*وصیت عجیب یک مجتهد* *عالیمقام* این مجتهد عالیمقام، از شاگردان مراجع بزرگی چون: میرزای نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و شیخ محمد حسین غروی( معروف به کمپانی) است و از آنان اجازه اجتهاد دارد. اینان به کمتر کسی اجازهی اجتهاد میدادند و بسیار سختگیر بودند. وی صلاحیت کامل برای افتا و چاپ رساله عملیه داشت. از نظر تفسیری، برجسته بود.آیتالله طالقانی، استاد مطهری، روحانیان و دانشگاهیان نزدیک به او از این مرد، حرف شنوی داشتند.استاد مطهری میگفت:« من آخوندی خداترستر از او کم دیدهام یا اصلا ندیدهام».❗️ این مجتهد بزرگ وصیت کرد: مرا همانند مردم معمولی، تشییع کنید.عمامهام را روی تابوت نگذارید. شاخه گل نیآورید. مراسم هفتم و چهلم و سالگرد برایم نگیرید، پول این کارها را صرف مستمندان کنید. در قبرستان عمومی شهر و کنار مردم معمولی مرا دفن کنید. به سخنران و قاری مجلس توصیه کنید که برای من القاب به کار نبرند. روی قبرم فقط نام و نام خانوادگیام را بنویسید و هیچ لقبی را در پس و پیش آن به کار نبرید.❗️ پس از مرگش به همه این وصایا عمل کردند و اکنون در آرامستان بهشت سکینه شهر کرج، قبری در میان قبرهای معمولی است که این عبارت روی آن، حک شده است:«سید ابوالفضل موسوی زنجانیفرزند سید محمد وفات ۱۳۷۱/۲/۵»به قلم استاد ابوالفضل طریقه دارتلخیص: وارثونمنابع:یادگار ماندگار، جعفر پژوم، مهرنامه، شماره۳۱, مهرماه۱۳۹۲, روزنامه جمهوری، دهم خرداد۱۳۹۰@varesoon