اخلاقِ حق‌محورِ کانتیدر واقع یکی از مبانی فلسفی لیبرالیسم حقوق‌محور است؛ لیبرالیسمی که از لیبرالیسم منفعت‌گرا متمایز است و در عین حال نباید آن را با لیبرالیسم برابری‌خواه یکی دانست.از این منظرحق بر خیر مقدم می باشد.این حقبر مفهوم خودآیینی (Autonomy) استوار است؛یعنی آزادی فرد در تعیین غایات و انتخاب مسیر زندگی خویش.اما...آیا فرددر همان آغاز و اساسواقعاً خودآیین و مستقل است؟آیا فرد پیش از آنکه انتخاب‌گر باشد،در محدوده‌ی اجتماع، تاریخ، فرهنگ و سنت شکل نگرفته است؟در آن حدود، محصور نبوده است؟بنابراینشاید مسئله فقط این نباشد کهحق بر خیر مقدم است یا خیر بر حق؟بلکهپرسش بنیادی‌تر این خواهد بود:چه کسی،در چه جامعه‌ای،و تحت تأثیر کدام تاریخ و فرهنگ،صاحب این حق و خودآیینی شده است؟➖ عباس نعیمی جورشری| ۲۰ مرداد ۰۵ ـ سه‌شنبه، حوالی ۷ عصرپیشنهاد مطالعه:• امانوئل کانتِ معظم/ بنیاد مابعدالطبیعه اخلاق •جان رالزِ ارزشمند / نظریه ای در باب عدالت•مایکل سندلِ عزیز / لیبرالیسم و محدودیت های عدالت@AbbasNaeemi