@zhuanchannelاین روزها مشغلههای روزمره، شکل منظم و آرامِ خانهداری قدیم را از بسیاری از خانهها گر…
انتشار: 2026/08/23 10:44 UTCدریافت: 2026/08/24 00:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 00:10 UTC
@zhuanchannelاین روزها مشغلههای روزمره، شکل منظم و آرامِ خانهداری قدیم را از بسیاری از خانهها گرفته است.یادم میآید وقتی بچه بودم، مادرم هر دوشنبه، سرِ ساعت، لباس میشست. لباسشویی را در حمام گذاشته بود؛ چون آن سالها حمامها بزرگتر بودند و معمولاً پیش از ورود به حمام، رختکنی تعبیه میشد. حالا که فکر میکنم، چه فکر جالبی بود؛ با حفظ حریم شخصی، لباسهایت را درمیآوردی و بعد از حمام، بیآنکه نگران سرما خوردن باشی، فرصت داشتی لباس تمیزت را بپوشی.من عاشق بوی تمیزی و بوی تایدی بودم که هفتهای یکبار در اتاقها میپیچید. وقتی مادرم پردههای نازک و توری را در لباسشویی غرق آب میکرد، من بوی اندک خاک نشسته بر پردهها را که حالا با رطوبت آمیخته بود، نفس میکشیدم.ظهرهای داغ تابستان، وقتی مادرم پردههای نیمهخیس را به چوب پردهها میآویخت تا بیچروک خشک شوند، دور از چشمش صورتم را که از گرما ملتهب و داغ بود، به پرده میچسباندم و از خنکای لذتبخش آن، تنم میلرزید.ما تا هفته بعد لباسهای تمیز داشتیم؛ و هفته بعد، روز از نو، روزی از نو...اما این روزها، هر فرصتی که پیدا شود، دکمه روشن شدن لباسشویی زده میشود و کل این فرایند به پایان میرسد. نه لذتی در آن هست، نه طعمی از آن دلخوشیهای کودکانه که بخواهی آرامآرام مزهشان کنی. هرچه هست، شبیه وظیفهای خودکار انجام میشود.چند شب پیش، نیمهشب، در تاریکی، سبد لباسهای شستهشده را به حیاط خلوت بردم تا روی بند پهن کنم. حتی به خودم زحمت ندادم چراغ را روشن کنم.اما هنگام پهن کردن سومین تیشرت، ناگهان از خودم پرسیدم:«چی شد که دیگر از تاریکی نمیترسم؟»من مگر همان دختربچهای نبودم که شبها از رفتن به حیاط میترسیدم، چون شنیده بودم چند شب قبل، چند خانه آنطرفتر، دزد آمده است؟اصلاً کی اینقدر شیردل شدم؟به تیشرت چهارم که رسیدم، با خودم گفتم:«از روزی که با سیاهیِ درون آدمها مواجه شدم.»از روزی که فهمیدم آدمهایی که میخندند، اما درونشان چیز دیگری میگذرد، گاهی از هر تاریکیِ شبانهای ترسناکترند.آخرین لباس را روی بند انداختم و به سمت روشناییِ داخل خانه برگشتم.حجم تاریکی را پشت سرم، در حیاط خلوت، رها کردم و دیگر به آن نگاه نکردم.نه از آن رو که دیگر از تاریکی نمیترسم؛بلکه چون بعد از شناختن تاریکیِ آدمها، فهمیدهام هیچ شبِ سیاهی، به اندازه بعضی آدمها تاریک نیست.#عادله_زمانی @adelehz
پستهای تلگرام — مجله هنرى ژوان🕊
🐹سه رازی که زبان انگلیسی شما را دگرگون می کند🐹🔠 داستانهای کوتاه انگلیسی بخوانید 🔠 فیلمها را با زیرنویس انگلیسی ببینید🔠 به جای هدر دادن وقت در شبکه های اجتماعی،کانالها و پیجهای زبان را دنبال کنید. پیشنهاد ما برای این مورد به شما کانال اساطیر زبان هست✈@asatirezaban_official ❤️@asatirezaban_official ❤️
@zhuanchannelاز مخاطبای درونگرای صفحهم پرسیدمچه چیزی رو دوست دارید بقیه در مورد شما بدونن؟+جواب ها بسیار جالب و خوندنی بود....نوشته بودن:دوست دارم همه بدونن ما هیچ تمایلی به تلفنی صحبت کردن نداریم تازه وقتی خودمون زنگ می زنیم هم خوشحال میشیم طرف جواب نده+با پیام همه چی بهترهاگه پیشت پرحرف میشم و دلم می خواد باهات زیاد حرف بزنم بدون انقدر دوست دارم که داری برونگرا ترین حالت یه درونگرا رو میبینیبیرون رفتن، مسافرت ، همشون قشنگه اما هیچ جا اتاق خودم نمیشه انگار اونجا باتری اجتماعی بودنم دوباره شارژ میشهاینکه دوست دارم کارهامو تنهایی انجام بدم به این معنی نیست که ازت خوشم نمیاد، فقط تنهایی راحت ترم همینمیشه وقتی دارم لذت میبرم از تماشای بقیه با یه سوال تو چرا انقدر ساکتی و چیزی نمیگی کوفتم نکنی؟ما درونگراها استاد جر و بحث کردن با بقیه توی ذهنمونیم، وقتی از کسی ناراحت میشیممنطقه امنم که حالم رو خوب میکنه؟!اتاقم، تختم، کتابامو در نهایتدرونگرا بودن منزوی بودن نیست بلکه لذت بردن از تنهایی عمیقیه که هرکسی نمیتونه درکش کنهدکتر امانی
@zhuanchannel«Night Beat 12»
@zhuanchannelصادقانهترین آرزویی که میشه برای یه آدم کرد اینه:«امیدوارم تمام حسهایی که باعث شدی دیگران تجربه کنن، یه روز به خودت برگرده.»Zhuaan
@zhuanchannelاون همیشه همهچیز رو میدونست.میدونست داره بهت آسیب میزنه.میدونست تو ازش چی میخوای.خیلی خوب میفهمید رفتارش ناراحتت میکنه، اما بازم ادامه میداد.و ادامه میداد چون نه تو براش مهم بودی، نه احساساتت.
@zhuanchannelعزیزم، بودن با یه آدم جدید برای اینکه فقط یه آدم دیگه رو فراموش کنی، مثل اینه که وام بگیری تا وام قبلیت رو صاف کنی.آخرش نهتنها مشکلت حل نشده، یه بدهی جدید هم به قبلی اضافه کردی .بعضی زخما رو از ریشه باید درمان کرد.Zhuaan
