پنجم ژوئیه، زادروز Clara Zetkin است؛ زنی که نامش فقط به «روز جهانی زن» گره نخورده، بلکه به یکی از ر…
انتشار: 2026/07/05 08:54 UTC
پنجم ژوئیه، زادروز Clara Zetkin است؛ زنی که نامش فقط به «روز جهانی زن» گره نخورده، بلکه به یکی از رادیکالترین تلاشها برای پیوند دادن مبارزهٔ زنان با مبارزهٔ طبقاتی و ضدجنگ در اروپا وصل است. کلارا در سال ۱۸۵۷ در ایالت زاکسن آلمان به دنیا آمد. مادرش معلم…پنجم ژوئیه، زادروز Clara Zetkin است؛ زنی که نامش فقط به «روز جهانی زن» گره نخورده، بلکه به یکی از رادیکالترین تلاشها برای پیوند دادن مبارزهٔ زنان با مبارزهٔ طبقاتی و ضدجنگ در اروپا وصل است. تاریخ معمولا آدمها را یا قدیس میکند یا هیولا. کلارا زتکین خوشبختانه آنقدر پیچیده بود که در هیچکدام جا نشود.زندگی شخصی؛ زنی که علیه عرف زمانهاش زندگی کردکلارا زتکین با نام «کلارا آیسنر» در سال ۱۸۵۷ در ایالت زاکسن آلمان به دنیا آمد. مادرش معلم و از زنان تحصیلکردهٔ زمان خود بود و همین فضای خانوادگی روی شکلگیری نگاه سیاسی او تأثیر جدی گذاشت. او در جوانی وارد حلقههای سوسیالیستی شد؛ انتخابی که در آلمانِ بیسمارک تقریبا معادل دعوتنامهای برای تعقیب پلیسی بود. او با یک انقلابی روس به نام «اوسیپ زتکین» زندگی مشترک داشت، بدون آنکه ازدواج رسمی کلیسایی داشته باشند؛ کاری که در قرن نوزدهم برای یک زن رسوایی اجتماعی محسوب میشد. دو فرزند داشت و پس از مرگ اوسیپ، نام خانوادگی «زتکین» را نگه داشت. سالهایی را در تبعید، در سوئیس و پاریس گذراند؛ همزمان هم روزنامهنگار بود، هم مترجم، هم فعال سیاسی. دوستی و همکاری سیاسی او با Rosa Luxemburg از مهمترین روابط سیاسی چپ اروپا بود. این دو زن، در فضایی که سیاست هنوز عمدتا باشگاه مردان عبوس با سبیلهای ایدئولوژیک بود، علیه جنگ، سرمایهداری و اقتدارگرایی مبارزه میکردند. زندگی سیاسی؛ از جنبش کارگری تا روز جهانی زنزتکین معتقد بود آزادی زنان بدون تغییر ساختار اقتصادی ممکن نیست. او با بخشی از فمینیسم بورژوایی زمان خود فاصله داشت، چون فکر میکرد تمرکز آن بیشتر بر حقوق زنان طبقهٔ متوسط است، نه زنان کارگر و فقیر. برای او مسئله فقط حق رأی نبود؛ مسئله دستمزد، کار، استثمار، جنگ و مالکیت بود. او از ۱۸۹۱ تا ۱۹۱۷ سردبیر روزنامهٔ «برابری» (Die Gleichheit) بود که به یکی از مهمترین رسانههای زنان سوسیالیست اروپا تبدیل شد. در کنفرانس زنان سوسیالیست در کپنهاگ در سال ۱۹۱۰، او پیشنهاد برگزاری «روز جهانی زن» را مطرح کرد؛ روزی که قرار بود نه یک جشن نمادین، بلکه روزی برای مطالبهٔ حقوق سیاسی، حق رأی، حقوق کار و سازمانیابی زنان باشد. بعدها این روز به ۸ مارس گره خورد. او همچنین از معدود چهرههای چپ اروپا بود که در جریان جنگ جهانی اول، آشکارا ضدجنگ باقی ماند. در زمانی که بسیاری از احزاب سوسیالدموکرات اروپا پشت دولتهای جنگطلب خود ایستادند، زتکین و لوکزامبورگ علیه جنگ موضع گرفتند. تأثیر بر جنبش زنانتأثیر زتکین را نمیشود فقط در تقویم ۸ مارس خلاصه کرد. او چند تغییر مهم ایجاد کرد:زنان کارگر را وارد سیاست سازمانیافته کرد.مبارزهٔ زنان را به مسئلهٔ کار، فقر و سرمایهداری پیوند زد.نشان داد ضدیت با جنگ، بخشی از مبارزهٔ زنان است.برای حق رأی زنان و حق اشتغال مستقل مبارزه کرد.به شکلگیری شبکههای بینالمللی زنان سوسیالیست کمک کرد. اما اندیشهٔ او بدون نقد هم نیست. بخشی از فمینیستهای معاصر معتقدند زتکین گاهی مسئلهٔ جنسیت را بیش از حد در دل «مسئلهٔ طبقه» حل میکرد و به تجربههای مستقل زنان، فراتر از اقتصاد، کمتر توجه داشت. این نقد بیراه نیست. تاریخ چپ پر است از لحظاتی که از زنان خواسته شد «فعلا صبر کنید تا انقلاب اصلی برسد».#سوسیالیسم_یا_بربریت#تاریخ_مبارزه_طبقاتی@zan_j
پستهای تلگرام — زن و جامعه (زن کارگر)
در ضرورت برپا کردن کارزار مقاومت در برابر طرح مجلس برای گسترش اختناق محمدرضا نیکفر ـ طرح «مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و نهادهای بیگانه» که کلیات آن در مجلس تصویب شده، میگوید همه جاسوس هستند، مگر آنکه به تأیید دستگاه اطلاعات، عکس آن ثابت شده باشد. زخمخورده از نفوذ در میان خودیهایشان، میخواهند به جان روزنامهنگاران و دانشگاهیان بیفتند.#زن_زندگی_آزادی #پوشش_اختیاری#به_عقب_برنمیگردیم@zan_j
#تهراندر یکشنبه های اعتراضیتجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی، آموزش و پرورش، و مخابراتبا شعار :"علیه حکم اعدام ایستاده ایم تا پایان" یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵#نان_کار_آزادی#صلح_رفاه_آبادی #نه_به_اعدام @zan_j
دیگر سقوط نخواهم کردخواننده: بنی ریورزمن در کنار جاده بزرگ شدماز آسمانهای سرد و خالیبا باد به عنوان تنها دوستمشنیدن تمام فریادهای خاموشممن در تاریکی قدم میزدمبرای مدتی نمیتوانم از خودم دفاع کنماما اکنون آن را در قلبم احساس میکنماین جاده شکسته خم خواهد شدشب طولانی و آرامی بوده استاما جرقهای را میبینم که شروع میشودآره، جزر و مد تغییر خواهد کرداوه، جزر و مد تغییر خواهد کردبعضی درها بسته میشدندقبل از اینکه بتوانم در بزنمو صداهایی در دوردستمیگفتند: "تو به اینجا تعلق نداری"من همچنان سکوت را حمل میکردم...مثل وزنه ای در سینهاماما زمزمهای همچنان در حال افزایش استمیگفت: "تو لیاقت بقیه را داری"صعود طولانی و سختی به سمت بالا بوده استاما من تغییر را در درون احساس میکنمآره، جزر و مد تغییر خواهد کرداوه، جزر و مد تغییر خواهد کرد ...راهی طولانی و طولانی تا اینجا بوده استاما میدانم که میتوانم شروع کنمآره، اوضاع تغییر خواهد کردآه، بله، تغییر خواهد کرد.از :سرود و ترانه#زنده_باد_انقلاب #نه_به_اعدام #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد@zan_j
علیه فراموشی #کشتار_زندانیان_سیاسی_سال_1367🔴 گسترش کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به ۶۰ زندان مختلف در هفته صد و سی و چهارم با پیوستن زندان گچساران یاد و خاطره تمامی زندانیان سیاسی جانباخته در تابستان خونین ۱۳۶۷ گرامی و جاودان باد.در سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ ــ که توسط آقای جاوید رحمان، گزارشگر پیشین حقوق بشر سازمان ملل متحد، به عنوان «جنایت علیه بشریت» شناخته شد ــ یاد و خاطره تمامی جانباختگان راه آزادی و برابری را گرامی میداریم و امیدواریم به زودی عاملان و آمران این فاجعه ضدبشری در برابر دادگاه عدالت قرار گیرند. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، دادخواه تکتک این عزیزان و تمامی کسانی است که توسط دیکتاتوری حاکم بر ایران اعدام شدهاند. حکومت مستبد طی هفته گذشته نیز یک زندانی سیاسی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ به نام شهرام صادقی را سبعانه در کرج به دار آویخت. با اعدام شهرام صادقی و محمد (چراگ) افروخته که اخیراً در زاهدان اعدام شد، تعداد زندانیان سیاسی اعدامشده از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دستکم به ۳۹ تن رسیده است. این آمار، زنگ خطری جدی برای بسیاری دیگر از زندانیان سیاسی و غیرسیاسی زیر حکم اعدام است. حکومت ولایت فقیه با وجود اعتراضات گسترده، هرگز دست از اعدام بر نداشته است؛ چرا که بقای خود را در گرو سرکوب و اعدام میبیند. طی ماههای گذشته، میزان اعدامها به حدی افزایش یافت که پس از ۱۳۴ هفته تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و گزارشهای مکرر آن به افکار عمومی و نهادهای مختلف ــ در کنار اعتراضات گسترده مردم و فعالان ضد اعدام ــ سرانجام ۳۲ کشور مختلف جهان در بیانیهای بسیار مهم، خواستار توقف فوری اعدامها در ایران شدند. ما اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، از تمامی این کشورها میخواهیم که برای اثربخشی در توقف ماشین اعدام، تمامی روابط دیپلماتیک و تجاری خود با حکومت ایران را مشروط به توقف کامل اعدامها کنند. همچنین بار دیگر از همه وجدانهای بیدار میخواهیم که صدای این کارزار و تمامی محکومان به اعدام در ایران باشند و مستمراً به هر شکل ممکن اقدام کنند. لازم به ذکر است جمعی از زندانیان زندان گچساران با انتشار بیانیهای، پیوستن رسمی خود را به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اعلام کردند. بر این اساس، اعضای این کارزار در هفته صد و سی و چهارم مبارزات خود، روز سهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ در ۶۰ زندان سراسر کشور دست به اعتصاب غذا میزنند.اسامی زندانهای اعتصابکننده به شرح زیر است:زندان اوین(بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان(بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت(بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور و زندان گچسارانهفته صدوسی و چهارمسهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام@no_to_execution_tuesdayshttps://t.me/No_To_Execution_Tuesdaysx.com/n_t_e_t
علیه فراموشی #کشتار_زندانیان_سیاسی_سال_1367
تجمع مردم سنندج برای جلوگیری از اجرای حکم اعدام کاوه رفوشه بینتیجه ماندشب گذشته شماری از مردم و فعالان مدنی سنندج در مقابل زندان مرکزی این شهر تجمع کردند تا از اجرای حکم اعدام کاوه رفوشه جلوگیری کنند.کاوه رفوشه، زندانی محکوم به اعدام، روز گذشته توسط مأموران حکومتی به سلول انفرادی منتقل شده بود تا حکم او اجرا شود. با وجود تلاش حاضران برای جلب رضایت اولیای دم و توقف اجرای حکم، این تلاشها بینتیجه ماند.حکم اعدام کاوه رفوشه سحرگاه سهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ در زندان مرکزی سنندج به اجرا درآمد.#ماشين_کشتار_جمهوری_اسلامی#کاوه_رفوشه #نه_به_اعدام #سنندج@zan_j