🔊 پوشه شنیداری🎙 سخنران: نوید پورمحمدرضا🔲 عنوان: تهران و جنگ: «شهر هم‌بسته؛ یک (کذب) روایت»▪️نوید پو…

📺 سخن‌چه: ترانه یلدا (معمار و شهرساز)🔲 «معماری ایران، یک گنجینه پنهان».💬 ترانه یلدا فارغ‌التحصیل معماری از دانشگاه پلی‌تکنیک تورین و دارای مدرک تحصیلات تکمیلی برنامه‌ریزی شهری از دانشگاه پاریس است. نخستین تجربه کاری او، هدایت طرح جامع شهری شهر باستانی شوش در خوزستان بود که در دوران جنگ آسیب دیده بود. او همچنین نوشته‌های بسیاری در مطبوعات حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای به‌عنوان منتقد معماری و برنامه‌ریزی شهری داشته است، در روزنامه‌هایی مانند همشهری، جامعه، شرق، اعتماد و مجلاتی مانند معمار، معماری و ساختمان و غیره. در سال‌های گذشته، دغدغه او ترغیب گروه‌های مختلف شهروندان به حفظ مناطق تاریخی و باستانی بوده است که عمدتاً بی‌دفاع هستند. حدود دو دهه است که او فعالیت حرفه‌ای خود را به برگزاری رویدادها و کنفرانس‌ها و محفل‌هایی با هدف اصلی ارتقای کیفیت زندگی شهری اختصاص داده است..🎙#سخن‌چه (۴٣).💡@we_are_citychangers.

🌆 دوره‌ی «شهر، ادبیات، جنگ».▪️وقوع جنگ و بروز پیامدهای آن در سطح جامعه، شهر و زندگی روزمره بار دیگر این پرسش را پیش‌روی ما گذاشته است که مواجهه با جنگ چگونه ما و شهرهایمان را دگرگون می‌کند؟.📚 در این مسیر، ادبیات برای ما امکانی فراهم می‌کند تا هم به حیات شهری و هم به تجربه‌های شهروندی در وضعیت بحران بیندیشیم؛ تجربه‌هایی که شاید در برخی از آمارها و گزارش‌ها کم‌تر مورد توجه قرار بگیرند، امّا می‌توان رد و اثر آن‌ها را در ادبیات داستانی (رمان و ... ) و روایت‌های غیرداستانی (یادداشت‌های روزانه و ...) دنبال کرد..📖 در این دوره تلاش می‌کنیم از طریق متن‌خوانی جمعی و به میانجی آثار متفکران و نویسندگانی نظیر بنیامین، سلین، احمد محمود، اسماعیل فصیح، حسین مرتضاییان آبکنار، نسیم خاکسار، قاضی ربیحاوی، محمد مختاری و...، درباره‌ی تجربه‌های زیسته‌مان گفت‌وگو کنیم..📍این دوره با همکاری انجمن علمی دانشجویان ارشد شهرسازی دانشگاه تهران و با تسهیل‌گری علیرضا خادم، دانش‌آموخته‌ی دکتری شهرسازی و پژوهشگر مطالعات شهری، برگزار می‌شود..🔰برای شرکت در این دوره به نشانی زیر پیام دهید:📲 @theroshanaknr.💡@we_are_citychangers.

📻 پادکست دانش شهر: «شهرهای ارتباطی؛ فراسوی شهر هوشمند».🎙تهیه و تنظیم: مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران.💬 زندگی شهری فقط رشد و توسعه نیست. مشکلات بزرگی هم همراهش است؛ آلودگی هوا، کمبود آب، ترافیک، فاصله طبقاتی، ناامنی اقتصادی و حتی احساس یأس و ناامیدی. خب مدیران شهری برای این مشکلات باید چه کاری کنند؟ یکی از جواب‌هایی که خیلی‌ها بهش دل بستند همان «شهر هوشمند» است؛ اما چهار مشکل اساسی که در خصوص شهر هوشمند مطرح می‌شود عبارت است از:▪️نگاه از بالا به پایین،▫️فقدان گفت‌وگو،▪️ابهام مفهومی▫️چالش‌های اجتماعی.🔰حالا این‌جاست که ایده «شهر ارتباطی» به عنوان یک الگوی بدیل برای رفع کاستی‌ها و مشکلاتِ شهر هوشمند مطرح می‌شود. .💡@we_are_citychangers.🎧 #پادکست_شهر (۶).

💠 دوره «بازاندیشی در جابه‌جایی شهری: بینش‌هایی از علوم انسانی و اجتماعی».✍🏼 ۸ جلسه مجازی + کارگاه حضوری دو روزه.💭 این دوره با هدف گسترش نگاه میان‌رشته‌ای و گشودن امکان‌های علوم انسانی و اجتماعی در مطالعات جابه‌جایی شهری طراحی شده و می‌کوشد زمینه‌ای برای بازاندیشی انتقادی در مفروضات، روایت‌ها و سیاست‌های مسلط و صورت‌بندی روایت‌های بدیل برای تحول در نظام جابه‌جایی شهری در ایران فراهم کند..🔰 این دوره شامل دو بخش است:▪️ ۸ جلسه مجازی دوساعته - دوشنبه‌ها ساعت ۱۹(برخی جلسات به‌دلیل اختلاف زمانی زیاد با مهمان جلسه، در ساعت دیگری برگزار خواهد شد)▫️ کارگاه حضوری دو روزه در انتهای دوره | ۲۸ و ۲۹ مهرماه.🗓 آخرین مهلت ثبت‌نام: ۲۲ مردادماه⌛️اعلام آخرین فرد پذیرفته‌شده: ۲۳ مردادماه.▶️ شروع دوره: دوشنبه ۲۶ مردادماه.💯 دوره برای پذیرفته‌شدگان، رایگان است..📥 فرم ثبت‌نام:forms.gle/1nhjRaKZnvLvdbbVA.%F0%9F%93%B2 پشتیبانی: @Activemobility.💡@we_are_citychangers.

🔲 «فضا‌های فرهنگی شهر را جذاب و فعال می‌‌خواهیم»✍🏼 ترانه یلدا‌ (معمار و شهرساز).▫️هر شب صد‌ها نمایش تئاتر و سینما در شهر روی صحنه یا پرده می‌‌رود و علاقه‌مندان همیشگی به فرهنگ نمایش تنها در خانه فیلم تماشا نمی‌‌کنند، بلکه از تیوال و سینماتیکت و بلیت‌باکس و دیوار و ایران‌تیک و ... بلیت تهیه می‌‌کنند و به سالن‌‌های سینما و تئاتر شهر‌های مختلف می‌‌شتابند تا دمی‌ را با خانواده و دوستان به اتفاق به تماشا بنشینند. باید اعتراف کرد که با وجود بی‌اعتنایی مسئولان امور فرهنگی به این‌گونه امور و پرواز تمام بودجه‌‌های فرهنگی دولت و شهرداری به سوی فعالیت‌‌های فرهنگی ویژه، بخش خصوصی خود تا حدودی، از پسِ رونق‌بخشیدن به فضا‌های نمایش‌‌های عمومی‌ برآمده است..▪️در دهه‌‌های اخیر، اگر کمک نکرده‌اند سینما‌های لاله‌زار به‌عنوان محور جشنواره‌‌ها احیا شود، در عوض مال‌های تجاری زیادی را اجازه دادند برای معافیت از برخی مالیات‌ها، فضای فرهنگی در طبقات بسازند و مردم را سرگرم کنند. مردم هم راضی‌اند و بلیت‌‌های ۱۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومانی تئاتر‌ها و پردیس‌های سینمایی را می‌خرند و می‌روند تا ساعتی را به تماشا بنشینند و محو نمایش شوند. اما فضا‌های فرهنگی شهر بسیار متنوع‌اند..▫️البته این فضا‌ها به خودی خود و به صِرف وجود جسم کالبدی‌شان مکان فرهنگی نیستند و تا وقتی روح فرهنگ و هنر زمانه در آنها جریان پیدا نکند یا به عبارتی «جان» جهان هنر و فرهنگ که مایه رشد و شکوفایی انسان‌هاست در آنها دمیده نشود، مکان فرهنگی نخواهند بود و ماهیت و کیفیت خود را برای جامعه به منصه ظهور نخواهند رساند..💭 اما آیا واقعا چنین است و شهروندان ما واقعا از همه فضا‌های فرهنگی محلی و شهری خوب استفاده می‌کنند؟ چه فایده که با این همه زحمت و مشقت فضای فرهنگی بسازیم و از بعضی‌شان آن‌طورکه باید و شاید استقبال نشود؟.▪️می‌‌خواهم بگویم که در شهر به این بزرگی مانند تهران، اگرچه تولید محتوا در بسیاری حوزه‌‌ها متوقف نشده و گاه با کیفیت نسبتا بالا هنوز ادامه دارد، اما این برای گروه‌‌های کوچکی است. عامه مردم در خانه ‌هایشان نشسته‌اند و فیلم خانگی تماشا می‌‌کنند و درحالی‌که به تلویزیون خیره شده‌اند، چیپس و پفک می‌‌خورند و اکثریت جوانان ما، به‌خصوص با این قیمت‌ها، واقعا فرصتی برایشان نیست تا از مواهب فرهنگی در شهر بهره‌مند شوند. متأسفانه فعالیت‌‌های مستمر فرهنگی تا حدودی ضعیف شده و شاید تمام مشکلات و بلاتکلیفی‌هایی که گاه به مهاجرت جوانان به خارج از کشور می‌انجامد، ناشی از همین نبود مکان‌های فرهنگی با برنامه‌‌های مناسب و آزاد برای همگان باشد..▫️البته گاهی عده‌ای به‌صورت کاملا داوطلبانه و خلاق ابتکار عمل را در دست می‌‌گیرند و در سطح شهری و محلی گام‌هایی محکم برای فرهنگ، هنر و ادبیات برمی‌‌دارند و حرکتشان با استقبال روبه‌رو می‌‌شود و استمرار می‌‌یابد... مثل خدماتی که علی دهباشی مجله بخارا سال‌هاست دارد به جامعه فرهیخته تهران ارزانی می‌دارد یا فعالان انجمن و سرای محله سنگلج که هر هفته مردم محل را مشغول می‌کنند و الان در مکان‌هایی مانند سالن زیبای باغ فردوس با سفرنامه‌خوانی ابن‌بطوطه و دیگران، انبوه جمعیت فرهیخته را به خود جذب می‌کنند. به خاطر دارم چند سال پیش رئیس شرکت توسعه فضا‌های فرهنگی، آقای دکتر انارکی، که به درستی چند بار در جلسه‌های دانشگاهی، بر تأمین سرانه‌‌های فرهنگی تأکید داشتند، این جمله خوب را نیز گفتند که:.💬 اگرچه عمدتا تأمین مکان‌های لازم برای فعالیت فرهنگی وظیفه ماست و بعد راه‌اندازی آن مکان به معاونت فرهنگی-هنری شهرداری سپرده می‌‌شود، اما ما به‌هرحال باید بدانیم که گرایش‌های مردم و جوانان در زمینه‌های فرهنگی چیست و به چه موضوعاتی علاقه و گرایش دارند تا این فضا‌های فرهنگی شهرمان «خالی و بی‌دفاع» نمانند..▪️اگرچه در ماه‌‌های اخیر میادین هر شب صحنه نمایش برخی گروه‌‌های جامعه‌مان بودند، ولی سال گذشته برای ایونت‌هایی مانند کنسرت همایون شجریان در میدان آزادی، زمینه بالاخره فراهم نشد. قبلا نیز در جمع‌های دغدغه‌مندان گفته می‌شد:.💬 شهرداری خوب است معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری را با انتصاب یک زن تغییر دهد تا او بتواند به‌طور نمادین با دیگر گروه‌‌های متکثر شهر نیز همراهی کند و فعالیت‌‌های فرهنگی و اجتماعی مناسبی را به پیش ببرد..▫️همچنین صحبت از بازنگری در نظام‌نامه مدیریت محله به نفع فعالان محلی با اولویت زنان و قراردادن سرای محلات در اختیار مردم و سمن‌‌ها شد، که قبلا هم بار‌ها همین‌جا درباره‌اش نوشته‌ام..⏪ لینک یادداشت در «شرق»:🔰sharghdaily.com/fa/tiny/news-1119575.%F0%…

📻 پادکست دانش شهر: «خلاقیت و نوآوری شهری».🎙تهیه و تنظیم: مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران.💬 در این قسمت در مورد موضوعی صحبت می‌کنیم که شاید در نگاه اوّل خیلی دانشگاهی به نظر بیاد؛ امّا واقعیت اینه که به زندگی تک‌تک ما مربوطه: خلاقیت و نوآوری شهری؛ امّا نوآوری شهری یعنی چی؟ تصور کنید در شهری زندگی می‌کنید که هر روز با ترافیک سنگین و هوای آلوده و یا مشکلات اقتصادی و چالش‌های شغلی روبه‌رو هستید. حالا فکر کنید همین شهر با استفاده از ایده‌های نو و خلاق، بتونه سیستم حمل‌ونقل عمومی هوشمند راه بندازه، فضاهای کار اشتراکی برای استارتاپ‌ها بسازه، یا حتّی با بازآفرینی فضاهای قدیمی، محل‌های جدید برای فرهنگ و هنر ایجاد کنه. به‌نظرتون زندگی در چنین شهری چقدر متفاوت می‌شه؟ این همون چیزیه که بهش می‌گیم نوآوری شهری ....💡@we_are_citychangers.🎧 #پادکست_شهر (۵).