تصویر محوی از روزی دارم که استادکار هنرمند وسط سیمان‌کاری شروع کرد به نقاشی کردن؛ سی و یکی دو سال پی

تصویر محوی از روزی دارم که استادکار هنرمند وسط سیمان‌کاری شروع کرد به نقاشی کردن؛ سی و یکی دو سال پیش.سوند بابا را خالی می‌کنم، برای فرار از بوی مرگ، می‌نشینم توی هوای زنده‌ی حیاط. چشمم می‌چرخد روی این طرح‌ها.برمی‌گردم داخل خانه که پدر یک سال و نیم است، جز برای حمام و بیمارستان، همان‌جا افتاده؛ روی تخت.ازش می‌پرسم اون استادکار حیاط اسمش چی بود؟پدر چشم بالا می‌اندازد که من یادم نیست دیشب چی خوردم.مادر که یک دست عصا را گرفته و با دستی دیگر دیوار آشپزخانه را گرفته نیفتد، می‌گوید: کوشک‌دری بود، بالاتر از امامزاده محمد.پدر می‌گوید: آها. دو تا برادر بودند، میرزا و علی‌خان. مدرسه و حمام میلک را هم این‌ها درست کردند ...و الان یک ربع است دارد داستان زندگی‌شان را می‌گوید و انگارنه‌انگار تمام شب از مرگ گفت و گفته و یک سال و شش ماه است به این روز است ...سی‌و‌دو سال پیش، یک‌روز شاگرد اوس‌علی‌خان سیمان‌کار بودم دیدمش و حالا ... پدرم می‌گوید میرزا مْرد اما علی‌خان، زنده استو توی سرم کلمه‌ها می‌میرند و زنده می‌شوند هر صبح و هر شام.⁩⁩@aamoutkhanehتصویر محوی از روزی دارم که استادکار هنرمند وسط سیمان‌کاری شروع کرد به نقاشی کردن؛ سی و یکی دو سال پیش.سوند بابا را خالی می‌کنم، برای فرار از بوی مرگ، می‌نشینم توی هوای زنده‌ی حیاط. چشمم می‌چرخد روی این طرح‌ها.برمی‌گردم داخل خانه که پدر یک سال و نیم است، جز برای حمام و بیمارستان، همان‌جا افتاده؛ روی تخت.ازش می‌پرسم اون استادکار حیاط اسمش چی بود؟پدر چشم بالا می‌اندازد که من یادم نیست دیشب چی خوردم.مادر که یک دست عصا را گرفته و با دستی دیگر دیوار آشپزخانه را گرفته نیفتد، می‌گوید: کوشک‌دری بود، بالاتر از امامزاده محمد.پدر می‌گوید: آها. دو تا برادر بودند، میرزا و علی‌خان. مدرسه و حمام میلک را هم این‌ها درست کردند ...و الان یک ربع است دارد داستان زندگی‌شان را می‌گوید و انگارنه‌انگار تمام شب از مرگ گفت و گفته و یک سال و شش ماه است به این روز است ...سی‌و‌دو سال پیش، یک‌روز شاگرد اوس‌علی‌خان سیمان‌کار بودم دیدمش و حالا ... پدرم می‌گوید میرزا مْرد اما علی‌خان، زنده استو توی سرم کلمه‌ها می‌میرند و زنده می‌شوند هر صبح و هر شام.⁩⁩@aamoutkhaneh