💠 ما کجا ایستادهایم؟!✍ سلسله یادداشتهای معنای جنگ(بخش اول)🔰 ما در صحنه ابتلا به «میثاق عظیم الهی»…
انتشار: 2026/06/29 05:14 UTC
💠 ما کجا ایستادهایم؟!✍ سلسله یادداشتهای معنای جنگ(بخش اول)🔰 ما در صحنه ابتلا به «میثاق عظیم الهی» هستیم.(پست ۱ از ۲)السلام علیک یا میثاق الله الذی أخذه و وکّده و یا وعد الله الذی ضمنهتنها قرار پروردگار با امت، میثاقی است که از ایشان گرفته است.درباره آنچه امروز همه ما و همه امت اسلام و بلکه همه جهان تجربه میکنیم، حرف فراوان گفته شده؛ هرکسی از چشمی و هر حلقومی به صدایی. شاید تمیز صحت و سقم و استواری و یا ابتذال این منظرها و حرفها هم دشوار شده باشد؛ اما هنوز این سؤال پرطنین و کوبنده است: «ما کجا ایستادهایم؟!»از نظرگاه توحیدی و ایمانی، ورای هر سخن و موضعی، یک حقیقت، روشن و برقرار است: این رشته تدبیر پروردگار و تربیت امت اسلام بر مدار ربوبیت اوست که در این لحظه و واقعه جاری است. هرچه بر سر این امت میرود تدبیری است که او در جهت تربیت ایشان برای نیل به مقصد غایی فرموده است.قرآن کریم در سوره احزاب، در سیاق آیات مربوط به جنگ احزاب، پرده از این نظام تدبیر برداشته و وضع هریک از افراد امت را در قبال آن بیان کرده است:پروردگار با امت اسلام یک قرار و معامله بیشتر ندارد و آن استقامت امت در میثاقی است که از ایشان گرفته است؛ «میثاق بر کلمه ولایت» یا به تعبیر ساده، مقاومت بر ایمان. خداوند در آیه ۷ میفرماید: «وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ ميثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهيمَ وَ مُوسَى وَ عيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ ميثاقاً غَليظاً»این میثاق به قدری عظیم و جلیلالقدر است که قرآن کریم آن را میثاق با شخص رسول اعظم(ص) و سایر انبیای الهی(ع) برمیشمرد. گرچه میثاق با امتها نیز همین است، اما از فرط عظمت میثاق، یکایک افراد را شایسته اشاره و خطاب نمیداند و صرفا محور و رهبر امت را ذکر میفرماید. عجیب آنکه آیه شریفه حتی بر انبیا(ع) که زبدگان خلایقاند، سخت گرفته و از ایشان «میثاق غلیظ» گرفته است. این بیان قرآن کریم خود گویای سنگینی و بزرگی بیحد این میثاق و دشواری طاقتفرسای ایستادگی در رعایت آن است.ما وضع امروز خود را جز در نظر به این میثاق عظیم الهی نمیتوانیم بازشناسیم. هر نگاه و تحلیلی درباره جنگ یا صلح امت اسلام که بیتفاوت به آن باشد، یا نسبت ملت ما با میثاق غلیظ الهی را مورد مطالعه دقیق قرار ندهد، بیش از آنکه سودی برساند، موجب گمراهی و سرگردانی امت خواهد بود. چنانکه حضرت صادق(ع) فرمودند: «الْعَامِلُ عَلَى غَيْرِ بَصِيرَةٍ كَالسَّائِرِ عَلَى غَيْرِ الطَّرِيقِ لَا يَزِيدُهُ سُرْعَةُ السَّيْرِ إِلَّا بُعْداً.»@jelvehnooralavi
