آن مرد آمد ! جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 در بازی پیچیده و تاریکِ قدرت در ایران ؛ سکو…

آن مرد آمد ! جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 در بازی پیچیده و تاریکِ قدرت در ایران ؛ سکوت معمولاً به معنای عقب‌ نشینی نیست بلکه به معنای بازسازیِ نقش یا شاید هم انتظار برای یک طوفان است. اما وقتی محمود احمدی‌ نژاد که مدت ها از کانون توجهات سیاسی و جنجال‌های روزمره دور بوده ناگهان در مراسمی با ابعاد تشییع و در میان جمعیت میلیونی در مصلای تهران ظاهر می‌شود دیگر نباید آن را یک حضورِ ساده یا صرفاً یک کنجکاوی اجتماعی تلقی کرد. پرسش اصلی این نیست که او تا الان کجا بوده بلکه پرسش این است او چرا اکنون و با این شیوه بازگشته است؟ سال‌هاست که سایه‌ی سنگین قدرت او بر فضای سیاسی ایران می‌چرخد‌. او که روزگاری با شعارهای متفاوت بنیان‌های سنتی را در ایران به لرزه درآورده بود ؛ ناگهان به یک غایبِ استراتژیک تبدیل شد. اما این غیبت بر خلاف تصور بسیاری نه از سرِ فراموشی بود و نه از سرِ انزوا. او در حال پختنِ چیزی بود.‌ یا شاید در حالِ آزمودنِ دمای جدیدِ فضای سیاسی در کشور. تحلیلگران غربی از جمله نشریه نیویورک تایمز پیش‌تر بر این باور بودند که احمدی‌ نژاد صرفاً یک سیاستمدارِ گذرا نیست بلکه در حالِ زمینه‌ سازی برای یک خیزِ بلند و احتمالی برای رهبری آینده ایران است. 🌐 او می‌دانست که در میانه‌ی بحران‌های اقتصادی ؛ شکاف‌های اجتماعی و فرسودگیِ ساختارهای سنتی جای خالیِ یک چهره‌ی عوام‌ پسند اما تهاجم‌ گرا به شدت حس می‌شود. اما حالا با این حضورِ ناگهانی در مراسم تشییع با یک پارادوکس بزرگ روبرو هستیم که آیا این یک آشتیِ اجباری ست؟ بسیاری معتقدند حضور او در چنین مراسمی نشانه‌ای از یک تغییر استراتژی برای بازگشت به مدار قدرت است. آیا او به دنبالِ یک ترازو برای سنجش میزان پذیرش خود از سوی حاکمیت است؟ آیا این حضور مقدمه‌ای ست برای یک معامله‌ی بزرگ؟ در دنیای سیاست وقتی کسی که با قواعدِ بازی ناسازگار بوده ناگهان با پوششِ آیینی و رسمی در صحنه ظاهر می‌شود باید به دنبالِ معامله‌ی پشت پرده گشت. آیا او برای صلح با حاکمیت از خنجرهای تند و تیزِ گذشته‌اش دست شسته است؟ یا صرفاً در حالِ نمایشِ یک تغییرِ چهره برای توده‌هایی ست که هنوز هم در جستجویِ یک منجیِ اقتصادی هستند؟ احتمال دیگر این است که احمدی‌ نژاد در حالِ اجرای یک بازیِ دوگانه است. 🌐 او می‌داند که حاکمیت در میانه‌ی بحران‌های داخلی به دنبالِ نیروهایی ست که بتوانند خشمِ عمومی را مدیریت کنند یا به نوعی انرژیِ نارضایتی‌ها را به سمتِ ساختارهایِ جایگزین منحرف کنند. حضور او می‌تواند بخشی از یک استراتژیِ کنترلِ تضاد باشد. یعنی استفاده از کاریزمای او برای مهارِ جرقه‌های احتمالیِ ناآرامی یا حتی استفاده از او به عنوان یک آچار فرانسه در روزهای سختِ سیاسی. او اکنون در مرزِ باریک میانِ بازگشتِ قهرمانانه و تسلیمِ ساختاری حرکت می‌کند. اگر او برای آشتی با حاکمیت آمده باشد پس آن احمدی‌ نژادی که روزگاری لرزه بر اندامِ سیاست‌ مداران می‌انداخت دیگر وجود ندارد و اگر برای یک خیزِ جدید آمده باشد باید منتظر ماند و دید که آیا او به دنبالِ تغییرِ بازی ست یا صرفاً به دنبالِ جایگاهی در همان بازیِ پوسیده‌ای که خود روزگاری در آن می‌درخشید. در نهایت حضور او در مراسم تشییع نه یک پایان بلکه یک پرسشِ بزرگ به همراه دارد که پاسخ آن در معادلاتِ آینده‌ی این خاکِ پر آشوب نهفته است.@zabanEsabz1400