در دل تاریخ پرآشوب سدهٔ اول هجری، واقعهای رخ میدهد که همچون گسستی ناگهانی در تار و پود باورهای رس…
انتشار: 2026/06/24 13:36 UTC
در دل تاریخ پرآشوب سدهٔ اول هجری، واقعهای رخ میدهد که همچون گسستی ناگهانی در تار و پود باورهای رسمی میدرخشد. حسینبنعلی، نه بهعنوان مروج ایمانی متعهد، که بهمثابهٔ طنینی هشداردهنده در برابر دینِ نهادینهشده، قد علم میکند. او با قامتی که از تکبرِ فقاهت به دور است، نه بر سرِ توسعهٔ مرزهای عقیده، که بر سرِ آزادیِ زیستن با عزت، به میدان میآید. اینجا، کربلا فقط صحرای عطش نیست؛ صحنهٔ جدال دو قرائت از دین است: یکی دینِ متحجّرِ فقیهانی که در جامهٔ مقدس، جهلِ خود را چون سپری در برابر حقیقت میدارند، دینی که در «ظواهرِ شریعت» غرق شده؛ و پوستهای سخت و تاریک دارد و هرآنچه را که بویِ تفاوت و اندیشه میدهد، در مسلخِ فتوا ذبح میکند. این دین، محصولِ جهلِ مقدسی است که میخواهد جهان را در قالبهایِ صلبِ خویش محدود کند. و دیگری دینی که آزادگی را بر هر مناسکِ ظاهری مقدم میشمارد و فریاد میزند که اگر از ایمان تهی هستید، انسانی آزاده باشید.زهرا مهر (شیرازی مهر)@Tafakkor