💠شعر علامه طباطبایی در مورد امام حسین (علیه السلام)علامه این مخمس را، كه تضمین غزلی از حافظ است، در…
انتشار: 2026/08/05 13:00 UTCدریافت: 2026/08/06 19:22 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/06 19:22 UTC
💠شعر علامه طباطبایی در مورد امام حسین (علیه السلام)علامه این مخمس را، كه تضمین غزلی از حافظ است، در سال ۱۳۲۷ـ۲۸ شمسی سرودند:گفت آن شاه شهیدان كه بلا شد سویمبا همین قافله ام راه فنا می پویمدست همت ز سراب دو جهان می شویمشور یعقوب كنان یوسف خود می جویمكه كمان شد ز غمش قامت چون شمشادمگفت هر چند عطش كنده بن و بنیادمزیر شمشیرم و در دام بلا افتادمهدف تیرم و چون فاخته پر بگشادم فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم:بنده عشقم و از هر دو جهان آزادممن به میدان بلا روز ازل بودم طاقكشته یارم و با هستی او بسته وثاقمن دل رفته كجایم و كجا دشت عراقطایر گلشن قدسم، چه دهم شرح فراقكه در این دامگه حادثه چون افتادملوحه سینه من گر شكند سُم ستورور سرم سیر كند شهر به شهر از ره دورباك نبود كه مرا نیست به جز شوق حضورسایه طوبی و غلمان و قصور و قد حوربه هوای سر كوی تو برفت از یادمتا در این بزم بتابید مه طلعت یارمن خورم خون دل و یار كند تیر نثارپرده بدریده و سرگرم به دیدار نگارنیست بر لوح دلم جز الف قامت یارچه كنم؟ حرف دگر یاد نداد استادمتشنه وصل وی ام آتش دل كارم ساختشربت مرگ همی خواهم و جانم بگداختاز چه از كوی توام دست قضا دور انداختكوكب بخت مرا هیچ منجم نشناختیارب از مادر گیتی به چه طالع زادم؟@varesoon






