نخستم دانه می‌دادی که در دام آوری ناگهبه سنگم می‌زنی اکنون، که ممکن نیست پروازم!

هوای سرد پائیزی زمان هجر لک لک هانشستم زیر بارانی به دیدار مترسک هادلم آغوش می‌خواهد در این ویرانی ِ امیدبیا در من تنیده شو شبیه ساق پیچک‌هاچنان افسرده از خویشم کمی تا قسمتی آشوبکه روشن میشود جانم به یک شعله ز فندک هاشبیه روح سرگردان در این شبهای تنهاییشدم محتاج آوای لطیف جیر جیرک هاهوای آسمان ابری و دل تنگم برای خویشنگاهم خیره گردیده بر انبوهی ز پولک هاشدی مسئول امنیت برای قلب بیمارمصدایم کن برای لحظه ای عین چکاوک هابرای صلح چشمانم ، کمان ابرویت دشمنتداوم دارد اما این تشکل بین ناوک هاصدای اعتراضی سخت از قلبم زده بیرونکه دارد عشق اینجا سرنوشت تلخ برمک ها!#فریما_محمودی #کتاب_مشترک_دیر_می‌آیی_و_ما_را_می‌کشی#درود_روزتون_پر_از_لطف_خدا telegram.me/farimamahmudi

مامانا عشقن بخدا😍😂😂

وایییی🤣🤣🤣عربا یه جن گیر آوردن که در آخر یه بلایی سرش میارن که دیگه سمت جن گیری نره🤣🤣