دورویی نیست عزیزم، اسمش شعورِ اجتماعی است!علی اشکان نژادخیلیها فکر میکنند اگر آدمها در خانه یکج…
انتشار: 2026/07/15 03:01 UTC
دورویی نیست عزیزم، اسمش شعورِ اجتماعی است!علی اشکان نژادخیلیها فکر میکنند اگر آدمها در خانه یکجور رفتار کنند و در خیابان یکجور دیگر، این یعنی دورویی، و بعد همین را چماق میکنند میزنند توی سر جامعه یا سیستم که «آی بیایید ببینید مردم چقدر ریاکار و بیاخلاق شدهاند!» در حالی که از نگاه جامعهشناسی و روانکاوی، اساساً انسانِ سالم کسی است که متناسب با هر محیط، «پرسونا» یا نقاب اجتماعیِ همان فضا را داشته باشد. خیابان، محل کار و خانه، هرکدام قواعد و مرزهای خودشان را دارند. جامعهای که در خلوت خودش کارهایی میکند که در عرصه عمومی نمیکند، اصلاً بیمار یا ریاکار نیست؛ اتفاقاً دارد مسیر درستی را میرود چون شعور درکِ فضای عمومی و خصوصی را پیدا کرده است. این تفاوت رفتار، ضرورتِ شناخت و انطباق ما با پیچیدگیهای زندگی جمعی است، نه نشانه فروپاشی اخلاقی.اگر قرار باشد به اسم «صداقت» و فرار از انگِ دورویی، همهجا دقیقاً یکمدل رفتار کنیم، خب پس قاعدتاً باید در خیابان و محل کار هم با «مایو» ظاهر شویم که یکوقت به ریاکاری متهم نشویم! عقل و شناخت ایجاب میکند که گونههای رفتاری متفاوتی برای موقعیتهای مختلف داشته باشیم. اتفاقاً از نظر روانکاوی، کسی که اصرار دارد تمام مرزهای بیرونی و درونی را از بین ببرد و همهجا فقط یک نسخه عریان از خودش را نشان دهد، با واقعیتهای ساختارین جامعه درگیر است و بلوغ اجتماعی ندارد. پس دفعه بعد که کسی خواست با این بهانه که «چرا ظاهر بیرون و درون آدمها در این جامعه فرق دارد» ژست اپوزیسیون و منتقد اخلاقی بگیرد، خیلی راحت به او بگویید: عزیزم، هر مکانی تشریفات خودش را دارد؛ نام این تفاوت دورویی نیست، انطباقِ عقلانی با محیط است!@towardinside