این روزها سرم تو زندگیِ خودمه. نشستم گوشهی اتاقم. کاری به کارِ هیچکس ندارم. میتونم بگم یک روندِ ک…
انتشار: 2026/08/08 18:27 UTCدریافت: 2026/08/09 14:58 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 14:58 UTC
این روزها سرم تو زندگیِ خودمه. نشستم گوشهی اتاقم. کاری به کارِ هیچکس ندارم. میتونم بگم یک روندِ کاملاً عادی، بیحاشیه و امن، ولی هرجور حساب میکنم میبینم نمیتونم ازش تعریف کنم. آدم به هیجان و ارتباط نیاز داره، یعنی چی سرش تو لاکِ خودش باشه و روزهاش یکی یکی از جلوی چشمش بگذرن و هیچی که هیچی؟ گریه.