بخش کوتاهی از مستند تهاجم خاموش :یوفوها در استرالیا این داستان ها صددرصد واقعی است. اظهارات پلیس نی…

آسیب اصلی ناشی از موج شوک نیست—چراکه فضا خالی‌تر از آن است که بتواند موج شوک را منتقل کند—بلکه ناشی از پرتوهای ایکس است. حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد از انرژی یک انفجار هسته‌ای به صورت پرتو ایکس آزاد می‌شود و لایه باریکی از سطح سیارک را تقریباً در یک لحظه می‌سوزاند و تبخیر می‌کند. این سنگِ تبخیرشده با شدت به سمت بیرون شلیک می‌شود و سیارک را در جهت مخالف هل می‌دهد؛ شبیه به نحوی که خروج گاز از یک دنباله‌دار می‌تواند هسته آن را به چرخش درآورد.این شبیه‌سازی‌ها با استفاده از شکل واقعی سیارک «بنو» به نتیجه‌ای برخلاف انتظار دست یافتند. منفجر کردن بمب در فاصله دورتر (۲۵ متری به جای ۱۰ متری) باعث شکستگی‌های گسترده‌تری شد؛ زیرا پخش شدن نازک‌تر پرتوهای ایکس روی سطح بیشتر، نسبت به تمرکز آن‌ها در یک نقطه داغ، سنگ‌های بیشتری را ترک داد. در دقیق‌ترین اجرای این شبیه‌سازی، بیش از ۹۸ درصد از مواد دچار آسیب شدند و سرعت حرکت بیشتر آن‌ها آن‌قدر بالا بود که به کلی از جاذبه خودِ سیارک گریختند.پرتو یک چراغ‌قوه را تصور کنید: وقتی آن را نزدیک‌تر می‌برید، کوچک و پرنور است؛ وقتی آن را عقب می‌کشید، کم‌نورتر اما پهن‌تر می‌شود—و در این سناریو، پرتوی پهن‌تر برنده شد.هنوز یک چالش باقی مانده است. طولانی‌ترین شبیه‌سازی تنها ۱۴۵ میلی‌ثانیه از این رویداد را پوشش داد و اجرای همین مقدار هم ۵۹ روز طول کشید؛ بنابراین هنوز هیچ‌کس نمی‌داند که آیا این قطعات به صورت ایمن پراکنده باقی می‌مانند یا دوباره کنار هم جمع می‌شوند و جسم خطرساز دیگری را می‌سازند.آیا دانستن اینکه بمب هسته‌ای هرگز با سیارک برخورد نمی‌کند، نظرتان را درباره باورپذیر بودن این روش دفاعی تغییر می‌دهد؟@wikispace 💫

انفجار هسته‌ای یک سیارک اصلاً آن‌طور که در فیلم‌ها می‌بینیم کار نمی‌کند. نیازی نیست روی آن جرم آسمانی فرود بیایید، آن را سوراخ کنید یا حتی کلاً به آن دست بزنید.تیمی به سرپرستی ایزایا سانتیستوان، اخترفیزیک‌دان آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور، انفجار یک ابزار هسته‌ای ۱ مگاتنی را در برابر یک سیارک ۱۶۰ متری (تقریباً به اندازه‌ای که می‌تواند یک شهر را با خاک یکسان کند) شبیه‌سازی کردند. بمب هرگز با سطح سیارک تماس پیدا نمی‌کند، بلکه در فاصله چند متری آن منفجر می‌شود.@wikispace 💫👇

آنها از هزاران و شاید میلیون سال پیش چراغ خاموش می آیند و می روند و در برهه هایی به انسان ها کمک کرده اند. من با اطمینان می گویم که برخی از سازه های باستانی بدون کمک شان ممکن نبود. آنها دوستدار ما هستند و هیچ دشمنی با ما ندارند و بنای دخالت هم در کار ما ندارند فقط در زمان های خیلی بحرانی ممکن است دخالت های کوچکی بنفع ما بکنند.این مستند جذاب یک و نیم ساعتی را می توانید همین حالا سفارش دهید.با زيرنويس فارسی اختصاصی کانال داکس فوریو زیرمجموعه ویکی اسپیس دوستانی که مایل به جوین کردن در کانال داکس فوریو هستند لینک زیر را بزنید و تقاضای جوین دهید. t.me/joinchat/AAAAAENIf05CPaPlseSEww%D8%A… سفارش به آیدی زیر پیام دهید @editor_51 👈

یک پاسخ محتمل این است که تمدن‌های تکنولوژیک ممکن است مرحله‌ای خطرناک داشته باشند؛ مرحله‌ای که در آن توانایی‌شان در تغییر یا نابودی محیط زیست، سریع‌تر از توانایی‌شان در همکاری و برنامه‌ریزی رشد می‌کند. سلاح‌های هسته‌ای یک مثال واضح هستند؛ سایر خطرات در مقیاس تمدنی شامل همه‌گیری‌های مهندسی‌شده، تخریب محیط زیست، برخورد سیارک‌ها و فناوری‌های نوظهور بدون کنترلِ مناسب می‌شوند.منظور کاکس این نیست که انقراض بشر اجتناب‌ناپذیر است؛ بلکه این است که داشتن هوشِ کافی برای ساخت فناوری‌های قدرتمند، به طور خودکار منجر به تولید خرد یا هماهنگی سیاسیِ لازم برای مدیریت آن فناوری نمی‌شود.در اینجا یک چشم‌انداز کیهانیِ بسیار جذاب وجود دارد: یک تمدن می‌تواند برای هزاران سال بقا داشته باشد و با این حال در مقیاس زمانِ اخترشناختی تقریباً نامرئی باشد. کهکشان راه شیری بیش از ۱۳ میلیارد سال قدمت دارد. اگر تمدن‌های تکنولوژیک معمولاً پدیدار شوند و سپس نسبتاً سریع از بین بروند، دو تمدن که توانایی ارتباط با یکدیگر را داشته باشند به‌ندرت ممکن است هم‌زمان وجود داشته باشند.این احتمال با مفهومی مرتبط است که غالباً «فیلتر بزرگ» نامیده می‌شود: جایی میان ماده‌ی بی‌جان و یک تمدنِ دیرپا و مسافرِ فضا، ممکن است یک یا چند موانعِ فوق‌العاده دشوارِ تکاملی یا جوامعی وجود داشته باشد.و یک تاریک‌تر هم زیر آن مطرح می‌شود:آیا بشریت در حال نزدیک شدن به یک فیلتر بزرگ است — یا ما پیش از این از سخت‌ترینِ آن‌ها عبور کرده‌ایم؟کاکس در جای دیگری روی رویِ دیگرِ این استدلال تأکید می‌کند: وجودِ موقت و غیرمحتملِ ما دقیقاً همان دلیلی است که چرا تمدن و حیات باید فوق‌العاده ارزشمند و گران‌بها تلقی شوند.@wikispace 💫

این متن منتسب به برایان کاکس، فیزیکدان، است و در کتاب او با نام «جهان انسان» (Human Universe) محصول سال ۲۰۱۴ آمده است. این تصویر بخشی از متن ابتدایی را حذف کرده است؛ جایی که کاکس می‌گوید در حال تأمل روی بحث‌های کنفرانس گرین بنک درباره‌ی این موضوع است که چرا تمدن‌های پیشرفته‌ی تکنولوژیک ممکن است از بین بروند.این ایده بزرگتر مستقیماً به پارادوکس فرمی وصل می‌شود: اگر تمدن‌های هوشمند باید بارها در کهکشان راه شیری به وجود آمده باشند، چرا ما هیچ مدرک متقاعدکننده‌ای از وجود آن‌ها نمی‌بینیم؟@wikispace 💫👇

اینجا یکی از پلکان های داخل هرم گیزه در مصر است. فقط تصور کنید از چهلر طرف با سنگ ساخته شده است بین سنگ ها هم مشخص نیست از چه ملاتی استفاده کردن. جالب اینکه چندین سال پیش دانشمندان با زحمت توانستند ترکیب ملات را کشف کنند اما وقتی آن مواد را با هم ترکیب می کردن نتیجه کار سریع خشک و پودر می شد.کلا در اسرار خفته اند این اهرام و سوال اساسی که کسی نتونسته جواب بده اینه که حالا چرا اهرام باید بسازن؟ چرا مکعب یا شش ضلعی و... نمی ساختن؟ گرچه دلايلی آورده شده اما قانع کننده نیستند.شما در این زمینه چه نظری دارید؟@wikispace 💫