شهرام ناظری / تصنیف درس سحرشعر: حافظآهنگساز: جلال ذوالفنونآلبوم: گل صد برگانتشار ۱۳۶۰@Truth_of_Touch

ما درس سحر در ره میخانه نهادیممحصول دعا در ره جانانه نهادیمدر خرمن صد زاهد عاقل زند آتشاین داغ که ما بر دل دیوانه نهادیمسلطان ازل گنج غم عشق به ما دادتا روی در این منزل ویرانه نهادیمدر دل ندهم ره پس از این مهر بتان رامهر لب او بر در این خانه نهادیم#حافظ

چرا مطلق گرایان همیشه پیروز می‌شوند؟ برشی کوتاه از صحبت داروین صبوری، جامعه شناس، در نشست «هنر در بحران» ویدیوی کامل نشست@Truth_of_Touch

شب است و هرکس، به تَعَلُقی گرفتار...#سعدی

من چیزی از گناه سر در نمی‌آورم. و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی هم به آن داشته باشم. شاید کشتن ماهی گناه بوده باشد. به گمانم گناه بود، حتی اگر برای این کشته باشمش که خودم را زنده نگه دارم و شکم چند نفر دیگر را سیر کنم. اگر اینجور باشد، هرکاری گناه است. به فکر گناه نباش. حالا برای فکر کردن دربارهٔ گناه خیلی دیر شده. تازه بعضی از مردم پول می‌گیرند تا به گناه فکر کنند. بگذار همان‌ها به فکر گناه باشند. تو برای این به دنیا آمدی که ماهیگیر شوی!#ارنست_همینگوی-پیر مرد و دریا-

موسیقی متن قسمتی از ارباب حلقه ها که فوق العاده زیباست#باهم_لذت_ببریم@Truth_of_Touch

‌ اگر به طور کلی پرسیده می‌شد که این به اصطلاح کرامت انسان بر چه چیزی مبتنی است، فورا پاسخ می‌دادند که مبتنی بر اخلاق انسان است. اماحتی سوای این هم، این طور به نظر می‌رسد که، برای موجودی چون انسان که ارادۂ گناه کاری دارد و عقلی محدود و جسمی ضعیف و آسیب پذیر، مفهوم کرامت تنها به شکل کنایی کاربردپذیر است :انسان چطور می‌تواند به خودش ببالد؟ انسانی که نطفه اش در گناه بسته شده و تولدش مجازات، و حیاتش زحمت، و مرگش محکومیت است.بنابراین من مایلم در مقابل اصل اخلاقی فوق الذكر #كانت قاعده ی زیر را مطرح کنم. در مورد هر انسانی که با او تماس پیدا می کنی، فرقی نمی‌کند که باشد، سعینکن براساس ارزش و کرامتش ارزیابی عینی ای از او به عمل آوری. به بدطینتی و کوته بینی و افکار منحرفش نگاه نکن؛ چون آن یک به راحتی می‌تواند تو را به سوی تنفر از وی بکشاند و این یک به سوی تحقیر وی. در عوض، توجهت را تنها معطوف رنجها و حوایج و بی‌قراری ها و دردهایش کن. آن گاه همواره با او احساس خویشاوندی خواهی کرد؛ با او همدرد خواهی شد؛ و به جای تنفر یا تحقیر شفقتی را تجربه خواهی کرد که همان محبت برادرانه ای است که انجيل ما را به سویش فرا می‌خواند. راه فرو خوردن نفرت و تحقیر به هیچ وجه جستن به اصطلاح «کرامت» انسان نیست، بلکه برعکس، نگریستن به او به سان موجودی قابل ترحم است.#آرتور_شوپنهاور -متعلقات و ملحقات - درباب اخلاق@Truth_of_Touch