ای بهم برزده زلف تو سراسر کارممن چو موی توام آشفته، فرو نگذارمکرده‌ام نرم به فرمان تو گردن چون شمعچه کنم من که به فرمان تو سر در نارمگرچه در راه تو چون خاک رهم رفته به باد تو مپندار کزین راه غباری دارمنظری کن به من آخر که چو چشم خوش تومدتی شد که به هم برزده‌ای بنیادم🍃🌺🍃