🌺گُزیده‌ای از اخلاق نیکوی پیامبر (ص)«لَقَد کانَ لَکُم فی رَسولِ اللهِ أُسوَةٌ حَسَنَةٌ»(احزاب/۲۱)🍀-…

🌺گُزیده‌ای از اخلاق نیکوی پیامبر (ص)«لَقَد کانَ لَکُم فی رَسولِ اللهِ أُسوَةٌ حَسَنَةٌ»(احزاب/۲۱)🍀- وفادارترين مردم به عهد و پيمان بود. 🍀- عزيزترين افراد نزد او کسی بود که خيرش بيشتر به ديگران می‌رسيد. 🍀- بردباری‌اش همواره بر خشم او سبقت می‌گرفت.🍀- هيچ خصلتی نزد او منفورتر از دروغ‌گويی نبود.🍀- از همهٔ مردم متواضع‌تر و ساكت‌تر بود.🍀- هنگام راه رفتن با آرامی و وقار راه می‌رفت.🍀- در راه رفتن قدم‌ها را بر زمين نمی‌کشيد.🍀- هرکه را می‌ديد، در سلام کردن پیشی می‌گرفت.🍀- با دست اشاره می‌کرد، نه با چشم و ابرو. 🍀- سکوتش طولانی بود و تا نياز نمی‌شد سخن نمی‌گفت. 🍀- هرگاه با کسی هم‌صحبت می‌شد، به سخنان او خوب گوش می‌داد. 🍀- چون با کسی سخن می‌گفت، کاملاً برمی‌گشت و رو به او می‌نشست. 🍀- هنگام ورود به مجلسی، در آخر و نزديکِ در می‌نشست، نه در صدر مجلس. 🍀- در مجلس، جای خاصی را به خود اختصاص نمی‌داد. 🍀- هرگز در حضور مردم تکيه نمی‌زد. 🍀- اگر از کسی خطای می‌دید، آن را نقل نمی‌کرد. 🍀- هرگز با کسی جدل نمی‌کرد. 🍀- سخن کسی را قطع نمی‌کرد، مگر آن‌که حرف باطل بگويد. 🍀- چون سخن نادرستی از کسی می‌شنيد نمی‌فرمود: «چرا فلانی چنين گفت»، بلکه می‌فرمود: «چرا با برخی مردمان چنين می‌گويند؟» 🍀- با فقیران زياد همنشین بود و با آنان هم‌غذا می‌شد. 🍀- دعوت بندگان و غلامان را می‌پذيرفت. 🍀- هديه را قبول می‌کرد، اگرچه به اندازهٔ يک جرعه شير بود.🍀- بيش از همه صلهٔ رحم به جا می‌آورد.🍀- هرکه عذر می‌آورد، عذر او را قبول می‌کرد. 🍀- کسی را حقير نمی‌شمرد. 🍀- هرگز به کسی دشنام نداد و يا کسی را با لقب‌های بد نمی‌خواند. 🍀- هرگز عيب مردم را جست‌وجو نمی‌کرد. 🍀- از بيماران عيادت می‌کرد، اگرچه در دور افتاده‌ترين نقطهٔ مدينه بود. 🍀- سراغ اصحاب خود را می‌گرفت و همواره جويای حال آنان می‌شد. 🍀- دوستانش را با بهترين نام‌هايشان صدا می‌زد. 🍀- با دوستانش در کارها بسيار مشورت می‌کرد و بر آن تأکيد می‌فرمود. 🍀- در جمع يارانش دايره‌وار می‌نشست و اگر غريبه‌ای بر آنان وارد می‌شد، نمی‌توانست تشخيص دهد که پيامبر کدام‌يک از ايشان است. 🍀- هرگاه چيزی به فقير می‌بخشيد، به دست خودش می‌داد و به کسی حواله نمی‌کرد. 🍀- اگر در حال نماز بود و کسی پيش او می‌آمد، نمازش را کوتاه می‌کرد. 🍀- اگر در نماز بود و کودکی گريه می‌کرد، نمازش را کوتاه می‌کرد. 🍀- هرگاه کسی از او حاجتی می‌خواست، اگر مقدور بود، روا می‌فرمود و گرنه با سخنی خوش یا وعده‌ای نيکو، او را راضی می‌کرد. 🍀- هرگز جواب رد به درخواست کسی نداد، مگر آن‌که برای گناه باشد. 🍀- پيران را بسيار گرامی می‌داشت و با کودکان بسيار مهربان بود. 🍀- غريبان را خيلی مراعات می‌کرد. 🍀- با نيکی به بدان، دل آنان را به دست می‌آورد و مجذوب خود می‌کرد. 🍀- همواره خندان بود.🍀- مزاح می‌کرد اما به بهانهٔ مزاح و خنداندن، حرف باطل نمی‌زد. 🍀- نام بد را تغيير می‌داد و به جای آن نام نيک می‌گذاشت. 🍀- برای خدا آن‌چنان به خشم می‌آمد که ديگر کسی او را نمی‌شناخت.🍀- هرگز برای خودش انتقام نگرفت، مگر آن‌که حريم حق شکسته شود. 🍀- در خوراک و پوشاک، چيزی زيادتر از خدمت‌کارانش نداشت.🍀- کفش و لباس را، خودش وصله می‌کرد. 🍀- با دست خودش شير می‌دوشيد و پای شترش را خودش می‌بست. 🍀- هر مَرکبی مهيا بود، سوار می‌شد و برايش فرقی نمی‌کرد. 🍀- چون جامهٔ نوی می‌پوشيد، جامهٔ قبلی خود را به فقيری می‌بخشيد.🍀- ژوليده‌مویی را ناپسند می‌دانست. 🍀- هميشه خوشبو بود.🍀- هميشه با وضو بود و هنگام وضو گرفتن مسواک می‌زد. 🍀- نور چشم او در نماز بود و آسايش و آرامش خود را در نماز می‌يافت. 🍀- از همهٔ مردم خوش‌روتر بود.🍀- هرگز نعمتی را نکوهش نکرد. 🍀- اندکی نعمت را بزرگ می‌شمرد. 🍀- هرگز از از غذايی بد نگفت و هنگام غذا هرچه حاضر می‌کردند می‌خورد. 🍀- بر سر غذا از همه زودتر حاضر می‌شد و از همه ديرتر دست می‌کشيد. 🍀- تا گرسنه نمی‌شد غذا ميل نمی‌کرد و قبل از سير شدن منصرف می‌شد. 🍀- معده‌اش هيچ‌گاه دو غذا را در خود جمع نکرد.🍀- تا آن‌جا که امکان داشت تنها غذا نمی‌خورد. 🍀- از دوشيزگان پرده‌نشين باحياتر بود.🍀- با صداى بلند نمی‌خندید.🍀- در امور خانه به خانوادهٔ خود خدمت مى‌كرد.🔵@tciiran