چرا بعضی خاطره‌ها بعد از سال‌ها هنوز ما را می‌ترسانند؟ در روان‌شناسی، خاطرات آسیب‌زا تنها به‌صورت ی…

وقتی سوسک‌ها فلسفه می‌بافند: نگاهی از بالا به غرورِ مدرنیتهعلی اشکان نژادتصور کنید موجوداتی با قامتی پنجاه برابر انسان -غول‌هایی هشتاد متری- همسایگان ما بر روی کره زمین بودند. در این مقیاس، یک انسان بالغ برای آن‌ها تنها به اندازه یک حشره سه سانتی‌متری به چشم می‌آمد؛ چیزی شبیه به یک ملخ یا آفتِ مزارع در نگاه ما. با چنین تغییر زاویه دیدی و اتخاذ یک کلان‌نگریِ بی‌رحمانه، تمام دستاوردهای تمدن مدرن، از برج‌های سر به فلک کشیده تا اتوبان‌های درهم‌تنیده، دیگر هیچ شکوهی نخواهند داشت. شهرهای پر زرق و برق ما در نگاه این ناظران عظیم‌الجثه، نه نماد خرد و پیشرفت، بلکه شبیه به کلونی‌های متراکم و آلوده‌کننده‌ی آفاتی به نظر می‌رسند که با حرص و ولع، منابع زمین را می‌جوند و زباله بر جای می‌گذارند. در این چارچوب، انسان دیگر خود را در مرکز کائنات نمی‌بیند، بلکه صرفاً گونه‌ای مهاجم است که تعادل زیست‌بوم را با تجمع اضافیِ خود مختل کرده است.حال اگر این موجوداتِ برتر تصمیم به مداخله بگیرند، منطقِ بقای آن‌ها چه تفاوتی با ما خواهد داشت؟ همان‌طور که کشاورزان ما برای حفظ محصول و پاکسازی زمین از هجوم حشرات موذی، بی‌درنگ و بدون عذاب وجدان دست به سمپاشی‌های گسترده می‌زنند، بعید نیست که این غول‌ها نیز برای نجات سیاره از «کثیف‌سازیِ» انسانی، به اقدامی کاملاً مشابه دست بزنند. در دادگاهِ اخلاقیِ آن‌ها، هنر، فلسفه و تکنولوژیِ ما هیچ معنایی نخواهد داشت؛ چرا که فریاد دادخواهی یک آفت سه سانتی‌متری هرگز به گوش یک غول نمی‌رسد. یک سمپاشی عظیم و سراسری برای پاک کردن سطح زمین از این حشرات دوپایِ ویرانگر، در منطق آن‌ها نه یک فاجعه‌ی آخرالزمانی و ظالمانه، بلکه صرفاً یک اقدام بهداشتیِ ساده و ضروری برای بازگرداندن نظم و پاکیزگی به خانه محسوب می‌شود.@towardinside

taamoq.ir/brandom-spinoza-hegel-intention… در مقامِ صانعِ امر مطلق: تأمّلاتی در بابِ خوانش رابرت براندوم بر معمای قصدیّت، از اسپینوزا تا هگل@towardinside

مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادقدر روز تیرباران باید که سر نخاردبی‌حاصلست یارا اوقات زندگانیالا دمی که یاری با همدمی برآردسعدی@towardinside

جوانانِ همیشه در چرخش!جوانک‌های خامی که خانواده را انکار می‌کردند و مدام بر طبل استقلال و ادعای «من بلدم» می‌کوبیدند، حالا مدتی است در شبکه‌های اجتماعی تندوتند در مدح و ارزش خانواده‌ی حامی می‌نویسند! امان از زبان سه متری که همیشه در کارِ وراجی است!!@towardinside

حق رای همگانی (دموکراسی)، اکثر رای‌دهندگان را ترغیب می‌کند تا تصمیمات سیاسی خود را به روشی کاملاً جاهلانه و غیرمنطقی اتخاذ کنند و در نهایت، همین تصمیماتِ جاهلانه و غیرمنطقی را با زور بر افراد بی‌گناه تحمیل می‌کند. دموکراسی یک ابزار است، اما ابزاری که در حال حاضر همچون چکشی در دست افراد ناآگاه، به جای ساختن، در حال تخریب و آسیب‌زدن به حقوق دیگران است.جیسون برنان (Jason Brennan) می‌رویم؛ فیلسوف سیاسی معاصرنام کتاب: علیه دموکراسی (Against Democracy)@towardinside

تبهکاریِ دیجیتال زیر سایه‌ی واژه‌ی مقدسِ استارتاپعلی اشکان نژادمی‌بینم آن پدیده‌های نوظهوری که روزگاری با چشم‌های از حدقه بیرون‌زده نامشان را «پیشرفت» گذاشتید و بابتِ ظهورشان مستانه سپاسگزار بودید، این روزها در کمالِ تبهکاری مشغولِ جارو کردنِ بی‌نقصِ جیب‌هایتان هستند. این همان دستاوردِ شگرفی است که قرار بود مسیر رفاه را هموار کند، اما اکنون به ابزاری نوین برای غارتِ روزمره‌ی شما بدل شده است.در این میان، «نسلِ همیشه آگاه» چنان غرقِ این سرابِ اعتباری شده است که حتی متوجه نیست چگونه با دستانِ خویش، کوهی از بدهکاری‌های سنگین و کمرشکن را برای آینده‌اش می‌تراشد. ظاهراً افتخار به این سیستم‌های غارتگر، تنها توجیهی است تا حقیقتِ تلخِ این استثمارِ سازمان‌یافته پنهان بماند؛ پس با چشمانی باز، از این توسعه‌ی ویرانگر لذت ببرید!@towardinside