«دوره آثار فلوطین» مجموعهی دوجلدی از آثار فلوطین به ترجمهی زندهیاد محمدحسن لطفی است. فلوطین را آ…
انتشار: 2026/07/25 11:27 UTCدریافت: 2026/08/01 00:04 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:04 UTC
«دوره آثار فلوطین» مجموعهی دوجلدی از آثار فلوطین به ترجمهی زندهیاد محمدحسن لطفی است. فلوطین را آخرین فیلسوف بزرگ یونان باستان و بنیانگذار جریانی میدانند که بعدها نوافلاطونیان نام گرفت. فلوطین میلی به نوشتن نداشت و تنها در چهلونه سالگی، به اصرار شاگردانش، قلم به دست گرفت. پس از مرگش، شاگردش فرفوریوس، ۵۴ رسالهی او را گرد آورد و در شش دستهی نهتایی مرتب کرد و هر دسته را «انئاد» نامید - از واژهی یونانی به معنای «نهگانه»، همان چیزی که در سنت فلسفهی اسلامی «تاسوعات» خوانده میشود. جلد نخست این ترجمه، انئادهای یکم تا چهارم را در بر میگیرد: انئاد یکم به اخلاق، فضیلت و زیبایی میپردازد؛ انئادهای دوم و سوم به کیهانشناسی، طبیعت مادی، سرنوشت و مشیت اختصاص دارند؛ و انئاد چهارم به روح، پیوند آن با بدن، و نسبت روحهای جزئی با روح کلی جهان میپردازد. جلد دوم، شامل انئادهای پنجم و ششم، به بلندترین قلههای نظام فلوطین میرسد: انئاد پنجم دربارهی «عقل» یا نوس، نخستین صادر از احد، و انئاد ششم دربارهی خود «احد» یا «یگانه» است، سرچشمهی ناگفتنی و فراتر از هستی که همهچیز از فیض آن، نه از آفرینشی ارادی، پدید میآید




