از پیونگیانگ تا تهران؛ دیکتاتورها سوگواری را به نمایش سیاسی تبدیل میکنند!🔸حکومتهای دیکتاتوری حتی…
انتشار: 2026/07/04 17:24 UTC
از پیونگیانگ تا تهران؛ دیکتاتورها سوگواری را به نمایش سیاسی تبدیل میکنند!🔸حکومتهای دیکتاتوری حتی مرگ رهبرانشان را هم به حال خودش رها نمیکنند. برای آنها تشییع جنازه فقط مراسم وداع نیست؛ یک صحنه بزرگ سیاسی است. خیابانها باید پر دیده شوند، جمعیت باید منظم حرکت کند، اشکها باید زیاد باشد، دوربینها باید از زاویه درست تصویر بگیرند و همه چیز باید این پیام را بدهد: «مردم هنوز با ما هستند.»🔸در کره شمالی، مراسم تشییع کیم جونگ ایل در آذر ۱۳۹۰ یکی از همین نمایشها بود؛ جمعیت در سرمای شدید پیونگیانگ به خیابان آمد، تصاویر گریههای دستهجمعی پخش شد و رسانههای حکومتی تلاش کردند مرگ رهبر را به لحظهای برای تثبیت قدرت جانشین او، کیم جونگ اون، تبدیل کنند.🔸در ایران هم مراسم تشییع علی خامنهای به شکلی مشابه به یک نمایش حکومتی تبدیل شده است.🔸اما بخش جالب ماجرا فقط خود مراسم نبود؛ واکنش مردم در شبکههای اجتماعی هم بود. بسیاری از کاربران، ویدئوهای تشییع علی خامنهای را کنار تصاویر قدیمی مراسم تشییع کیم جونگ ایل گذاشتند و گفتند انگار دو حکومت از یک دفترچه راهنما استفاده کردهاند: خیابانهای بسته، جمعیتهای هدایتشده، دوربینهای رسمی، گریههای نمایشی، شعارهای تکراری و تلاش برای ساختن تصویری بزرگتر از واقعیت.⏺️بخشی از کاربران با کنایه نوشتند که در حکومتهای دیکتاتوری، حتی گریه هم باید طبق پروتکل انجام شود. اشکها باید جلوی دوربین باشد، جمعیت باید در قاب جا شود، شعارها باید هماهنگ باشد و تصویر نهایی باید این پیام را بسازد: «همه مردم عزادارند!»💸 tavaanatech




