من به اندازه‌ی چشمانم خوشبختی می‌خواهم، به اندازه‌ی یک صبح قشنگ، به اندازه‌ی شیشه‌ی کوچکی که آب در…

‹ آسان گذرانید جهان گذران را. ›‹ آسان گذرانید جهان گذران را. ›

رفت آن سوار و با خود یک تار مو نبرده :)

دشوارترین شکنجه این بود که ما یک به یک به درون خویش تبعید شدیم...

.

تو یه بازنده نیستی حتی اگه ببازی. مشکلی نداره دوباره پیداش می‌کنی. ولی مسئله اینجاست که، اگه لبخندی روی صورتمون نگه داریم وقتی داریم تو دل سختی‌ها می‌ریم بهمون جرئت جنگیدن می‌ده. حتی اگه حسش نکنیم ولی وجود داره. ذهن ما فقط به لبامون نیاز داره که بخندن، اهمیتی نداره اگه واقعی باشه یا نباشه. اولین قدم تو جنگیدن علیه تاریکیه. پس بخند. :)

نسل غمگین با عکسای شاد :)