ای که مرا خـوانـده ای ،راه نـشـانـم بـدهدر شـب ظـلـمــانی ام، مـاه نــشـانـم بـدهیوسـف مصری ز چـاه، گـشت چنـان پادشـاهگـر کـه طـریـق ایـن بُـود، چـاه نـشـانـم بـدهبر قـدمت همچـو خاک، گریه کنـم سوزناکگِل شد از آن گریه خاک، روح به جـانم بدهاز دل شـب می رسـد، نـور سـرا پـرده هادر سـحــراز مشرقت،صـوت اذانـم بــدهسر خـوشـی این جـهـان، لـذت یک آن بُـودآنچـه تو را خـوشـتـر است، راه بـه آنـم بـدهآدینه به کام☀️