در مورد انتشار تصاویر مشاهده حیات وحشهمه خبرهای خوب را نباید گفت فریبا نباتی - دبیر گروه اجتماعیدر…
انتشار: 2026/08/23 12:32 UTCدریافت: 2026/08/23 19:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 19:40 UTC
در مورد انتشار تصاویر مشاهده حیات وحشهمه خبرهای خوب را نباید گفتفریبا نباتی - دبیر گروه اجتماعیدر روزگاری که خبرهای بد سهم بزرگی از زندگیمان را گرفتهاند، دیدن نشانهای از حضور حیاتوحش در طبیعت، برای هر جامعهای امیدبخش است، نشانهای از اینکه هنوز بخشی از زیستبوم زنده مانده و گونههایی که سالها زیر فشار تخریب زیستگاه، تغییر اقلیم و مداخلات انسانی دوام آوردهاند، فرصتی برای ادامه بقا دارند. اما در دنیای حفاظت از طبیعت، هر خبر خوبی را نمیتوان منتشر کرد.در سالهای اخیر، انتشار تصاویر و خبرهای مربوط به مشاهده گونههای جانوری در مناطق مختلف، به بخشی از جریان اطلاعرسانی محیطزیستی تبدیل شده است.هدف این اخبار، افزایش حساسیت عمومی، ایجاد علاقه به طبیعت و جلب حمایت برای حفاظت از گونههاست، اما گاهی همین اطلاعات، ناخواسته میتواند به تهدیدی برای همان حیاتی تبدیل شود که حفاظت از آن دغدغه ماست.حفاظت از حیاتوحش فقط به مقابله با شکارچیان، درمان حیوانات آسیبدیده، احیای گونهها یا اجرای طرحهای حفاظتی محدود نمیشود. گاهی حفاظت یعنی سکوت کردن؛ یعنی دانستن اینکه کدام اطلاعات منتشر شود و کدام اطلاعات باید برای امنیت طبیعت محفوظ بماند. چراکه طبیعت برای ادامه حیات، تنها به حمایت انسانها نیاز ندارد، گاهی به فاصله گرفتن انسانها و ناشناخته ماندن برخی پناهگاههایش نیازمند است.این مسئولیت البته فقط متوجه رسانهها نیست. امروز دیگر تنها رسانهها تولیدکننده خبر نیستند. دوربینها همهجا هستند؛ در دست گردشگرها، جیب کوهنوردان، در کوله طبیعتگردها و حتی در دسترس کسانی که از سر اتفاق در مسیر یک گونه قرار میگیرند. با این دوربینها هر رویدادی که در طبیعت رخ میدهد، میتواند چند ثانیه بعد روی صفحه هزاران تلفن همراه ظاهر شود.همین موضوع، مسئولیت شهروندان را نیز دوچندان کرده و نشان میدهد که حفاظت از طبیعت، تنها وظیفه محیطبانان و کارشناسان نیست. در حفاظت از حیاتوحش و محیطزیست، بعضی خبرها اگرچه جذاباند، اما شاید گاهی بهترین کاری که برای نجات یک گونه، حفظ حیاتوحش و حراست از طبیعت میتوان انجام داد، نگفتن یک نام، منتشر نکردن یک نشانی و پنهان نگه داشتن یک ردپا باشد.@TALEGHANIHA

