خرافات همیشه نشانه‌ی نادانی نیست، حاصل ِ زیست متفاوت است.نمی‌دانم جمله‌ی بالا را از جایی خواندم یا ح

خرافات همیشه نشانه‌ی نادانی نیست، حاصل ِ زیست متفاوت است.نمی‌دانم جمله‌ی بالا را از جایی خواندم یا حاصل این روزهایی‌ست که در آنیم.شنبه، کله‌ی صبح، رفتم بانک؛ برای همان وامی که عرض کرده بودم. وقت برگشتن، یهو دیدم ماشینی دارد عقب‌عقب می‌رود، اولش فکر کردم راننده دارد که فوری دیدم کسی داخلش نیست و ماشین خودش دارد خیابان ِ کمی سرازیری را پایین می‌رود. دویدم پشتش را بگیرم اما نرسیدم و ماشین رفت و رفت و خورد به جدول کنار خیابان.نزدیک شدم. راننده نداشت. معلوم بود ترمز دستی را نکشیده راننده‌‌ای که پارک‌اش کرده بود. از عجایب بود که نه به من خورد و نه به ماشین و آدمی و جدول، نگه‌دارش شد؛ و عجیب‌تر اینکه یک وجب با ماشینی که کنار جدول پارک بود، فاصله داشت و نخورده بود بهش.خیالاتم به حرکت آمد که اگر به من خورده بود؟ اگر به کس دیگری خورده بود، اگر رفته بود تا میدان چند قدم پایین‌تر ...شنبه گذشت.یکشنبه صبح تا آمدم بپیچم توی کوچه‌ی کتابفروشی، ماشینی با سرعت آمد روبروم حاضر شد. عرق ِ سردی روی پیشانی‌ام نشست که اگر من سرعت داشتم، در آن نقطه‌ی کور چه که پیش می‌آمد!و امروز دوشنبه، دیدم بوی بنزین توی ماشین پیچیده. قبل از اینکه بروم کتابفروشی، بردم‌اش نشان استادکار دادم و گفتم «اون هفته، روغن که عوض کردم، بویی نبود، امروز حس کردم.»استادکار رفت توی چال. گفت چی‌چی‌اش چهل‌کیلومتر بیشتر کار نمی‌کند. گاهی خودش می‌پُکد و گاهی با یک ضربه.توی دلم گفتم «چهل که هیچ، هشتاد را هم رد کردم. ضربه هم تا دلت بخواد، در جاده‌ها به خودم و ماشین خورده.»گفت «باید بخوابد. تا غروب کار دارد.»همان اولش هم گفت «حداقل ِ حداقل ۸ میلیون تومان خرج برمی‌دارد. بماند یا نه؟»چاره نداشتم. سوئیچ را بهش دادم و پیاده راه افتادم سمت ِ کتابفروشی.و کلاغی دیدم در نقطه‌ی روشن ِ زندگی. تا گوشی را درآوردم که عکس‌اش کنم، پرید و ...⁩ble.ir/aamoutkhaneh