بینش مزدایی {۵۸}ایدون برای او کامیابی بادکه در آرزوی دست یابی به همه فروزه های نیکوستای مزدا، دانای…

می ستاییم اَشَه وَهیشتَه؛اَردی بهشت: بهترین راستی واشویی را،که هنجار گزینش شده هویت مرتوگانی(بشری) است.آوای اردیبهشت یشت از اوستا،با خوانش موبد کورش نیکنام🔥🔥🔥🔥🔥🔥درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنانگزینش ونگرش: موبدکورش نیکنام🏵 @zoroaster33 🏵

"بخواست اهورامزدا من چنینم که راستی را دوست دارم وبدی را دشمنم!دوست ندارم که توانا بر ناتوان ستم کند یا زيردستى از بزرگى زور بشنودهرآنچه زیباست آنرا دوست دارم"سنگ نوشته داريوش ، نقش رستمدرگاه(:کانال زرتشت و مزدیسنان)@zoroaster33

در دانش و آنگهی راستیگرین دو نیابی روان کاستیاگر خود بمانی به گیتی درازز رنج تن آید به رفتن نیازیکی ژرف دریاست بن ناپدیددر گنج رازش ندارد کلیداگر چند یابی فزون بایدتهمان خورده یک روز بگزایدتسه چیزت بباید کز آن چاره نیستوزو بر سرت نیز پیغاره نیستخوری گر بپوشی و گر گستریسزد گر به دیگر سخن ننگریچو زین سه گذشتی همه رنج و آزچه در آز پیچی چه اندر نیازچو دانی که بر تو نماند جهانچه پیچی تو زان جای نوشین روانبخور آنچه داری و بیشی مجویکه از آز کاهد همی آبرویفردوسی

امروزبه روز فیروز و فرخروز اَردیبهشت از ماه شهریور سال ۳۷۶۴ ترادادی مزدیسنابرابر باپنجشنبه : ۲۹ اَمرداد ماهبه سال ۱۴۰۵ خورشیدی ۲۰ آگوست ۲۰۲۶ ترسایی20.08.2026🌷🌷🔹اَردیبهشت:- در گاه شماری ترادادی زرتشتی روز سوم در هرماه سی روزه، اَردی بهشت نام دارد.- اردیبهشت دگرگون یافته‌ واژه اوستایی «اَشَه وَهیشتَه» در زبان اوستایی است که «اشا» به «اَرد» و «وَهیشتا» به «بهشت» در گویش پارسی دگرگون شده که به چمار «بهترین راستی‌» است.- اشا، هنجاری است که نظام جهان هستی بر پایه‌ی آن پدید آمده و آنرا به‌ سوی پیشرفت و پویایی پیش می برد. - در خُرده‌ اوستا، اردیبهشت امشاسپند به چَمار «بهترین پاکی و راستی» است که در جهان مینوی نماد پاکی، اشویی و نشان اشا (هنجار درست هستی) است.- اردیبهشت درجهان مادی، نگهبانی از آتش را بر دوش دارد.🪻🌸🪻درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنانگزینش ونگرش: موبدکورش نیکنام🏵 @zoroaster33

‍ ‍ پرسش : درود، موبد نیکنام، روزهای نبر و نخوردن گوشت در این روزها از کجا به وجود آمد و ایجاد شد؟  فلسفه این روزها برای نخوردن گوشت چیست؟پاسخ : چهار روز در گاه شماری ترادادی(:سنتی) زرتشتیان وجود دارد که آنان خوراک گوشت دار استفاده نمی کنند.این روزها در گاه شماری ویژه زرتشتی روزهای بهمن، ماه، گوش و رام، نام دارنددرسرودهای زرتشت چنین پیشنهادی نیامده است پس یک رفتار دینی نیست. زرتشت تنها در بندی از گات ها به جمشید، پسر ویونگهان اشاره می کند که درپایان روزگارخود دچار سرافکندگی و اندوه شده است. در شاهنامه نیز جمشید نخستین کسی است که گوشت خوردن را به مرتوگان(:بشر) آموخته وفره ایزدی از او برداشته شده است، شاید این دواشاره باهم پیوندی داشته باشند.به هر روی درفرهنگ ترادادی زرتشتیان دراین چهار روز کشتاری برای جانوران نبوده و خوراکی های گوشتی نیز تهیه نمی گردد. درجایی نیامده که از چه زمانی و چگونه پدیدارشده باشد. باید باورداشته باشیم که خوردن گوشت زیاد برتن وروان هرکس، آسیب وارد می کند وکشتار زیاد آنان نیز نسل آنان را دچار نابودی می سازد. از نگاهی دیگر به جانوران نیز باید مهربانی روا داشت به همین روی در تراداد آیینی مانند گاهنبارها، برسفره «شیر» و«تخم مرغ» می گذارند تا به فرآورده های حیوانی ارج گذاشته باشند. روز وهمن که به چَم (:معنی) نیک اندیشی است آغازگر روزهای «نَبًر» و نخوردن گوشت می باشد.  درگاه(کانال) زرتشت و مزدیسنانگزینش و نگرش: موبد کورش نیکنام🏵 @zoroaster33 🏵