پوستههای سبوس گندمهای طلایی در کشتزارهای ایتالیا در باد شناورند. میتوانید فکرش را بکنید که ایتال…
انتشار: 2026/08/08 13:47 UTCدریافت: 2026/08/15 01:42 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:42 UTC
پوستههای سبوس گندمهای طلایی در کشتزارهای ایتالیا در باد شناورند. میتوانید فکرش را بکنید که ایتالیاییها چقدر متحیر میشوند اگر بدانند چیزی که در سال ۱۹۷۱ صادر میکردهاند، تنهایی محض بوده است؟«این داستان از سال اسپاگتی است، سال ۱۹۷۱ بعد از میلاد مسیح. اسپاگتی را باید تنهایی میپختم و میخوردم. این یک قانون بود. خودم را مجاب کرده بودم اسپاگتی غذاییست که به تنهایی مزه میدهد. خودم هم نمیدانم چرا چنین احساسی داشتم. اما چه میشد کرد؟همیشه همراه با اسپاگتی چای مینوشیدم و سالاد خیار و کاهو میخوردم. باید مطمئن میشدم که از هر دوی آنها به مقدار کافی در خانه دارم. همه چیز را مرتب روی میز میچیدم و از غذای خود در فراغت لذت میبردم و موقع غذا خوردن نگاهی هم به روزنامهها میانداختم. روزهای اسپاگتی از یکشنبه تا شنبه در پی هم میآمدند و هر یکشنبه جدید، آغاز هفته اسپاگتی کاملا تازهای بود.»📚دیدن دختر صددرصد دلخواه در صبح زیبای ماه آوریل✍ هاروکی موراکامی#برش_کتاب🆔@ToranjSUT

