛ مکتبی که ادبیات را پدیدهای جهانی و کلیتی در عرصهی تخیل هنری به شمار میآورد. رنه ولک برای ۲۶ سال، از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۲، رئیس کارگروه ادبیات تطبیقی دانشگاه ییل بود؛ از پایهگذاران مجلهی «ادبیات تطبیقی» و یکی از کسانی بود که در انتشار کتابنامهی ادبیات تطبیقی سهم فراوانی داشت.@tabarshenasi_ketab
