رئیس‌جمهور: «ما میان قحطی و گرانی، گرانی را انتخاب کردیم.»اما واقعیت این است که قحطی و گرانی، هر دو…

رئیس‌جمهور: «ما میان قحطی و گرانی، گرانی را انتخاب کردیم.»اما واقعیت این است که قحطی و گرانی، هر دو در نهایت یک نتیجه دارند: کاهش مصرف مردم.تفاوت در این است که در شرایط گرانی، کالا وجود دارد اما مردم قدرت خرید آن را ندارند؛ در شرایط قحطی، اساساً کالا به اندازه کافی وجود ندارد و در نتیجه صف، کمبود و بی‌نظمی شکل می‌گیرد. در هر دو حالت، این اقشار عادی جامعه هستند که ناچار می‌شوند از میزان مصرف خود بکاهند.افراد ثروتمند، چه در شرایط گرانی و چه در شرایط کمبود، معمولاً امکان تأمین نیازهای خود را دارند. فشار اصلی بر کسانی وارد می‌شود که درآمدشان متناسب با افزایش قیمت‌ها رشد نکرده و قدرت خریدشان روزبه‌روز کاهش می‌یابد.بنابراین سیاست‌گذاری اقتصادی نمی‌تواند صرفاً بر افزایش قیمت‌ها و کنترل مصرف متمرکز باشد. دولت باید همزمان برای افزایش درآمد، اشتغال، بهره‌وری و قدرت خرید مردم نیز برنامه داشته باشد.زیرا وقتی درآمد یک فرد ۵۰ میلیون تومان است و قیمت یک کالا ۵۰۰ میلیون تومان، افزایش بیشتر قیمت آن کالا تفاوت چندانی برای او ایجاد نمی‌کند؛ او در هر دو حالت توان خرید ندارد.گرانی بدون افزایش متناسب درآمد، در نهایت فقط به کاهش بیشتر مصرف و کوچک‌تر شدن سفره مردم منجر می‌شود؛ نه حل مسئله اقتصادی.✍️ علی اصغر رستمی@titretejarat