و مازمستان دیگری سپری خواهیم کردبا عصیان بزرگیکه درون ماستو تنها چیزی که گرم‌مان نگه‌می‌داردآتش مقد…

در جوامع دموکراتیک نقش بسیار مهم رسانه‌ها نطارت بر اعمال دولت است. و این نقش چنان اهمیت دارد که رسانه‌ها از محافظت حقوقی خاصی در برابر مداخله‌ی دولت برخوردارند تا حدی که مداخله‌ی دولت را عملاً ناممکن می‌سازد.چنین محافظتی مهم است، چراکه افشاگری رسانه‌هایی که قانون از آنها محافظت می‌کند، بهترین راه برای بازداشتن دولت‌هایی است که به دروغگویی به مردم یا پنهان کردن اشتباهات‌شان یا دستکاری افکار عمومی تمایل دارند.ویلیام هیوز مهارت‌های پایه‌ای تفکر انتقاد@Tafakkorپ.ن: به این ترتیب، آنچه در الگوی دموکراتیک، نظارت بر قدرت است، در ایران به ابزاری برای کنترل اطلاعات و سرکوب نقد تبدیل شده است.

سری نشست‌های بررسی كتب دينی (قرآن) مجموع نقد و تحليل‌هاي معاصردکتر محمد جواد عظیمی@Tafakkor

تاریخ را کتاب به کتاب، ورق به ورق و سطر به سطر بخوانید تا ببینید ایران آنقدر که از ایرانی‌ها ضربه خورده‌ آیا از دشمنان خارجی هم آسیب دیده‌ است ؟ از آن روز که ماشین چاپ وارد ایران شد صدها کتاب در مبارزه با استعمار و استثمار منتشر شده است ­که نتیجه‌گیری اکثر آنها به کی بود کی بود ؟ ما نبودیم ختم شده است . از نظر این دوستان تمام اتفاقات تاریخی ایران از حملۀ مغول تا خشونت‌‌های صفویه و بی‌­عرضگی‌های سلطان حسین ، دیوانه شدن نادرشاه ، قتل امیر کبیر ، زن‌بازگی فتحعلی شاه ، انحراف مشروطه ، آمدن رضاخان ، ماجراهای کودتای ٢٨ مرداد و درگیری دکتر مصدق با آیت‌­الله کاشانی ، انقلاب سال ١٣۵٧ ، روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی‌، جنگ ٨ ساله و در کل هر چیزی که باعث عقب ­افتادگی ایران‌ شده باشد نقشۀ غربی‌هاست و ملت بزرگ ایران هم هیچ نقشی در آن نداشته‌ است.نترسیم از این­که اقرار کنیم ایران ما امروز یکی از کشورهای عقب‌­افتاده در دنیا محسوب می‌شود و هی نگوییم ملت بزرگ، ملت نجیب، ملت شجاع، ملتی که وارد دروازه­‌های تمدن بشری شده­ است و یکی از پنج قدرت بزرگ دنیاست. خوب اگر واقعا همین ­طور است که شما می‌گویید، پس دیگر چرا اینقدر درمانده‌ و عاجزیم؟ چرا با این همه درآمد نفتی طی سی سال گذشته مردم وضعشان این است؟ چرا متوسط کار مفید ایرانی­‌ها ۴۵ دقیقه در روز است؟ چرا صنعت اتومبیل­‌سازی هنوز بعد از سی و چند سال مونتاژ آشغال تولید می‌کند؟ چرا برای پیشبرد هر کار کوچکی عاجز می‌شویم؟ چرا سن سکته در ایران به زیر ۴٠ سال رسیده است؟ چرا بی‌­اعتمادی هر روز گسترده­‌تر می­شود؟ چرا حجم پرونده‌­های دادگستری انقدر افزایش پیدا کرده و هزاران هزار چرای بی‌جواب دیگر …صادقانه با خود بیندیشیم که ما چگونه ما شدیم زیرا واقعیت این است که کشور ایران با موقعیت جغرافیایی­ ، آب‌­های آزاد، جنگل‌­های شمال، معادن غنی­ و ... سهمش از امکانات امروز دنیا باید خیلی خیلی بیشتر از این باشد که امروز هست. دنبال دلیل می‌گردید، دلیلش خود ما هستیم نه همسایه‌­ها و ابرقدرت­‌ها، چون اگر ما این­گونه مایی نبودیم این عوامل نیز اثرهای دیگری داشتند. نمی­دانم تا کی مدیران کشور با سیاست آزمون و خطا و هزینه از کیسۀ ملت، می‌خواهند منافع این مردم را نابود کنند زیرا ملت ایران استحقاق این همه خفت را ندارد.جامعه شناسی خودمانی دکتر حسین نراقی@Tafakkor

‍ ‍امروز‌‌دراین‌آیه‌‌تدبر‌‌می‌کنیم👇به نام خدافَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللهَ‌ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَثابت قدم باشيد و خدا را فراوان ياد كنيد، تا رستگار شويد.انفال/۴۵@Tafakkor ࿐ྀུ༅࿇༅═‎┅ انسان آزاد کسی است که بدون آنکه ناچار باشد بهانه‌ای بیاورد، دعوت به یک مهمانی را رد کند.ژول رنار@Tafakkor

استخاره کردم که اگر در بودنِ من و نظام کنار هم خیری است، خداوند ما را گرد آورد و اگر شر ّاست، پس از برطرف کردنِ اسبابِ‌ شرّ، ما را به هم برساند؛ چه استخاره‌ی بی‌طرفانه‌ای!گاه ناچیزی مرگ@Tafakkor

بحران و استحاله حقوق بنیادین در ایراندر ایران، یکی از وجوه مهم بحران حکمرانی را می‌توان در جابه‌جایی مرز میان «حق» و «امتیاز» مشاهده کرد. به این معنا که برخورداری از امکاناتی که در یک نظم سیاسی پاسخ‌گو باید جزئی از حقوق عمومی و شهروندی تلقی شوند، به‌تدریج تابعی از میزان انطباق فرد با ساختار قدرت می‌شوند. در چنین وضعی، مسئله فقط کمبود منابع یا ناکارآمدی اداری نیست، بلکه سازوکاری شکل می‌گیرد که در آن دسترسی به مسکن، غذای باکیفیت، درمان، آموزش، دسترسی ‌آزاد به اینترنت، اطلاعات معتبر و امکان جابه‌جایی، از حوزه حقوق عمومی به قلمرو امتیازات قابل اعطا یا سلب منتقل می‌شود. پیامد سیاسی این تحول آن است که حکومت می‌تواند کاهش یا محدودیت یک حق را نه به‌عنوان شکست در انجام وظیفه، بلکه همچون موهبتی که در شرایط خاص اعطا کرده است عرضه کند؛ و شهروند نیز به‌جای مطالبه حق، ناگزیر به قدردانی برای دریافت حداقل‌های زندگی شود. در این چارچوب، بحران زمانی عمیق‌تر می‌شود که قدرت سیاسی به‌جای پذیرش مسئولیت وضعیت موجود، خودِ محدودیت و محرومیت را به ابزاری برای کنترل اجتماعی و بازتولید وابستگی شهروندان تبدیل کند.زهرا مهر@Tafakkor