آدم نمی‌ تواند خداوند را شهود کند و در ضمن تشخص و فردیت خویش را حفظ کند. نظاره ‌گر و نظاره شده در ی…

آدم نمی‌ تواند خداوند را شهود کند و در ضمن تشخص و فردیت خویش را حفظ کند. نظاره ‌گر و نظاره شده در یک وجود وحدت می یابند. در مراحل نهایی هیچ شناسنده (فاعل) , هیچ شناختی (فعل) ، هیچ شناخته شده‌ای (مفعول) نیست. همه فقط در آن یگانه والاترین ادغام می‌شوند.•Bhagvan Ramana Maharshi•Talk 450نویسنده* رسالة الأحدیه می نویسد:چون سِرّ یک ذره از ذرات ظاهر شود ، سرّ جمیع موجوداد ظاهری و باطنی ظاهر می شود ، و در هر دو سرای چیزی جز حق نخواهی دید.*- در برخی از نسخ خطی رسالة الأحدیه که با عنوان کتاب الأجوبه نیز شناخته می شود ، این اثر به شیخ محیی الدین بن عربی نسبت داده شده است؛ در حالی که برخی آن را به یکی از معاصرین ابن عربی به نام عبدالله البیانی مسنوب دانسته اند.ابوسعید خراز در کتاب الصدق از قول یکی از اهل معرفت چنین نقل می کند:نظر به هیچ چیز نیفکندم مگر اینکه حق را نزدیکتر از آن چیز به خود یافتم..