:: مسأله ششم: چرا فرزندم در برخورد با جنس مخالف راه را اشتباه میرود؟ 👈 وضعیتِ امروز (در جوانی): پس…
انتشار: 2026/07/09 06:24 UTC
:: مسأله ششم: چرا فرزندم در برخورد با جنس مخالف راه را اشتباه میرود؟ 👈 وضعیتِ امروز (در جوانی): پسر شما در روابطش نگاهی «بالا به پایین» به زنها دارد؛ انگار طرف مقابل را نه یک همسفر، بلکه یک رقیب یا زیردست میبیند و نمیتواند او را درک کند. از آن طرف، شاید…::مسأله هفتم: چرا فرزندم نسبت به رنج دیگران بیتفاوت است؟👈 وضعیتِ امروز (در نوجوانی و جوانی):فرزند شما انگار بویی از «همدلی» نبرده است. نسبت به درد و رنج دیگران، حتی نزدیکترین افراد خانواده، بیتفاوت به نظر میرسد. اگر شما یا خواهر و برادرش مشکلی داشته باشید، واکنشی نشان نمیدهد و فقط به فکر نیازهای خودش است. انگار نمیتواند خودش را جای دیگران بگذارد و درکی از حالِ خرابِ بقیه ندارد.❓ سنسورهای «همدلی» او کجا از کار افتاده است؟👈 سفر به گذشته (ریشه در کودکی):البته باید توجه کنیم که گاهی بیتفاوتی عاطفی میتواند ریشه در ویژگیهای شخصیتی، برخی اختلالات رشدی یا حتی دفاعِ روانیِ خودِ نوجوان برای محافظت از خودش باشد؛ اما یکی از ریشههای اصلیِ یادگیریِ همدلی، در مشاهدهی رفتار پدر است.مادر در خانه مظهرِ مراقبت و ایثار است. وقتی پدر نسبت به خستگیها، زحمات و ارزشِ حضور مادر بیتوجهی میکند، در واقع دارد یک کلاسِ آموزشیِ خاموش برای کودک برگزار میکند با این موضوع: «نیازها و رنجهای طرف مقابل مهم نیست!» کودک با دیدن این صحنهها یاد میگیرد که میتوان به راحتی از کنارِ رنجِ نزدیکترین آدم زندگی (مادر) گذشت، بدون اینکه نیازی به واکنش یا دلجویی باشد. (البته این موضوع در مورد برخورد مادر در مقابل زحمات پدر هم وجود دارد)📍 یک مثال برای درک بهتر:تصور کنید مادر بعد از یک روز شلوغ، خسته و بیحال گوشهای نشسته یا حتی بیمار است. پدر بدون اینکه بپرسد «چیزی لازم نداری؟» یا «کمکی از دست من برمیآید؟»، فقط سراغِ چای یا کنترل تلویزیون را میگیرد. در این لحظه، فرزندِ شما دارد یاد میگیرد که «ندیدنِ رنجِ دیگران» یک رفتار طبیعی است. او در جوانی، دقیقاً همان بیتفاوتی را نسبت به جامعه و اطرافیانش تکرار میکند، چون در کودکی یاد نگرفته که حالِ دیگران هم بخشی از مسئولیتِ عاطفی اوست.مارو به دوستانتون معرفی کنید👇👇@tarbiytf


