این یک اصل مسلم است که هر معلولی علت دارد ولی مغالطه ای که صورت می گیرد این است که خداوند هم یک معل…
انتشار: 2026/08/08 10:52 UTCدریافت: 2026/08/14 17:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 17:20 UTC
این یک اصل مسلم است که هر معلولی علت دارد ولی مغالطه ای که صورت می گیرد این است که خداوند هم یک معلول فرض می شود. به عبارت دیگر گمان می شود هر موجودی علت دارد حتی وجود بذاته یا خدا. همین طور باید گفت هر پدیده ای نیاز به آفریننده دارد، ولی خداوند یک پدیده نیست که نیاز به خالق داشته باشد، بلکه ایجاد کننده همه پدیده ها استخداوند عالم از آنجا که عین حقیقت هستی است و وجود صرف و محض و کامل می باشد دقیقاً بر اساس ملاک های قانون علیت بی نیاز از علت است و ورای او علتی متصوّر نیست. و چون حقیقت هستی و صرف وجود عین لاحدی و اطلاق است حقیقتی یگانه و تعددناپذیر است و آنچه غیر از او در عرصة هستی پا گذارد همه فیض او و پرتوی از وجود اوست. این کجا و استثناء و توقف در قانون علیت و یا خودآفرینی خدا کجا! مغلطه بزرگی که این گونه اندیشمندان گرفتار آن شده اند این است که منتهی شدن سلسله به علة العلل را توقف قانون علیت پنداشته اند، در حالی که اگر ملاکات آن به درستی فهم گردد آن دقیقاً برآیند همین قانون است.هر موجودی علتی می طلبد پنداری واهی و مستلزم افتقار وجود به غیر است، در حالی که وجود را غیری نیست.. وجود کامل و صرف واجب بالذات و مستغنی از علت است، زیرا وجود مناط غنی و بی نیازی است. پس در وجود بحث و صرف حقیقت هستی نیاز به غیر متصور نیست. این نه به معنای راه یافتن استثناء در قانون علیت و یا تحدید گستره آن، بلکه تعیین دقیق اصول و ملاکات آن و ارائه درکی ژرف و خردپذیر از آن است.ارتباط با ادمین در تلگرام و ایتا 👇@eshragh121در بله :@eshragh786

