🔖 خداوند آنان را از نجاتی همانند نجاتِ موسی محروم نگرداند و نجاتِ همسر فرعون را روزی‌شان سازد.در رو…

🔖 خداوند آنان را از نجاتی همانند نجاتِ موسی محروم نگرداند و نجاتِ همسر فرعون را روزی‌شان سازد.در روز عاشورا، هنگامی که از نجاتِ پیامبر خدا موسی علیه‌السلام و همراهانش از فرعون سخن می‌گوییم، برادرانمان را به یاد می‌آوریم؛ کسانی که در فلسطین زیر سلطه یهودیان به سر می‌برند، و گروهی دیگر که در میانمار و دیگر سرزمین‌ها زیر ستم بوداییان هستند، و کسانی که در آفریقای مرکزی زیر فشار مسیحیان قرار دارند، و گروه های دیگری از مسلمانان که در نقاط مختلف جهان در معرض ستم و آزار هستند.از خداوند متعال می‌خواهیم که آنان را نجات دهد.📌‌در داستان نجات موسی و قومش، نکته‌ای بزرگ و تأمل‌برانگیز نهفته است: - بنی‌اسرائیل گفتند:«بی‌گمان گرفتار خواهیم شد.»[شعراء:۶۱]- اما موسی علیه‌السلام گفت:«هرگز! پروردگارم با من است و به‌زودی راه را به من نشان خواهد داد.»[شعراء:۶۲]ظاهر ماجرا چنین بود که همه راه‌های چاره بسته شده بود؛ ازاین‌رو احساس نومیدی و درماندگی بر آنان چیره شد. اما گشایش الهی از جایی فرا رسید که هرگز انتظارش را نداشتند.- این همان حقیقتی است که خداوند درباره‌اش می‌فرماید:«و اوست که باران را پس از آنکه نومید شدند فرو می‌فرستد و رحمت خویش را می‌گستراند، و او سرپرستی ستوده شده است.»[شورى:٢٨]👈 در این تعبیر قرآن تأمل کن: «پس از آنکه نومید شدند»؛ یعنی بر اساس معیارهای ظاهری و دنیوی، کاملاً امید خود را از دست داده بودند، اما گشایش الهی از راهی رسید که گمانش را نمی‌بردند.- و نیز خداوند می‌فرماید:«آیا پنداشته‌اید که وارد بهشت می‌شوید، در حالی که هنوز همانند آنچه بر پیشینیان شما گذشت بر شما نگذشته است؟ سختی‌ها و رنج‌ها به آنان رسید و چنان به لرزه افتادند که پیامبر و مؤمنان همراه او می‌گفتند: یاری خدا کی خواهد آمد؟ آگاه باشید که یاری خدا نزدیک است.» [بقرة:٢١٤]صحابه این درس را به‌خوبی آموخته بودند. پس از شکست اُحد و کشته شدن حمزه، پس از واقعه مؤته و جان باختن سه تن از بزرگ‌ترین فرماندهان مسلمانان، پس از حادثه بئر معونه و کشته شدن گروه بزرگی از قاریان قرآن در پی نیرنگ و خیانت کافران، و پس از گرد آمدن احزاب علیه آنان و خیانت یهودیان و نیرنگ منافقان، هرگز از گشایش الهی نومید نشدند.سرانجام، پس از همه آن سختی‌ها، یاری خدا فرا رسید؛ تا آنجا که از گرفتار شدن در فتنه رفاه و آسایش بر خود بیمناک شدند.👈 اما هلاکت فرعون و نجات موسی و همراهانش نباید ما را از صحنه‌ای دیگر در همین داستان غافل کند؛ صحنه زنی که در ظاهر ناتوان بود و از خداوند نجات می‌طلبید.- خداوند متعال می‌فرماید:«و خدا برای مؤمنان، همسر فرعون را مثال زده است؛ آن‌گاه که گفت: پروردگارا! نزد خودت خانه‌ای در بهشت برایم بنا کن و مرا از فرعون و کردار او نجات ده و از قوم ستمکار رهایی بخش.»[ تحريم:١١]مفسران و مورخان اختلافی ندارند که فرعون او را به قتل رساند. او از خداوند نجات خواسته بود، و خداوند دعای او را نقل نکرده مگر آنکه آن را اجابت کرده است.آری، او نجات یافت؛ زیرا در کفر فرعون از او پیروی نکرد. او حجتی است بر هر کسی که به بهانه ضعف و ناتوانی از فرعون پیروی می‌کند؛ زیرا خود زنی ناتوان بود. و نیز حجتی است بر هر کس که به بهانه مصلحت از او پیروی می‌کند؛ چرا که بیش از همه مردم، مصلحت او در همراهی با فرعون بود، زیرا همسر او به شمار می‌رفت.👈 پس نجات دو گونه است:نخست، نجات از ستمِ ستمگران که با نابودی آنان تحقق می‌یابد؛ و این همان نجاتی بود که برای موسی علیه‌السلام حاصل شد.و دوم، نجات از عقاید فاسد و ویرانگر؛ و این همان نجاتی است که نصیب همسر فرعون شد.بسیاری از مسلمانان زیر بمباران موشک‌ها زندگی نمی‌کنند و در معرض نسل‌کشی‌های قومی نیستند؛ اما زیر بمباران عقیدتی و اخلاقی قرار دارند که از طریق صفحه‌نمایش‌ها به سوی آنان سرازیر می‌شود، و نیز در معرض تخریب فرهنگی‌ای هستند که در آن شبهات با شهوات درآمیخته و شیاطینِ جن و انس آن را می‌آرایند.ازاین‌رو، نجاتِ حقیقی آن است که انسان به نجاتِ همسر فرعون دست یابد. اما اگر دشمنت نابود شود و دلِ خودت فاسد باشد، چقدر به گوساله‌پرستان نزدیک خواهی بود!پس نجات و قدرت‌یافتن چه سودی برای تو خواهد داشت؟!❒ أبي جعفر عبدالله الخليفي با تصرف🤍 | مَلْجَأ