.مصطفی فقیهی: این آقایی که چنین خودشیفته است، مهمترین فعالیت عمرش «دادزنی» در دیدار رییس دولت ۱۳ از سازمان ملل است و مدیریت روابط عمومی یکی از مناطق آزاد در همان دولت! کلیپها از او نیز بسیار است؛ از پیشبینیهایش از سوریه و ونزوئلا تا تحلیل تصویر جعلی هوشمصنوعی که همگی سوژهی کاربران شدهاند! این قماش اما باخت نمیدهند و حتی اگر جسمی سخت در تنشان فرو رود، میفرمایند «حال کردی چگونه آلت قتاله را در تنِ خویش، محصور و اسیر کردهام؟»و همین قصه، بهانهی رشد دوچندان توسط سیمای جلیلی میشود و طیالارضِ پلههای ترقی!بله! در تاریخ، همواره پدیدهای تکرار شده که «توهم دانش» مینامندش؛ کسانی که اندکمایهای از یک حوزه آموختهاند، با اطمینانی سرسامآور خود را از متخصصان آن رشته فراتر میبینند. این بیماری معرفتی، از اعماق تاریخ اندیشه بشری ریشه دارد؛ از سوفسطاییان آتن که با چند خط خطابه خود را دانای مطلق میپنداشتند تا عالمنمایان قرون وسطی که با خواندن چند صفحهی ناقص از ارسطو، خود را جانشین ابنسینا میدانستند.امروز نیز همان قماش را میبینیم. در هر حوزهای که پای بگذارند - از طب سنتی گرفته تا سینما، از اقتصاد تا سیاست خارجی - با خواندن یک کتاب نیمهکاره یا شنیدن چند سخنرانی پراکنده، مدعی میشوند که از اساتید و هیئت علمی همان تخصص بیشتر میفهمند. در هر حوزهای که پا گذاشتهاند، نتیجه همیناندازه مشمئزکننده است: به عرصهی طب سنتی رجوع کنید تا این ادعاهای بیبنیاد را ببینید؛ به سینما پا بگذارید، همان را خواهید یافت. در اقتصاد، نمونهاش حجت لامبورگینی است و در سیاست نیز همین آقایان.مشکل اصلی اما اعتمادبهنفس وقیحانه و حباب جهل مقدس اینان است. آنان چنان در این حباب معرفتی خود محصورند که امکان خطا بودن نظریهشان را حتی تصور نمیکنند. تاریخ سیاست خارجی معاصر ما پر است از این نمونهها؛ پدیدههای شگفت و پررویی که با اطمینانی خدشهناپذیر میگفتند «هیچگاه به کشور حمله نمیشود». یا در اقتصاد، همان حجتِ لامبورگینی که با لحنی پیامبرگونه وعده میداد «انقدر میتوانیم شغل ایجاد کنیم» یا «لامبورگینی را در ایران میسازیم».علم حقیقی، برخلاف این ادعاها، با شک آغاز میشود و با فروتنی ادامه مییابد. تاریخ نشان داده که هرگاه جامعهای به جای متخصصان، به این مدعیان نیمهسواد میدان دهد، هزینهاش را با عقبماندگی علمی، اقتصادی و حتی امنیتی پرداخت کرده است.-Faghihi-@uttweet
میدانید تلختر و غمانگیزتر از افزایش روزانه قیمت گوشت و لبنیات و میوه چیست؟!اینکه بخش بزرگی از مردم ایران دیگه حتی متوجه این گرانیها نمیشوند؛ چون مدتهاست گوشت و لبنیات و میوه، مثل بسیاری از اقلام ضروری دیگه، از سفرههایشان حذف شدهاست…_محمد پارسی_@uttweet
جدی اخبار ایران طوریه که باور نمیکنی واقعیه یا تروله:)))) توی الیگودرز رودخانهای که از وسط شهر رد میشه باعث ایجاد بوی نامطبوع میشده و شهرداری اومده کف رودخانه رو کامل و سرتاسر آسفالت کرده. -Rada- @uttweetدر مورد این رودخونهی الیگودرز و حرکت افسانهایِ اساتید این رو بگم فقط:شما کلا هرجایی رو آسفالت کنی، جذب آب سطحی رو 0 میکنی و برای جلوگیری از به وجود اومدن رواناب و بعدشم سیل، مجبوری و باااااید کلی هزینهی «زهکشی» کنی که آب رو به جای درست هدایت کنی.حالا آلتیمیت سیستمِ زهکشی جهان چیه؟ آفرین، رودخونه.حرف دیگهای ندارم.-dino-@uttweet
🖍 نطقیات برگزار میکند: 📣 کارگاه جستارنویسی «تصویر، حافظه و روایت» (تابستان ۱۴۰۵)👤 آموزگار: استاد آیدا مرادی آهنی (نویسنده - مترجم - پژوهشگر ادبیات و هنرهای تجسمی)🗓 سهشنبهها از ساعت ۱۸ تا ۱۹ (چهار جلسه )🗓 شروع دوره: سهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ (❌ فردا)👤 معرفی استاد:✍️ در مقام نویسندهٔ داستان و رمان:- رمان گلف روی باروت- رمان تختخواب دیگران- رمان شهرهای گمشده- رمان آوازهای چند فیلسوار (تازهمنتشرشده)- گردآورندهی مجموعهداستان «شب در شهر» و «جستارهایی بر آثار اندی وارهول»✍️ در مقام مترجم:- سهگانهٔ رنگ؛ جف اندرو - انتشارات علمی و فرهنگی- بچههای واگنی (رمان کودک و نوجوان)؛ گرترود چندلر وارنر ✍️ مقالات:- Karamazov - Asymptotejournal👈 برای آشنایی بیشتر با آیدا مرادی آهنی به وبسایت شخصی، اکانت ایکس ( توییتر ) و صفحه اینستاگرام ایشان مراجعه کنید:🌐 وبسایت شخصی🐦 اکانت ایکس (توییتر) آیدا مرادی آهنی🌐 صفحهٔ اینستاگرام🌐 پروفایل آیدا مرادی آهنی در Minor Literatures🟢 معرفی دوره: آیا یک عکس، یک نقاشی یا یک صحنه از یک فیلم میتواند آغازی برای نوشتن یک جستار باشد؟بسیاری از تجربههای انسانی پیش از آنکه به زبان درآیند، در قالب تصویر در ذهن ما شکل میگیرند. گاهی یک عکس قدیمی، یک قاب سینمایی یا حتی جزیی از یک نقاشی، دریچهای به حافظه، احساس، تأمل و روایت میگشاید. اما چگونه میتوان از تماشا به نوشتن رسید؟ و آنچه در تصویر غایب است چگونه به روایت راه پیدا میکند؟در این جلسات، تصویر نه موضوعی برای نقد هنری، بلکه نقطهی عزیمت نوشتن است. جایی برای اینکه تجربهی دیدن را به متنی تأملی، شخصی و روایی تبدیل کنیم. این کارگاه از دل سالها کار و تأمل در پیوند ادبیات و هنرهای تجسمی شکل گرفته است؛ از این پرسش که چگونه یک تصویر میتواند حافظهای را بیدار کند، حافظهای به روایتی بدل شود، و روایتی به جستاری.جلسات حاضر از یک سو بر سنت نظری مرتبط با تصویر تکیه دارد، و از سوی دیگر ماهیتی کاملاً عملی و نوشتاری خواهد داشت. شرکتکنندگان در هر جلسه علاوه بر آشنایی با برخی ایدههای مهم در اندیشهی تصویر، تمرینهای مشخصی برای مشاهده، یادداشتبرداری و نگارش جستار انجام خواهند داد.در این دوره از آثار و ایدههايی متفکرانی چون جان برجر، رولان بارت و سوزان سانتاگ بهره گرفته میشود، اما هدف اصلی آموزشنظریه نیست؛ بلکه استفاده از این مفاهیم برای گشودن امکانات تازه در نوشتن است.سرفصل جلسات:جلسهٔ اول: چگونه به تصویر نگاه کنیم؟ - عکس همچون متن- جان برجر و «شیوههای دیدن» - تمرین مشاهده و استخراج ایدههای نوشتنجلسهٔ دوم: تصویر و حافظه؛- تصویر به مثابهٔ دروازهٔ خاطره و روایت- رولان بارت و «اتاق روشن»- تمرین نوشتن بر اساس یک تصویر شخصیجلسهٔ سوم: تصویر، بدن و غیاب؛- آنچه در تصویر حاضر است و آنچه غایب مانده- بررسی نمونههایی از جستارهايی تصویری- نگارش یک جستار کوتاهجلسهٔ چهارم: از مشاهده تا جستار؛- ساختار جستار ادبی- بازخوانی و بازنویسی متنهای شرکتکنندگان- جمعبندی و گفتوگو دربارهٔ مسیرهای ادامهٔ کار🌐 دوره به صورت آنلاین و در اسکای روم برگزار میشود.📞 برای ثبتنام و مشاوره در خصوص دوره لطفا با آیدی ادمین نطقیات تماس بگیرید:🌐 t.me/nutqiyyat_admin❇️🔮 t.me/nutqiyyat🔮 t.me/nutqiyyatlib🔮 t.me/nutqiyyat_classes🔮 instagram.com/nutqiyyat🔮 youtube.com/@nutqiyyat