آخرین باری که رابرت را دیدیم، هنوز پسر کوچکی بود که با مفهوم دارایی آشنا نبود. با این حال، پدر مایک…

آخرین باری که رابرت را دیدیم، هنوز پسر کوچکی بود که با مفهوم دارایی آشنا نبود. با این حال، پدر مایک، یعنی پدر پولدار، قرار بود این را تغییر دهد. او تفاوت بنیادی بین دارایی و بدهی را برای پسرها روشن کرد و تأکید نمود که ثروتمندان دارایی را اولویت می‌دهند، در حالی که دیگران به اشتباه در بدهی سرمایه‌گذاری می‌کنند.پدر پولدار توضیح داد که دارایی هر چیزی است که با افزودن پول به جیب شما، به افزایش ثروت شما کمک می‌کند. در مقابل، بدهی چیزی است که با خارج کردن پول از منابع شما، به وضعیت مالی شما آسیب می‌زند. این تمایز حیاتی است، اما اغلب درک اشتباه می‌شود.برخلاف باور عمومی، خانه لزوماً دارایی نیست؛ بلکه می‌تواند یکی از بزرگترین بدهی‌ها باشد. خرید خانه اغلب ده‌ها سال پرداخت اقساط وام مسکن و مالیات بر دارایی را به همراه دارد که منجر به یک بار مالی سنگین می‌شود.پدر پولدار این را با یک مثال ساده نشان داد: وام مسکن شما را ملزم می‌کند که سال‌ها پرداخت ماهانه داشته باشید و وجوهی را منحرف می‌کند که می‌توانست به شکل سودآورتری در جای دیگری سرمایه‌گذاری شود. در نتیجه، به جای انباشت ثروت، سرمایه‌گذاری در وام مسکن، منابع را در یک بدهی قفل می‌کند.برای ثروتمند شدن، پدر پولدار یک درس ساده در عین حال عمیق آموخت: شناسایی و به‌دست آوردن دارایی‌های واقعی را در اولویت قرار بده. در مقابل، سرمایه‌گذاری مداوم در بدهی‌ها، مسیر موفقیت مالی شما را مسدود می‌کند.او واقعیت‌های مالی را که افراد در طبقات مختلف اقتصادی-اجتماعی با آن روبرو هستند، تشریح کرد. در حالی که افراد با درآمد کم، بیشتر درآمد خود را صرف هزینه‌های فوری می‌کنند، افراد طبقهٔ متوسط نیز باید با بدهی‌هایی مانند وام مسکن، وام‌ها و بدهی کارت اعتباری دست و پنجه نرم کنند.در مقابل، افراد ثروتمند از دارایی‌های خود برای تولید درآمد استفاده می‌کنند و نیاز به حقوق و دستمزد معمولی را از بین می‌برند. سرمایه‌گذاری‌های آنها بازدهی ایجاد می‌کند که نه تنها سبک زندگی آنها را تأمین می‌کند، بلکه وجوه مازاد برای سرمایه‌گذاری بیشتر نیز فراهم می‌آورد. این چرخه، انباشت ثروت را تداوم می‌بخشد و به ثروتمندان اجازه می‌دهد تا پیوسته دارایی خالص خود را افزایش دهند.به طور خلاصه، کلید ساختن ثروت در به حداقل رساندن بدهی‌ها و هزینه‌ها و در عین حال به حداکثر رساندن سرمایه‌گذاری در دارایی‌ها نهفته است. با اتخاذ این استراتژی، افراد می‌توانند به پول خود قدرت بدهند که برای آنها کار کند و در نهایت به رفاه مالی منجر شود.---فصل ۳ از ۱۰اندازه فونت: ۱۱امور مالی خود را در دست بگیر: برای خودت درآمد ایجاد کن، نه فقط برای کارفرمایتممکن است در این نقطه تمایل به اعتراض داشته باشید. انتقاد از مشاغل معمولی و «مسابقه‌ای» در عین حال که از کسب دارایی حمایت می‌شود، ممکن است غیرعملی به نظر برسد. بالاخره، چطور می‌توان بدون یک منبع درآمد پایدار، توانایی سرمایه‌گذاری در دارایی‌ها را داشت؟ آیا قرار است پول به طور جادویی از هوا ظاهر شود؟قطعاً نه. هیچ کس نمی‌گوید که ناگهان از شغل فعلی خود استعفا دهید – دست‌کم نه هنوز. با این حال، رابرت کیوساکی در سومین درس خود بر اهمیت «به کار خودت رسیدن» تأکید می‌کند.در این زمینه، «به کار خودت رسیدن» به معنای دخالت در امور دیگران نیست. در عوض، به معنای به دست گرفتن کنترل بر رفاه مالی خود و ایجاد درآمد نه فقط برای کارفرما، بلکه برای خودتان است. در اصل، یعنی از طریق مجموعه دارایی‌های خود درآمد کسب کنید، نه اینکه صرفاً به ترفیع‌ها، پاداش‌ها یا افزایش حقوق از شغل خود متکی باشید.در حوزهٔ امور مالی شخصی، تفاوت روشنی بین حرفه و کسب‌وکار شما وجود دارد. حرفه شما شامل کاری است که برای تأمین مالی زندگی خود انجام می‌دهید و معمولاً با یک عنوان شغلی خاص مانند «صاحب رستوران» یا «مدیر فروش» مشخص می‌شود. از سوی دیگر، کسب‌وکار شما شامل سرمایه‌گذاری‌هایی است که زمان و منابع خود را برای پرورش دارایی‌هایتان صرف می‌کنید.سفر رابرت به سمت موفقیت مالی، اهمیت این اصل را نشان می‌دهد. در حالی که پدر بی‌پول او طرفدار داشتن یک شغل پایدار بود، پدر پولدارش او را تشویق کرد که شروع به کسب دارایی کند. رابرت از توصیهٔ دومی پیروی کرد و سفر کارآفرینی خود را در ۹ سالگی با اجاره دادن کتاب‌های کمیک به بچه‌های محله آغاز کرد.علیرغم اینکه بعدها در زندگی شغل‌های روزمره‌ای در شرکت‌هایی مانند زیراکس و استاندارد اویل کالیفرنیا داشت، رابرت بر به حداقل رساندن هزینه‌ها، انباشت دارایی‌ها و پرورش سبد سرمایه‌گذاری خود متمرکز ماند. او آموخت که دارایی‌های خود را به عنوان تیم شخصی کارمندان خود ببیند که حتی در غیاب او خستگی‌ناپذیر برای تولید درآمد کار می‌کنند.