➖مکاشفات شبانهطی روز کمتر دست به گوشی هستم.کمتر در شبکه‌های اجتماعی حضور دارم.م. پیام داده است:_ است

➖مکاشفات شبانهطی روز کمتر دست به گوشی هستم.کمتر در شبکه‌های اجتماعی حضور دارم.م. پیام داده است:_ استادجان ببخشید مزاحم شدم.حالم خوب نیست. میشه چیزی بهم بگینآروم شم.مکث می کنم.روانشناسی هیلگارد در ذهنم باز می شود و‌...می بندمش.صفحه گوشی همچنان در دستم باز است.دقایقی گذشته.رپلای می کنم:ی‍ٰا نورَ کُلِّ نور ٍگوشی را می بندم. می روم دم‌ پنجره.آن سوترخیابان در رفت و آمد ماشین ها و آدم ها قرار داردمی روندمی آیندهمگی پیش چشمانم محو می شوند آدم ها محو می شوندماشین ها محو می شونددشتی می ماند فقطتهی از هر آمد و شدصحرایی فراخ.ساعت از ۱ بامداد گذشته است.از صبح چندین سخنرانی استاد الهی را گوش دادم. یکی از آن سری تازه تمام شده.می گفت:_عشق ما رو به او نزدیک می کنه.انسان های عاشق تشعشع دارن.اصلا می درخشن.در دلم مولانا نجوا می کند:شَرح این گر مَن بگویم بَر تمٰامصَد قیٰامت بُگذرد وین نٰاتمٰامحافظِ درونم ادامه می دهد:عِشق دُردانه‌ست و مَن غوّاص و دَریا مِیکدهسَر فرو بُردم در آن جا تا کُجا سر بَرکنمساکتم.بخشی از سالهای نوجوانی و جوانی ام با این سخنرانی ها گذشت.حالا بعد از بیست و چند سال مجدداً مرور می کنم آنچه را باید.گنج هایی پیدا می کنم؛گاه توشه ی شناخت و گاه جرعه ای احساس؛هر دو نورند.پلیر گوشی از فایل سخنرانی وارد فایل بعدی شده است.موسیقی است.موسیقی ای که این روزها زیاد گوش می دهم ...کتابی از متون فلسفه غرب را در دست دارم.بیشتر از نصفش را خوانده ام.چقدر حظّ می کنم از این مباحث.عمیق و زیباست.می بندمش.نور ِزرد ِآباژور ْگرمای مطبوعی به هال داده استروشنایی ملایمی به فضا بخشیده است.همان که دوستش دارمهمان خلوتهمان نور گرم دلنشینشب را در بر گرفتهبا آن هم آغوش شده است.نور در دهانم می گوید:به صحرا شدمعشق باریده بود و زمین تر شده بود؛چنانکه پای به برف فرو شود،به عشق فرو شدم.[ تذکره‌الاولیا/ ۱۴ ]چشم هایم . . .➖عباس نعیمی جورشری/حنیف| ۲ تیر ۰۵ _ حوالی ۳ بامداد سه‌شنبه@abbasnaeemi