در سده‌های شانزدهم و هفدهم میلادی در اروپا، موضوع «فرزندان سیاره‌ها» یک تم بسیار محبوب در هنر بود.ب…

در سده‌های شانزدهم و هفدهم میلادی در اروپا، موضوع «فرزندان سیاره‌ها» یک تم بسیار محبوب در هنر بود.بر اساس باورهای اختربینی آن زمان، هر سیاره بر گروه خاصی از انسان‌ها، شغل‌ها و روحیات فرمانروایی می‌کرد.​زحل (ساتورن) در اساطیر و اختربینی با مفاهیمی مثل زمان، پیری، کشاورزی، سختی، انزوا و مالیخولیا (ملانکولی) گره خورده بود. بنابراین، «فرزندان زحل» کسانی بودند که تحت تأثیر این سیاره به دنیا می‌آمدند؛ افرادی مانند:​کشاورزان و کارگران زمین (به دلیل ارتباط زحل با خاک و زراعت)​سالمندان، گدایان و طردشدگان جامعه​زندانیان و محکومان به اعدام​دانشمندان و فیلسوفان گوشه‌نشین (که به بیماری مالیخولیا یا اندوه عمیق مبتلا بودند)​نام اثر: فرزندان سیاره زحلهنرمند: یان بروگلِ جوان (۱۶۰۱–۱۶۷۸)​این شاهکارِ پر از جزئیات از دل سده هفدهم میلادی، روایتی تماشایی از پیوند اسطوره‌شناسی و زندگی انسان است. در باورهای کهن، سیاره زحل (ساتورن) فرمانروای زمان، خاک، کشاورزی و البته انزوا و اندوه عمیق بود.​یان بروگل در این بومِ شگفت‌انگیز، داستان «فرزندان زحل» را تصویر کرده است؛ از دهقانانی که با رنجِ زمین درگیرند تا فیلسوفان گوشه‌نشین و آدم‌های خسته از زمانه.👑👑👑