📢 موسسه رویش دیگر و مرکز پیشبرد فلسفه برای کودکان و جوانان یارا برگزار می‌کنند:🛎️مناظره‌ای درباره م…

🔻 آکادمی فلسفه‌ی مارزوک تقدیم میکند...🔹درسگفتار :چرا فلسفه برای کودکان و جوانان ؟! چرا مرکز یارا؟🔸 با حضور: دکتر محمد رضا واعظ"دکتری فلسفه علم؛ پژوهشگر فلسفه، دانشگاه بُن آلمان؛"🕒 زمان: سه شنبه ۲۰مرداد ماه، ماه،۱۴۰۵11Aug2026ساعت ۲۲بوقت ایران۲۰:۳۰ بوقت آلمانلینک گروه آکادمی فلسفه مارزوکt.me/+RgpoTxExbs0yOTA0%DA%A9%D8%A7%D9%86%… دکتر واعظ@tanhaatarazyekbargکانالِ آکادمی:t.me/marzockacademy%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%…

تنهاتر از یک برگ: تأملاتی در فلسفه و علم pinned a photo

🔻اطلاعات بیشتر درباره این دوره:t.me/tanhaatarazyekbarg/1511

تنهاتر از یک برگ: تأملاتی در فلسفه و علم pinned a photo

🔻 مطالعه متن در اینستاگرام از طریق لینک زیر:instagram.com/p/DbgVXyVF8pd/?igsh=MWxmazB…

برچسب‌ها در پایان این مسیر وارد می‌شوند. «حکومتی»، «معاند»، «پروژه»، «خائن»، «کاسب» و «وطن‌فروش» معمولاً توضیح نمی‌دهند فرد دقیقاً چه کرده است. کار اصلی آن‌ها تعیین جای او در نقشه سیاسی است. پس از نصب برچسب، رفتارهای متفاوت در یکدیگر حل می‌شوند. کارمند عادی یک نهاد، مروج آگاه تبلیغات، بهره‌مند از رانت و کسی که در سرکوب مشارکت کرده، ممکن است همگی با یک نام خوانده شوند. این فشردگی زبانی داوری را آسان می‌کند، اما بهایش از دست‌دادن تفاوت‌هایی است که عدالت به آن‌ها نیاز دارد.حمله مطلق، معمولاً دفاع مطلق به دنبال می‌آورد. وقتی شجریان یا علیدوستی با یک برچسب حذف می‌شوند، دوستدارانشان نیز ممکن است هر پرسش انتقادی را بخشی از پروژه تخریب بدانند. وقتی فردوسی‌پور از سوی حکومت هدف قرار می‌گیرد، نقد گذشته او برای برخی ناممکن یا نابهنگام به نظر می‌رسد. دو طرف به تدریج یکدیگر را به همان جایی می‌رانند که از ابتدا تصور می‌کردند. حمله‌کننده، دفاع بی‌قیدوشرط را نشانه درستی سوءظن خود می‌بیند و مدافع، شدت حمله را دلیلی برای نشنیدن هیچ انتقادی می‌داند. در این میان، جمله‌ای ساده و ضروری بی‌پناه می‌ماند: می‌توانم این رفتار را نقد کنم، بی‌آنکه تمام هویت فرد را در همان رفتار خلاصه کنم.رسانه‌های اجتماعی این میل را ایجاد نکرده‌اند، اما به برخی صورت‌های آن پاداش می‌دهند. داوری محتاطانه به توضیح نیاز دارد و کمتر برانگیزاننده است. برچسب کوتاه، خشم‌آلود و هویت‌ساز سریع‌تر فهمیده و بازنشر می‌شود. برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند زبان اخلاقی و هیجانی در شبکه‌های همفکر انتشار بیشتری پیدا می‌کند، مطالبی که بر دشمنی با گروه مقابل تمرکز دارند تعامل بیشتری می‌گیرند و دریافت واکنش مثبت برای ابراز خشم می‌تواند تکرار همان نوع بیان را تقویت کند. این مطالعات عمدتاً بر داده‌های انگلیسی‌زبان و جوامع غربی استوارند و تعمیم مستقیم آن‌ها به جامعه ایرانی به پژوهش مستقل نیاز دارد. با این همه، سازوکاری را روشن می‌کنند که در آن، پلتفرم به قطعیت و دشمن‌سازی پاداش بیشتری می‌دهد تا تأمل و تمایزگذاری. Brady et al., 2017، Rathje et al., 2021، Brady et al., 2021همانطور که در یادداشت قبلی نیز شرح دادم٬ «آزمون خلوص سیاسی» این تناسب را برهم می‌زند. بر اساس این آزمون٬ مخالف معتبر باید از ابتدا گذشته‌ای بی‌خطا داشته باشد، هرگز در هیچ ساختار رسمی کار نکرده باشد و امروز نیز دقیقاً با زبان و زمان‌بندی مورد انتظار گروه سخن بگوید. در شرایطی که حکومت در طی چند دهه در مدرسه، دانشگاه، رسانه، اقتصاد، ورزش و زندگی حرفه‌ای مردم حضور داشته است٬ اگر سابقه تحصیل یا اشتغال در نهاد رسمی، رأی‌دادن، تکرار روایتی رسمی در مقطعی از زندگی یا برخورداری از هر امکانی درون این ساختار برای صدور حکم دائمی کافی باشد، جمع بزرگی از مردم و حتی بسیاری از مخالفان امروز نیز بیرون دایره قرار می‌گیرند. این یادآوری حق نقد کسی را سلب نمی‌کند. فقط از ما می‌خواهد معیاری را که برای دیگران ساخته‌ایم، درباره خودمان نیز با همان دقت به کار ببریم و میان تکرار اجباری یک شعار در کودکی، مصلحت‌اندیشی یک کارمند، سخن آزادانه یک چهره صاحب تریبون و مشارکت آگاهانه در سرکوب فرق بگذاریم.یادمان باشد که نقد باید بتواند هم سخت باشد و هم راه تغییر را نبندد. جامعه آینده ایران برای رسیدگی به گذشته و ساختن آینده، بیش از فهرستی از «خودی‌ها» و «خائنان»، به زبانی نیاز دارد که آمر سرکوب، مجری آن، مروج آگاه روایت رسمی، بهره‌مند از رانت، کارمند عادی، منتقد درون ساختار و انسانی را که در طول زمان تغییر کرده است، یکسان نبیند. هر بار که این زبان را با یک برچسب عوض می‌کنیم، کار فردای خود را دشوارتر می‌کنیم.t.me/tanhaatarazyekbarg