جنگ و جنوب و سلبریتیما یک «جنوب»، یک «شمال»، یک «پایین شهر»، یک «کویر» و یک «روستا» داریم که در واق…
انتشار: 2026/07/16 06:53 UTC
جنگ و جنوب و سلبریتیما یک «جنوب»، یک «شمال»، یک «پایین شهر»، یک «کویر» و یک «روستا» داریم که در واقعیت وجود دارند و یک شمال و جنوب و روستا و پایینشهر داریم که در رسانهها و عموما توسط سلبریتیهای سینما و بلاگرها ساخته میشود.برای مثال جنوب این جماعت جایی است که مردم همیشه سال در ساحل با برقع و دشداشه مشغول نواختن نیانبان و رقص بندری بوده و عمدتاً آدمهای کم عقل و خندانی هستند که درب خانههایشان به روی همه باز است. شمال این جماعت جایی است که هر خانواده یک بطری مشروب در میز بالکن خانه ویلایی گذاشته و مرد خانه از دلخوشی مشغول شکستن هیزم بوده و زن خانه در حال دون پاشیدن به مرغها و خروسهاست. شمالی که در آن همه خسته از زندگی شهری به آنجا پناه آورده و هر شب باندی وسط جنگل گذاشته و مشغول رقص و شادخواری هستند. روستا هم چنین تصویری در میان این جماعت دارد. پایینشهر این جماعت هم مکانی است که همگی غرق در اعتیاد و دزدی و قتل و عربده کشی و خشونتاند. مکانی که در آن دختران خانواده اسیر چنگال پلید برادران غیرتیاند که به خاطر یک تار مو به قتل می رسند، پدر در زیر زمینی تاریک مشغول بازی با قناری و مصرف تریاک است، مادر چیزی جز گریه و نفرین نمی شناسد و بقیه مردان هم بلا استثنا از کوچک و بزرگ درگیر قتل، چاقوکشی، اعتیاد، قاچاق مواد و دزدی و عربده کشی بوده و بلا استثنا همه بی سواد و لمپن هستند و در خانه های تودرتوی کلنگی به صورت گله ای زیست می کنند.این تصویری است که بلاگر و سینمای ایران از شمال و جنوب و روستا و پایینشهر (کویر و سایر نقاط حاشیهای هم کمابیش همین تصویر است) برساخته است. تصویری که هویت و تاریخ و سنت و فرهنگ و رسومات یک منطقه از کشور یا شهر را به چیزی برای مصرف یک طبقه اقلیت تبدیل میکند. به یک کالای مصرفی که گاهی دو ساعت در سینما با خنده و تعجب (برادران لیلا و شنای پروانه و متری شش و نیم و مغزهای زنگزده را به خاطر بیاوریم) به آن نگاه میکند و در تعطیلات هم بساط عیش و نوش خود را جمع کرده و راهی آنجا میشود.برونداد چنین برساختی اما فاجعهبار است. برونداد این تصویرسازی، پرورش قشر و طبقهای است که وقت و بیوقت با یک شلوارک و باند موزیک و چند بطری عرق، راهی شمال و جنوب و کویر و روستاهای اطراف شده و با ایجاد سر و صدا و رفتارهایی که با سنتهای محلی همخوانی ندارد، هم مزاحم مردم بومی محل شده و کار و زندگی آنها را بهم میریزد و هم یکی از عوامل اصلی آسیب به محیطزیست این نواحی کشور است.حالا این نگاه سانتیمانتال (که حقیقتا تمام کنشهایش ضدملی است) بعد چهارماه تازه یادش افتاده در کشور جنگ است و دلش برای «جنوب» تنگ شده و مشغول شاعری با واژه جنوب و جنوبی است..این جماعت از دو روز قبل در حال القای نگاهی هستند که انگار سیستم و نیروهای نظامی، جنوب کشور را رها کرده یا آن را بخشی جدا از کلیت کشور نگاه میکنند.این تصویرسازی خطرناک شاید در نگاه نخست ضدجنگ به نظر برسد اما به مانند تکتک کنشهای این جماعت هم عمیقأ ضدملی است، هم مصرفی است و هم ریاکارانه است.اول اینکه مردانی که امروز در جنوب کشور میجنگند، از همه جای ایران هستند و برای استقلال همه جای ایران میجنگند و برایشان یک وجب از خاک جنوب تفاوتی با هیچ نقطه دیگر این سرزمین ندارد و در ثانی اینکه کسی در میان تصمیمگیران کشور تفاوتی بین جنوب و شرق و مرکز و غرب قائل نیست. و نکته دیگر هم آنکه از کودکان میناب تا سردار تنگسیری و بسیاری از شهدای دیگر همه از بچههای جنوب بودند و آنکه برای هفتهها زبان در کام گرفته بود، طبیعتا نباید یکباره نگران جنوب و مردمانش بشود.
پستهای تلگرام — 2Khati
"قیمت اجارهخانه در سال ١٣٥٣ نسبت به ١٣٥٢، دویست درصد رشد کرد؛ در سال ١٣٥٤ هم نسبت به سال پیش از خود صد درصد رشد داشته است"(فِرد هالیدی - دیکتاتوری و سرمایهداری در ایران)"در فاصله سرشماری ١٣٤٥ تا ١٣٥٥ خانوار نرمال در ایران شش نفر بود و خانوارهایی که تنها یک اتاق داشتند (یعنی یک خانواده ششنفره، تنها یک اتاق برای زندگی دارد) از ٣٦ درصد در سال ١٣٤٥ به ٤٣ درصد در سال ١٣٥٥ افزایش پیدا کرده بود"(نیکی کدی - ریشههای انقلاب ایران)⏪ پی بردن به واقعیت مسکن نیازی به فلان کتاب (که البته همه آنها هم با رجوع به مرکز آمار ایران همان برهه است) نیست و کافیست که واقعیات را از پدر و مادر و پدربزرگ مادربزرگهای خود جویا شویم.در سال ۵۷، دو سوم جمعیت ایران ساکن روستاها بود که عموما چیزی به نام مسکن شخصی نداشتند و هر جوانی که ازدواج میکرد در یک اتاق کاهگلی در خانه جمعی (که وسطش از تنور به جای آشپزخانه و بخاری استفاده میشد) که هر سال باید چند باری آن را با دوغاب گچ سفید میکردند تا شبیه سیاهچال نباشد، میزیست.این واقعیت مسکن اکثریت جمعیت ایران قبل از انقلاب بوده است. وضعیت مسکن شهری هم که آمار گویاست.
آخر حرف این «تارزان» برجسته شده توسط رسانههای زنجیرهای دشمن، در داخل کشور چیست؟ - حرف او این است که ترامپ مراکز فرهنگی را نمیزند، بلکه میداند که مقامات ایران در زیر آنها پنهان شدهاند و سفیدشویی حمله به مراکز فرهنگی در جنگ احتمالی آینده را پیشاپیش انجام…این سخنان هشت ماه قبل ایشان است.همان برهه گفتیم که هدف این سخنان سفیدشویی حمله به مدرسه و بیمارستان در جنگ آتی ایران و آمریکاست.آیا در این مدت یکنفر در سازمانهای امنیتی و اطلاعاتی کشور از این افراد بابت این سخنان جاده صافکن برای جنایتکاران توضیح خواست؟ یکنفر از ایشان سند و مدرک سخنانش را خواست؟ نبابد اینگونه باشد که عدهای جوان برای دفاع از این مملکت پای پدافند و موشک تکهتکه شوند و این جماعت احمق برای جذب مخاطب و درآمد بیشتر هر غلطی که دلش خواست بکند.
آخر حرف این «تارزان» برجسته شده توسط رسانههای زنجیرهای دشمن، در داخل کشور چیست؟- حرف او این است که ترامپ مراکز فرهنگی را نمیزند، بلکه میداند که مقامات ایران در زیر آنها پنهان شدهاند و سفیدشویی حمله به مراکز فرهنگی در جنگ احتمالی آینده را پیشاپیش انجام میدهد. - او و امثال او از امروز ذهن جامعه را آماده میکنند که فردا روزی اگر به امامزاده صالح تجریش یا فلان بیمارستان و دانشگاه و آثار تاریخی ایران حمله شد، مقصر اسرائیل و آمریکا نیستند بلکه ایران است که از قاضی صلواتی تا سایر مقامات را در زیر آنها پنهان کرده است.- جمهوری اسلامی حقیقتا اگر در یک چیز رتبه یک را در جهان داشته باشد، همین «مزدورپروری» در رسانهها و سازمانهای دولتی و وزارتخانه ها بوده است و از روحالله زم و مهدی نصیری تا این تارزان و بسیاری دیگر از پروژه بگیر پروپاگاندای اسرائیلی، همه از دست پروردگان و حقوق بگیران سابق و فعلی این نظام هستند.
از قدیم گفتهاند که قاطر با عوض کردن پالان هم همان قاطر است و اسب نمیشود.کسی هم با عوض مدل ریش و مو تحلیلگر نمیشود.کل رسانههای آمریکا از دموکرات تا جمهوریخواه مشغول رَنده کردن ترامپ بابت جنگ ایران و بحران هرمز هستند اما در اینجا عدهای صبح تا شب و با فراغ بال در حال متلکپراکنی و تمسخر بستن تنگه هرمز و خالی کردن بیشتر دل مردم هستند.مردم ما هم که ماشاالله یک روحیه تاریخی دارند و آن اینکه هر کسی که بیشتر فرهنگ و هویت و تاریخ و مقاومت و شجاعت و ایستادگی و سنت و هر چیز ایرانی را به سخره بگیرد را بر شانههای خود مینشانند و او را در مقام متفکر و منتقد و پیشگو بالا میبرند.
«همه مردم ایران دلشون نمیخاد که شهید بشن. دلشون میخاد که با عزت و آبرو و خوبی زندگی کنند»این سخنان، توله پهلوی که دستش از بیتالمال ایران کوتاه شده و در به در آویزان جنایتکاران است تا از ایرانیان انتقام بگیرد نیست، بلکه سخنان حسین مرعشی کارگزارانی است که خود و اطرافیانش هر چه دارند از جمهوری اسلامی و پول مردم ایران است و طی این دههها هر گونه که دلشان خواسته اقتصاد این مملکت را دستکاری کردهاند.- خوان گسترده این جماعت از قِبَل رشادت همانهایی است که شهید شدهاند تا امثال او در امنیت هر جور که دلشان میخواست اسب خود را بتازانند و در نهایت اینگونه به شهدا لگدپرانی کنند.- یک نفر در این مملکت نیست که یقه این جماعت رانتی را بگیرد و بپرسد که کدام جوان ایرانی آرزویش شهادت است و از زندگی گریزان است که او آنها را اینگونه خطاب میکند. کدام ایرانی دلش تحریم میخواهد که او آنها عامل آن معرفی میکند.ایشان درست میگوید که رهبر جدید باید با اقتضائات جدید حکومت کند. بله ما هم معتقدیم رهبر جدید باید روش پدر شهید خود در مدارا با این جماعت را کنار گذاشته و دستهای بسیاری را از سفره مردم ایران کوتاه کند.
"فهمیده بود که مردی و مردانگی تنها به داشتن یک جسم سالم و نیرومند نیست بلکه به داشتن روحی قوی و بااراده است. یک مگس اگر بداند چه میخواهد میتواند گاوی را از پا دراندازد. شجاعت مسألهای است که به روح بستگی دارد نه به جسم" آزادی یا مرگ – نیکوس کازانتزاکیس