"تفاهم" تمام شدنوبت "تفهیم" استتفاهم نامه، هر چه بود- خوب یا بد- پایمال شده و پایان یافته است. بناب…
انتشار: 2026/07/15 10:01 UTC
"تفاهم" تمام شدنوبت "تفهیم" استتفاهم نامه، هر چه بود- خوب یا بد- پایمال شده و پایان یافته است. بنابراین باید موضع طرف ایرانی در سطوح سیاسی، به روز رسانی شود.ماندن در خاطره -سوء- تفاهم نامه، در جا زدن، سکوت اختیار کردن، یا به امید واسطه ها برای بازگشت به تفاهم نشستن، تغییری در تهدیدات دشمن ایجاد نمی کند. بلکه می تواند عامل تشدید جنگ و تهدیدات نظامی باشد.آمریکا در حالی ریسک نظامی می کند که از تجربه جنگ گسترده و منطقه ای شده، ناکام برگشته و شدیدا از بازگشت به آن وضعیت فشار اقتصادی سنگین، نگران و گریزان است.در عین حال، در اثر دریافت برخی پالس های نادرست، تصور می کند که با عملیات محدود نظامی، تهدید به گسترش آن و تولید فشار روانی، می تواند طرف ایرانی را مرعوب کند تا سلاح بازدارنده خود (تنگه هرمز) را کنار بگذارد.بر خلاف برخی القائات شبکه نفوذ، کوتاه آمدن ایران از حقوق حاکمیتی و قدرت بازدارندگی در تنگه، نه تنها جنگ را متوقف نمی کند، بلکه به دشمن جرئت می دهد تا جلوتر بیاید و بیشتر تهدید کند.اکنون چه باید کرد؟ اولا رئیس دولت، رئیس تیم مذاکره کننده و یا شُعام، باید رسما اعلام کنند که تفاهم نامه به خاطر عهدشکنی چند باره و اعلام علنی دشمن، پایان یافته است.ثانیا اکنون، نوبت تفهیم (فهماندن) و شیر فهم کردن حریف است.برای اینکه جنگ تشدید نشود (برای بازدارندگی و کشیدن ترمز طرف آمریکایی که دائما در حال تهدید است) باید خطوط قرمز نظامی، به روز رسانی و اعلام شود که در صورت تعرض، منافع و پایگاه های دشمن و میزبانان آنها در منطقه به شکلی شدیدتر، در هم کوبیده خواهد شد.باید به پاشنه آشیل دشمن در دو حوزه "نفت و انرژی" و "تلفات نظامی/ خسارات ناوگان و پایگاه ها" ضربات کاری زد. امکان ندارد شمال خلیج فارس (ایران) در معرض بمباران و ناامنی باشند و جنوب خلیج فارس و دریای عمان، و حاشیه دریای سرخ و دریای عرب، امن بماند و نفت و گاز منطقه صادر شود.@IMANImohamad51