فهرست مقالات مجموعه بالا۱. هنگامی که خط به شمایل تبدیل میشودبیرگیت مرسمان نمونههایی از هنر معاصر…
انتشار: 2026/08/20 15:31 UTCدریافت: 2026/08/21 00:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/21 00:55 UTC
فهرست مقالات مجموعه بالا۱. هنگامی که خط به شمایل تبدیل میشودبیرگیت مرسمان نمونههایی از هنر معاصر شرق آسیا را بررسی میکند که در آنها نشانههای نوشتاری چینی از قابلیت خواندن فاصله میگیرند و به تصویر، اجرا یا چیدمان هنری تبدیل میشوند. این مقاله زمینهای تطبیقی برای فهم «تصویرگونگی خط» فراهم میکند.۲. پیشدرآمد نوشتار بر نقاشی در شمایلهای بیزانسیسوفی شواینفورت نسبت میان متن، تفسیر دینی و شکلگیری شمایلهای بیزانسی را بررسی میکند. بحث اصلی او مفهوم typos، یعنی صورت، نمونه و الگوست؛ مفهومی که هم با نوشتار و هم با آفرینش تصویر ارتباط دارد.۳. نمودارهای قبله در یک اثر نجومی یمنیپترا اشمیدل فصل سیوهفتم کتاب التبصرة، اثر ملک اشرف عمر، فرمانروای رسولی یمن در قرن سیزدهم، را مطالعه کرده است. نمودارهای تعیین قبله در این اثر نه صرفاً تصویرند و نه متن؛ بلکه مجموعهای از خطوط، جهتها، نام شهرها و توضیحات علمیاند که فقط با کنار هم قرارگرفتن آنها معنا کامل میشود. مقاله، متن عربی و ترجمه انگلیسی آن فصل را نیز عرضه میکند.۴. روابط متن و تصویر در نسخهای از خمسۀ نظامینورانه بن عزونه نسخه مصور شمارۀ ۴۷۱۵ کتابخانه ملی و دانشگاهی استراسبورگ را که در شیرازِ دورۀ ترکمانان تولید شده، بررسی میکند. او نشان میدهد که تصاویر این نسخه تزئینات جداشدنی نیستند، بلکه:در روایت داستان تعلیق ایجاد میکنند؛مطالب ناگفته یا نادیدۀ متن را آشکار میسازند؛با متن اطراف خود وارد گفتوگو میشوند؛و گاه شخصیتهای تصویر با نگاه خود خواننده را وارد صحنه میکنند.این مقاله نقدی جدی بر شیوۀ قدیمی مجموعهداران و مورخان هنر است که نگارهها را از نسخهها جدا میکردند و بدون توجه به متن میسنجیدند.۵. عبور از دوگانۀ متن و تصویر در دیباچههای مرقعات صفویبرنیکه متسلر دیباچههای مرقعات صفوی میان سالهای ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ را بررسی کرده است. او با مراجعه به اصطلاحات فارسی و عربی این دیباچهها نشان میدهد که صاحبان و مؤلفان مرقعات، خوشنویسی و نقاشی را لزوماً دو هنر متضاد نمیدانستند.این مقاله همچنین نظریه رایج «ممنوعیت تصویر در اسلام» و ادعای برتری مطلق خط بر صورتگری را نقد میکند. از نظر نویسنده، این نظریهها غالباً نتیجۀ تحمیل دستهبندیهای جدید غربی بر آثار اسلامیاند.۶. تنوع حسی خط و کاغذ در هنر کتاب ایرانیمارگارت شورتل توجه را از محتوای خط به مادیت آن معطوف میکند. رنگ، درخشندگی، نرمی، بافت و ضخامت کاغذ در کنار رنگ مرکب و شکل خط، تجربۀ حسی متفاوتی برای بیننده پدید میآورد.بنابراین ادراک یک قطعه خوشنویسی تنها از راه خواندن صورت نمیگیرد؛ دیدن سطح کاغذ، انعکاس نور و حتی تصور لمس آن نیز در دریافت اثر دخالت دارد. نویسنده این حالت را نوعی «تغییرپذیری حسی» مینامد.۷. کاغذهای چینی در نسخههای فارسی قرن پانزدهمایلسه اشتورکنبوم و همکارانش کاغذهای تزئینی چینی بهکاررفته در نسخهها و مرقعات ایرانی را با روشهای نسخهشناختی و آزمایشگاهی بررسی کردهاند. پژوهش شامل تحلیل الیاف کاغذ و مطالعه نقوش طلایی متأثر از هنر چین است.نمونهها شامل هشت نسخۀ تاریخدار از ۱۴۳۷ تا ۱۶۰۸ـ۱۶۰۹، نه نسخۀ بیتاریخ و شش مجموعۀ دارای قطعات منفرد است. مقاله نشان میدهد که کاغذ صرفاً زمینۀ بیاهمیت خط و نقاشی نبود، بلکه خود کالایی ارزشمند و حامل معنا و اعتبار فرهنگی بود. انتقال کاغذ و نقشهای چینی نیز بخشی از ارتباط هنری ایران و شرق آسیا را آشکار میکند.۸. حِلیۀ خاقانی و صورتبندیهای متن و تصویرتوبیاس هاینتسلمان به منظومۀ حلیه، اثر خاقانی محمدبیگ، شاعر عثمانی قرن شانزدهم، میپردازد. حلیه توصیف ویژگیهای جسمانی و اخلاقی پیامبر اسلام است. نویسنده بررسی میکند که چگونه این توصیف ابتدا در قالب شعر و سپس در نسخههای خطی، ترکیببندیهای خوشنویسانه و صفحات مصور بازآفرینی شده است.در اینجا گاهی رابطۀ «متن با متن» اهمیت دارد؛ یعنی قرارگرفتن احادیث عربی در کنار شرح منظوم ترکی. در موارد دیگر، آرایش صفحه متن را به یک ترکیب تصویری تبدیل میکند.۹. ساختارهای بدنی در حلیۀ شریفامینه کوچکبای تحول حلیۀ عثمانی را بررسی میکند. در حلیه، بدن پیامبر مستقیماً تصویر نمیشود، اما توصیف کلامی ویژگیهای ایشان در قالبی خوشنویسانه و شمایلگونه تنظیم میگردد. بخشهای مختلف صفحۀ حلیه گاه مانند اعضای یک بدن با یکدیگر ارتباط پیدا میکنند.از این جهت، حلیه نمونه روشنی است از اینکه چگونه در فرهنگ اسلامی، متن میتواند بدون تبدیلشدن به تصویر انسانی، نوعی حضور تصویری و جسمانی ایجاد کند.۱۰. «عطر گل لاله»: خوانایی و طراحی در خوشنویسی عثمانی


