من تاریکی مطلقی که مال خودم باشه رو ترجیح میدم،به اون نوری که همه میتابه.

دلتنگ توام🚶🏻‍♀

از چیزی که میترسیدم سرم اومد تمام حوصله و ذوقم برای آدم اشتباه خرج شد،و الان توپ تکونم نمیده.

و در نهایت قلب گفته های مغز را میپذیرد و بازی برای همیشه به پایان میرسد.

او هرگز متعلق به من نبود،فقط خیالِ مورد علاقم بود.

بعضی چیز ها نمی‌توانند ادامه داشته باشند؛اما هیچگاه نیز به پایان نمیرسد.

دلم تنگ شد واست،ولی انگار این بار زور منطقم بیشتره.