⭕️رویای گمشدهاز دست رفتن رؤیاهای ملی در گفتوگو با سعید اسلامیبیدگلی✍🏻 صبا نوبری/ نویسنده نشریه 🔹و…
انتشار: 2026/08/02 12:06 UTCدریافت: 2026/08/08 06:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 06:05 UTC
⭕️رویای گمشدهاز دست رفتن رؤیاهای ملی در گفتوگو با سعید اسلامیبیدگلی✍🏻 صبا نوبری/ نویسنده نشریه 🔹وقتی در مورد دورههای مختلف صنعتی در ایران صحبت میکنیم، کموبیش به نمادهای توسعهای اشاره میکنیم. پروژههای صنعتی بزرگی مثل کارخانه ذوبآهن، مجتمعهای فولاد، یا طرحهای ملی عظیمی مانند راهآهن سراسری، همگی در حافظه تاریخی ما ثبت شدهاند. حتی در دهههای اخیر، شاید توسعه منطقه ویژه پارس جنوبی (عسلویه) آخرین پروژهای باشد که بتوانیم با افتخار از آن یاد کنیم و بپذیریم که یک پروژه پیشران اقتصادی بوده است؛ پروژهای که نهتنها یک تحول شگرف منطقهای و ملی ایجاد کرد، بلکه حتی در سطح بینالمللی و استانداردهای جهانی نیز قابل افتخار و دفاع بود.🔹متاسفانه آنچه امروز شاهد آن هستیم، غیبت مطلق پروژههای افقگشاست. ما اکنون تماماً درگیر پروژههای دسته نخست، یعنی پروژههای دستدوم و صرفاً نگهدارنده شدهایم. بله، امروز هم در کشور پل ساخته میشود، پالایشگاه احداث میشود یا جاده کشیده میشود، اما از اینها پروژههایی نیستند که در حد لازم حس افتخار، غرور ملی و تعلق خاطر را در شهروندان بیدار کنند. به همین دلیل است که امروز وقتی صحبت از تخریب یا استهلاک پروژههای زیرساختی به میان میآید، بخش بزرگی از جامعه نسبت به آن احساس چندانی ندارد. 🔹هر پروژهای که قرار است به یک رویای ملی تبدیل شود، پیشنیاز قطعی آن شفافیت است. جامعه باید ببیند چه چیزی در حال ساخت است تا با آن ارتباط برقرار کند. اما متاسفانه فرهنگ شفافیت در نظام تامین مالی پروژههای کلان ما جایگاهی ندارد. بخش بزرگی از پروژههای زیرساختی امروز ایران در دل نهادهای خاص و در فضایی کاملاً غیرشفاف شکل میگیرند و اساساً علاقهای هم به شفافسازی ابعاد مالی و اجرایی آنها وجود ندارد. وقتی من بهعنوان شهروند نمیدانم دقیقاً چه چیزی با چه هزینهای در حال ساخت است، چگونه میتوانم به آن افتخار کنم؟🔹بدون وصل شدن مجدد به زنجیره ارزش و بازارهای جهانی، نخواهیم توانست عقبماندگی وحشتناک تکنولوژیک خود را جبران کنیم. در انزوا، نه دسترسی به سرمایههای کلان بینالمللی خواهیم داشت و نه میتوانیم از ظرفیت بازارهای مصرفی بینالمللی استفاده کنیم. مگاپروژههای امروز جهان، ماهیتاً به بازارهای جهانی نیازمندند. همانطور که پیشتر اشاره کردم، اگر رویای توسعه یک الگوی هوش مصنوعی قدرتمند یا یک پلتفرم اقتصاد دیجیتال را در سر داریم، باید بدانیم که توسعه تکنولوژی در این سطح، برای یک بازار محدود و چندمیلیوننفری در داخل کشور، نه توجیه اقتصادی دارد و نه اساساً امکان بزرگ شدن پیدا میکند. بنابراین، بازگشت به نظام اقتصاد بینالملل، مهمترین پیششرط هرگونه برنامهریزی برای رویاسازی اقتصادی است.#تجارت_فردا@tejaratefardaمتن کامل گفتوگو را اینجا مطالعه کنید.

