#روزشماری_بامحبوب_حجازی صلیالله علیه و علی اله وصحبه وسلم. #روز_هشتاد_و_هفتم شما_هم_ماه_را_دیدید؟…
انتشار: 2026/07/31 10:30 UTCویرایش: 2026/07/31 23:59 UTCدریافت: 2026/08/03 09:47 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 09:47 UTC
#روزشماری_بامحبوب_حجازی صلیالله علیه و علی اله وصحبه وسلم. #روز_هشتاد_و_هفتم شما_هم_ماه_را_دیدید؟ ماه به یک اشاره او از وسط نصف شد. بامدادِ آن شب، هیجانی شیرین مکه را فرا گرفته بود. همه از این موضوع سخن میگفتند. در حالی که مسلمانان از این معجزه شگفتانگیز…#روزشماری_بامحبوب_حجازی صلی الله علیه و علی اله وصحبه وسلم#روز هشتادو_وهشتم🔹گرسنگی، قحطی و تحریمسال هفتم بعثت بود. در سالهای گذشته، مشرکان همهگونه مسلمانان را آزار داده و همه نوع شکنجه را امتحان کرده بودند. آنها را کتک زده، اموالشان را دزدیده و تبعیدشان کرده بودند؛ اما در همه این مدت حتی یک مسلمان از دینش برنگشته بود. مشرکان با وجود آن همه آزار و اذیت، نتوانستند مانعی در انتشار دین اسلام ایجاد کنند. همین مسئله، باعثِ هراسِ بیشتر آنها میشد. این بار تصمیم گرفتند روشِ خیلی متفاوتی را امتحان کنند.به خیالِ خودشان با این روش، پیامبر ﷺ و یارانش را از راهشان برمیگردانند. نقشه این بود: روابطشان را با پیامبر ﷺ و همهی بستگان او قطع میکردند، نه چیزی از آنها میخریدند و نه چیزی به آنها میفروختند. به این ترتیب، گرسنگی و تشنگی آنها تضمین شده بود. این نقشه را به اطلاع مردم مکه رساندند و کمک به مسلمانان را ممنوع کردند.این ممنوعیت، همه اقوام پیامبرمان ﷺ خواه مسلمان یا غیر مسلمان، را شامل میشد. همه تعجب کرده بودند که این قانون حتی اقوام بتپرست محمد ﷺ را هم در بر میگیرد. مشرکان با این قانون میخواستند سببِ دوری گزیدن همه بستگانِ پیامبر ﷺ از او شوند. به این ترتیب، پیامبرمان ﷺ همه حامیانش را از دست داده و تک و تنها میماند.این مردمانِ بداندیشِ بدکردار، پس از این تصمیمِ زشت و نا جوانمردانه، هر گونه خرید و فروش با پیامبر ﷺ، مسلمانان و بستگان پیامبر ﷺ را تعطیل کردند. در این خصوص، بیانیهای هم آماده کردند و آن را بر دیوار کعبه آویختند. به این ترتیب تحریم پیامبر ﷺ و مسلمانان آغاز شد.تا آن روز اقوام پیامبرمان ﷺ در جاهای پراکندهای زندگی میکردند. پس از این ممنوعیت، تصمیم گرفتند به منظورِ حمایت از هم در یک جا زندگی کنند. برای همین، به منطقهای که خانه ابوطالب آنجا بود، نقل مکان کردند. اسم آنجا را محله ابوطالب گذاشتند. روزهای سختِ قحطی، گرسنگی و تشنگی آغاز شده بود. نه کـسی حقِ رفتن به منطقه را داشت و نه کسی اجازه خروج از آنجا را داشت.انتقالِ مواد غذایی به منطقه نیز ممنوع بود. کودکان گرسنه، پیران ناتوان و بیماران پریشان بودند. مردمِ گرسنه برگ درختان را جمع میکردند و میخوردند.هر شامگاه و بامداد از محله ابوطالب فریادهای ناله بر میخاست. بزرگترین جنایت و بیعدالتی آن روزگار در جریان بود. پیامبرِ بردبار و مهربانمان ﷺ اقوامش و همه مردم را به صبر و شکیبایی دعوت میکرد.ادامه دارد، إِنشَاءَالله@tarbbiytf


