جان کیریاکو این اظهارات را در ماه ژانویه در برنامه صوتی‌تصویری «خاطرات یک مدیرعامل» استیون بارتلت م…

یک افسر سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا می‌گوید نهادهای اطلاعاتی می‌توانند از طریق یک تلویزیون هوشمند—در حالی که به نظر می‌رسد خاموش است—به صدای محیط گوش دهند، و اسناد از طبقه‌بندی‌خارج‌شده‌ای وجود دارند که پشتیبان این ادعا هستند.@wikispace 💫👇

شهرت اصلی کامو به خاطر نظریه «پوچی» یا همان عبث‌گرایی است. او می‌گفت انسان‌ها مدام در دنیایی که هیچ معنایی ندارد، دنبال معنا می‌گردند. اما به جای این‌که ناامید شویم و زانو بزنیم، باید این واقعیت را بپذیریم و با شجاعت، مناعت طبع و مهربانی به زندگی ادامه دهیم. از معروف‌ترین کتاب‌های او می‌شود به بیگانه، افسانه سیزیف، طاعون و انسان طغیان‌گر اشاره کرد.در سال ۱۹۵۷، کامو به خاطر اثرگذاری و جایگاه والایش در ادبیات، برنده جایزه نوبل ادبیات شد. با این‌که خیلی‌ها او را کنار اگزیستانسیالیست‌ها قرار می‌دهند، خودش این برچسب را نپذیرفت و خط‌مشی فلسفی خودش را جلو برد. کامو سال ۱۹۶۰ و در ۴۶ سالگی در یک تصادف رانندگی از دنیا رفت. امروز همه او را با نگاه عمیقش به آزادی، اخلاق و جستجوی معنا به یاد می‌آورند و نوشته‌هایش هنوز هم در سراسر جهان الهام‌بخش خوانندگان است.@wikispace 💫

آلبر کامو (۱۹۱۳–۱۹۶۰) نویسنده، فیلسوف، روزنامه‌نگار و مقاله‌نویس فرانسوی بود که خیلی‌ها او را از تأثیرگذارترین متفکران قرن بیستم می‌دانند. کامو در موندووی (درئان امروزی در الجزایر) به دنیا آمد، در خانواده‌ای فقیر بزرگ شد و بعدها در دانشگاه الجزیره فلسفه خواند. تجربیاتی که در طول جنگ جهانی دوم و همراهی با جنبش مقاومت فرانسه به دست آورد، دیدگاهش را درباره عدالت، آزادی و وضعیت انسان‌ها شکل داد.@wikispace 💫👇

* استفاده از تکنیک ساییدن و صیقل‌کاری: انسان‌های این عصر یاد گرفته بودند که با استفاده از سنگ‌های سخت‌تر (مثل کوارتز یا سنگ‌های آذرین) و ماسه و آب، سنگ‌های نرم‌تری مثل سنگ آهک را بتراشند، شکل دهند و صیقل بزنند. * دسترسی به آبسیدین (شیشه آتشفشانی): سنگ آبسیدین به شدت تیز و برنده است. آن‌ها از لبه‌های تیز آبسیدین به عنوان ابزار دقیق برای ظریف‌کاری و برش استفاده می‌کردند و از تکه‌های صیقلی و سیاه آن هم برای چشم‌های مجسمه بهره بردند. * پیشرفت فرهنگی و معبندسای: این دوره دقیقاً هم‌زمان با ساخت بناهای حیرت‌انگیز گوبکلی‌تپه (Göbekli Tepe) در همان منطقه (جنوب شرق ترکیه امروزی) است. مردمی که توانسته بودند ستون‌های سنگی چند تنی گوبکلی‌تپه را با نقش‌برجسته‌های پیچیده خلق کنند، دانش و مهارت کافی برای تراشیدن یک مجسمه تک‌نفره به اندازه انسان واقعی را هم داشتند.بنابراین، «مرد اورفا» نه‌تنها ساخت دست انسان عصر حجر است، بلکه نشان‌دهنده جهش بزرگ فکری، هنری و فنی انسان در آستانه خروج از عصر سنگ و آغاز عصر کشاورزی و شهرنشینی است. مجسمه «مرد اورفا» در منطقه زیر کشف شده است: * مکان کشف: شهر شانلی‌اورفه (Şanlıurfa) در جنوب شرقی ترکیه (در نزدیکی منطقه معروف گوبکلی‌تپه). این مجسمه در سال ۱۹۹۳ میلادی در جریان عملیات ساخت‌وساز در نزدیکی منطقه تاریخی بالیکلی‌گؤل (Balıklıgöl) به‌طور اتفاقی از زیر خاک بیرون آمد. * زمان ساخت (قدمت): قدمت این مجسمه به حدود ۹,۵۰۰ تا ۱۰,۰۰۰ سال پیش از میلاد (تقریباً ۱۱,۵۰۰ سال پیش) بازمی‌گردد که مربوط به دوره نوسنگی پیش از سفال است.@wikispace 💫

بله، کاملاً ممکن است و اتفاقاً این مجسمه یکی از شاهکارهای نمادین همین دوران است!مجسمه «مرد اورفا» متعلق به دوره نوسنگی پیش از سفال (Pre-Pottery Neolithic) است؛ یعنی دقیقاً زمانی که انسان در بخش پایانی عصر حجر به سر می‌برد.چطور انسان عصر حجر توانست چنین مجسمه‌ای بسازد؟شاید تصویر ذهنی ما از «انسان عصر حجر»، افرادی غارنشین با ابزارهای بسیار ابتدایی باشد، اما انسان‌های دوره نوسنگی (حدود ۱۱,۵۰۰ سال پیش) جوامعی پیشرفته‌تر از آنچه تصور می‌کنیم داشتند:@wikispace 💫👇

اختلال وسواس فکری-عملی تا حدی از طریق حلقه‌های عصبی بیش‌فعال میان قشر اوربیتوفرونتال ــ که خطاها را تشخیص داده و احساس اضطراب ایجاد می‌کند ــ و عقده‌های قاعده‌ای ــ که این اضطراب را پردازش کرده و به رفتارهای تکراری و اجباری تبدیل می‌کند ــ شکل می‌گیرد.با آسیب‌زدن و مختل کردن فیزیکی این مدار عصبی بیش‌فعال، گلوله عملاً مانند نوعی جراحی روانی ناخواسته و بسیار موضعی مغز عمل کرد؛ چیزی شبیه به یک لُکوتومی هدفمند. در نتیجه، سازوکار عصبی‌ای که موجب افکار وسواسی و رفتارهای اجباری می‌شد، تا حد زیادی خاموش شد.از آنجا که آسیب تا حد زیادی به شبکه عمقی پیشانی-عقده‌های قاعده‌ای محدود بود، وضعیت روانی او تغییر کرد، بدون اینکه هوش عمومی، شخصیت یا حافظه او به شکل قابل‌توجهی آسیب ببیند.این مورد پزشکی عجیب و مستند توسط روان‌پزشکی به نام دکتر لزلی سولایوم مورد بررسی قرار گرفت و بعدها در منابع علمی روان‌پزشکی منتشر شد. این پرونده اطلاعات ارزشمندی درباره ساختارهای مغزی دخیل در بیماری‌های روانی در اختیار متخصصان علوم اعصاب قرار داد و به درک بهتر مسیرهای عصبی مرتبط با اختلال وسواس و توسعه درمان‌های هدفمندتر برای موارد شدید آن کمک کرد.یک نفر را که فکر می‌کنید این داستان برایش جالب است، تگ کنید.@wikispace 💫